ตะวันอาบดาว
ตอนที่ 11
ศิวกรใจร้อนอยากได้คำตอบจากดาวประดับจึงวางแผนกับเมฆหลอกใช้ฉัตรชิตาให้นัดดาวประดับมาพบ โดยใช้ข้ออ้างเรื่องงานแจกทุน ของเขมวัฒน์ ดาวประดับเห็นว่าเป็นเรื่องงานเลยรับนัด แล้วต้องเซอร์ไพรส์เพราะคนที่เธอเจอไม่ใช่ แค่ฉัตรชิตาเพื่อนรักแต่มีเมฆกับศิวกรด้วย!
ดาวประดับออกไปเจอฉัตรชิตา สวนกับช่อแพรที่กลับบ้านพร้อมอารมณ์ฉุนเฉียว ขวางหูขวางตาหมดทุกอย่าง แม้กระทั่งกลิ่นน้ำหอมในบ้านก็ไม่เว้น พยาบาลเชิญขวัญต้องรับหน้าเหมือนเคย
“กลิ่นลาเวนเดอร์จะช่วยทำให้เรารู้สึกผ่อนคลาย ขวัญก็เลย...”
“ฉันไม่ชอบกลิ่นลาเวนเดอร์ เปลี่ยนกลับไปใช้กลิ่นเดิม”
ช่อแพรสั่งแม่บ้านเสียงห้วน ก่อนหันหานางพยาบาลสาวที่ทำท่าเหมือนอยากพูดอะไร
“มีอะไรอีก”
“ไปเที่ยวญี่ปุ่นกันดีไหมคะ ไปแค่อาทิตย์นึง น่าจะกำลังดี”
“ถ้าเธออยากไปก็ไปเองไม่ต้องมาบอกฉัน ทำไม...หรือว่าเงินเดือนพยาบาลไม่มีปัญญาก็เลยใช้วิธีนี้”
เชิญขวัญไม่ได้โกรธถ้อยคำดูถูก ซ้ำยังเกลี้ยกล่อมเจ้านายสาวอย่างใจเย็น
“ขวัญไม่ได้อยากไปหรอกค่ะ พอดีขวัญเห็นว่าคุณดาวอยากให้คุณช่อหยุดงาน ก็เลยคิดว่า
การเปลี่ยนสภาพแวดล้อมก็น่าจะทำให้ดีขึ้น”
“หยุดงานเหรอ”
“ขวัญว่าก็ดีนะคะ ตอนนี้มีคุณดาวมาช่วยแล้ว คุณช่อเองก็น่าจะพอปล่อยไม้ปล่อยมืออะไรได้”
ชื่อดาวประดับทำให้ช่อแพรหัวเสีย แหวลั่น
“พอได้แล้ว ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มาบอกให้ฉันปล่อยสิ่งที่ฉันสร้างมาได้!”
ooooooo
ดาวประดับอ้าปากค้างเมื่อเห็นว่าฉัตรชิตาไม่ได้มาคุยงานคนเดียว แต่พาเมฆกับศิวกรมาด้วย
อาการชักสีหน้าของดาวประดับทำให้ศิวกรต้องออกตัวแทนฉัตรชิตาที่หน้าเสีย
“ผมรู้ว่าคุณดาวอาจจะไม่ชอบใจที่เห็นหน้าผม แต่พอดีงานมอบของบริจาคมันอยู่ในความรับผิดชอบของแผนกรักษาภาพลักษณ์องค์กร ยังไงคุณช่วยอดทนมองหน้าผมหน่อยแล้วกันครับ”
“งั้นเหรอ...แล้วนายมายุ่งอะไร หรือว่างานของฝ่ายรักษาภาพลักษณ์องค์กรกับนักข่าว
มันคล้ายๆกัน”
ดาวประดับตอกไม่ไว้หน้า ศิวกรชะงัก ไม่คิดว่าเธอจะรู้เรื่องอาชีพแท้จริงของเขาด้วย กระนั้นก็เก็บอาการเต็มที่ ฉัตรชิตาเสียอีกร้อนรนวิ่งตามดาวประดับที่ผลุนผลันจะกลับ
“แกจะไปไหนน่ะดาว”
“พวกแกจะคุยอะไรก็คุยกันไปแล้วกัน ฉันคงไม่มีอะไรจะคุยด้วย”
“เดี๋ยวก่อนสิดาว ไหนๆก็มาแล้ว คือพวกเรา อยากได้ความเห็นแกเรื่องงานน่ะ...จริงไหม”
ฉัตรชิตาส่งสายตาขอความช่วยเหลือจากเมฆ ศิวกรเห็นดังนั้นก็แกล้งพูดกดดันดาวประดับ
“แต่ถ้าคุณดาวอยากจะกลับก่อนก็ได้
นะครับ ผมเข้าใจว่างานที่จะคุยวันนี้อาจจะหนักจนทำให้คุณดาวรับไม่ได้”
“สิ่งเดียวที่ฉันรับไม่ได้ก็คือสิ่งที่คุยมันไม่เป็นความจริง”
ดาวประดับโต้เสียงเข้ม ฉัตรชิตาไม่อยากให้บรรยากาศมาคุกว่านี้แต่อยากให้เพื่อนรัก
คุยงานจริงๆเลยฉุดเมฆไปเข้าห้องน้ำ กระนั้นก็อดเหวี่ยงเมฆที่เป็นตัวตั้งตัวตีเรื่องนี้ไม่ได้
“ไหนบอกนายศิวัชจะไม่หาเรื่องยัยดาวไง ขนาดยังไม่คุยนะ ฉันยังรู้สึกยังไงไม่รู้...นายรอตรงนี้นะเดี๋ยวฉันมา”
“จะไปไหนน่ะ ไม่ช่วยดูสองคนนั่นก่อนเหรอ”
“ฉันจะไปยกเลิกอาหารบางส่วนหน่อย ฉันว่าสั่งไปเยอะเกิน เกิดยัยดาวอาละวาดขึ้นมาเสียดายแย่ นายดูสองคนนั้นไปนั่นแหละ...เดี๋ยวฉันมา”
