ตุ๊กตาผี
ตอนที่ 6
“แล้วนี่แจ้งความหรือยัง เดี๋ยวแม่ไปหาจะพาไปแจ้งความนะ เศษสวะพวกนี้ต้องให้มันติดตะรางเสียให้เข็ด!”
พุดส่ายหน้าอ่อนใจกับอาการโอ๋ลูกชายคนเล็กเกินเหตุของเมีย กระนั้นก็อดเตือนไม่ได้
“เบาๆสิ เดี๋ยวตาพิชิตก็ได้ยินแล้วงานจะเข้า นังม่อมก็อย่าพูดไปนะว่าเจ้าพิชัยมันโดนกระทืบ”
ละม่อมรับปากดิบดี พุดกับจันพอใจมาก ก่อนอ้าปากค้างเมื่อธนิดาโผล่มาบอกว่าได้ยินทั้งหมด
“เรื่องชั่วแบบนี้ยังช่วยกันปิดบังอีกเหรอ เลี้ยงลูกแบบนี้ไงมันถึงไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี”
จันกับพุดมองหน้ากันเลิ่กลั่กแต่ยังไม่สำนึกแก้ตัวแทนพิชัย ธนิดาอยากจะเป็นบ้าตอกไม่ไว้หน้า
“ถ้าฟังรู้เรื่องก็ช่วยสอนลูกคุณบ้าง เมื่อคืนมันพาพวกไปดักทำร้ายฉัน ที่ฉันไม่เอาเรื่องก็เพราะห่วงชื่อเสียงทิพย์พิมาน แต่ถ้าฉันทนไม่ไหวขึ้นมาฉันแจ้งตำรวจจับมันเข้าคุกแน่ ตำรวจมีหลักฐานหมดแล้ว”
คำประกาศกร้าวของธนิดาทำให้จันโกรธจัดจะตบสั่งสอน พิชิตถลาห้ามเพราะไม่อยากให้มีเรื่อง ธนิดาฉุนขาด หมดความอดทนตั้งแต่ได้ยินจันกับพุดพูดจาเข้าข้างลูกชายอย่างพิชัยแบบไม่มีสามัญสำนึก เกือบมีเรื่องตบตีกับจันและม่านฟ้า โชคดีที่อติรุจแวะมารับเธอไปข้างนอกเสียก่อน
อติรุจดึงตัวธนิดามากอดปกป้องเต็มที่ ม่านฟ้าหมั่นไส้โวยใส่
“ที่นี่ไม่ใช่บ้านคุณ อย่ามากร่างที่นี่”
“ผมไม่สน! แต่ผมจะไม่ยอมให้พวกคุณหยามเกียรตินิดอีก”
สายกับปลาก็ช่วยกันปกป้องศักดิ์ศรีของธนิดาด้วย พิชิตปวดหัวมากคาดคั้นจันกับพุดจนรู้เรื่องพิชัยถูกซ้อมปางตาย ม่านฟ้าทำเฉไฉไม่รู้เรื่องโบ้ยให้เป็นความผิดของธนิดาว่าคงแค้นที่โดนดักทำร้าย พิชิตไม่ปักใจเพราะรู้นิสัยธนิดา แต่ยังไม่มีเวลาจัดการแก้ปัญหาต้องหาเงินมาใช้หนี้เริงวุฒิก่อน
ooooooo
อติรุจพาธนิดากับแป้งร่ำไปเที่ยวนอกบ้านเพื่อพักสมอง แป้งร่ำปกติดีแต่ธนิดาดูเคร่งเครียด
“คิดอะไรอยู่หรือนิด”
“วันหยุดคิดว่าจะได้พักผ่อนดันมาเจอเรื่องบ้าๆ เมื่อตะกี้นี้อีก เมื่อไหร่นะพวกมันจะเลิกจองเวรกับนิดซะที”
“ใจเย็นๆสินิด ปัญหาทุกอย่างมีทางแก้ แต่ถ้ายังหาทางแก้ไม่ได้เราก็ต้องป้องกันตัวเองให้พ้นจากพวกมัน”
ธนิดาสังหรณ์ใจว่าพวกพิชิตคงไม่จบเรื่องง่ายๆและตนกับแป้งร่ำอาจไม่ปลอดภัย แต่ที่เธอคิดไม่ถึงคือพิชิตไม่ได้ยี่หระเรื่องแป้งร่ำ แต่คิดหาทางยักยอกเงินบริษัทไปใช้หนี้เริงวุฒิ
ม่านฟ้าก็ช่วยพิชิตหาเงินด้วย ทั้งคู่แอบเข้าบริษัทในวันหยุดและรื้อเอกสารการเงินกันวุ่นวาย
“พอมีทางไหมฟ้า ไม่งั้นไอ้เริงวุฒิมันมากระทืบผมตายแน่ พ่อนะพ่อ...ไม่น่าไปติดเงินมันเลย”
“ระบบบัญชีมันรัดกุมจนเราดึงเงินมาใช้ไม่ได้เลย เฮ้อ...”
