ตุ๊กตาผี
ตอนที่ 6
“บริษัทเจ๊งพนักงานเป็นพันต้องเดือดร้อน นิดคิดดูดีๆก็แล้วกัน วิญญาณน้าทิพย์คงไม่เป็นสุขถ้ารู้ว่าทิพย์พิมานที่น้าทิพย์กับน้าธาดาสร้างกันขึ้นมาต้องพังพินาศเพราะข่าวร้ายๆของนิด”
ธนิดาคิดหนัก แม้จะมีหลักฐานมัดตัวแน่นหนาแต่ชื่อเสียงของทิพย์พิมานเธอก็ต้องการปกป้อง เมื่อคมสันถามเพื่อยืนยันการเอาความอีกครั้งเธอเลยตัดสินใจไม่แจ้งความ กระนั้นก็ถือโอกาสยื่นคำขาดกับพวกพิชิต
“นายพิชัยไม่มีสิทธิ์เข้าไปในบ้าน เขาต้องออกไปอยู่ที่อื่น!”
ม่านฟ้าจะไม่ยอมแต่พิชิตตอบตกลง
“น้าจะไล่มันไปอยู่ที่อื่น นิดจะไม่มีวันเห็นหน้ามันอีกตลอดชีวิต”
“รักษาสัญญาด้วยก็แล้วกัน!”
พูดจบก็ผละไปโดยมีอติรุจตามติด ระวิวรรณจะตามไปด้วยแต่คมสันรั้งตัวไว้
“จะตามเขาไปทำไม...ให้เขาได้อยู่ด้วยกันบ้างสิ”
“เอ๊ะ! คุณนี่...ฉันจะไปหรือไม่ไปที่ไหนมันก็เรื่องของฉัน”
“เขาหวานกันออกยังงั้น ไปกับเขามันไม่ดีมั้ง”
“แต่ฉันจอดรถไว้ที่บ้านยัยนิด”
“เดี๋ยวผมไปส่ง ขอกินกาแฟแก้ว สนใจไหมล่ะ... ไม่อร่อยเท่าร้านคุณหรอกนะแต่ก็ทำให้สดชื่นได้”
คมสันพูดยิ้มๆแล้วนำไปก่อน ระวิวรรณมองตามฮึดฮัดแต่สุดท้ายก็เดินตามเขาแบบเสียไม่ได้...
ooooooo
ข้อเสนอของธนิดาให้พิชัยออกจากบ้านนวลทิพย์ทำให้ม่านฟ้าหัวเสียมาก
“แกนี่นะ...ทำงานแค่นี้ก็ไม่สำเร็จ ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนเดียว”
“คนเดียวที่ไหน มันมีผีคอยช่วยอีกเป็นโขยง ดีแล้วล่ะที่ผมไม่ได้อยู่บ้านนั้นไม่อยากโดนผีหลอก”
พิชัยขนลุกซู่เมื่อคิดถึงอิทธิฤทธิ์ของผีนวลทิพย์กับเหล่าตุ๊กตาผี พิชิตคร้านจะฟังตัดบทดื้อๆ
“ฉันจะหาที่อยู่ให้แก แล้วสัญญานะว่าจะไม่ก่อเรื่องวุ่นวายอะไรอีกไป”
ม่านฟ้าหมั่นไส้ชู้รักอดแขวะไม่ได้
“ตกลงฝีมือผีเมียคุณอีกใช่ไหม...ทั้งกล้องวงจรปิดแล้วก็ที่ทำให้น้องคุณทำงานไม่สำเร็จ”
พิชิตถอนใจเหนื่อยหน่าย ไม่อยากต่อล้อต่อเถียงเรื่องนี้อีกเลยแกล้งขู่
“อยากให้มันเป็นศพเหมือนเพื่อนๆมันเหรอ ไม่ได้ยินตำรวจคุยกันบนโรงพักเหรอ”
คำบอกเล่าของพวกตำรวจยังหลอน แน่นอนว่าม่านฟ้าไม่อยากเป็นศพเฝ้าข้างทางเหมือนพวกเพื่อนของพิชัยที่ร่วมกันทำร้ายธนิดา พิชิตไม่ยี่หระท่าทางกลัวตัวสั่นของชู้รักปึงปังขึ้นรถ หงุดหงิดไม่หายที่พิชัยก่อเรื่องจนเกือบติดคุกแถมธนิดายังมองมาด้วยความรังเกียจ...นี่เขาต้องทำยังไงเรื่องบ้าๆถึงจบสักที
ธนิดาสะเทือนใจมากกับเหตุการณ์เมื่อคืน กระนั้นก็ไม่วายเป็นห่วงผีนวลทิพย์ซึ่งเธอเชื่อว่าเป็นตัวการฆ่าพวกเพื่อนของพิชัย อติรุจพยายามปลอบประโลมแต่เธอยังนิ่งเงียบ กระทั่งถึงบ้านก็รีบไปหาผีน้าสาวในห้องทำงาน
“คุณน้า...คุณน้าคะ คุณน้าฆ่าพวกมันเหรอคะ นิดขอบใจที่น้าทิพย์ช่วยนิดไว้แต่นิดไม่...ไม่อยากให้คุณน้าทำบาป วิญญาณคุณน้าจะไม่เป็นสุข”
