ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    ใต้ปีกปักษา

    SHARE

    อคินหยิบอัลบั้มรูปของสันติขึ้นมาดู เป็นรูปสันติกลับมารับราชการที่กรุงเทพฯ ใส่เครื่องแบบทหารอากาศมีเหรียญตราประดับเต็มหน้าอกทั้งหล่อและเท่มาก เห็นแล้วคิดถึงตัวเอง บ่นกับผีอัศนีว่า

    “อิจฉาน้องริศาจังที่มีรูปปู่เป็นฮีโร่ของประเทศแบบนี้ ผมสิ...ทุกวันนี้ยังไม่รู้เลยว่าปู่ของตัวเองชื่ออะไร ทำงานที่ไหนกันแน่ รู้แค่ว่าปู่เป็นนักบินสมัยสงครามเวียดนามแค่นั้นเอง รูปถ่ายซักใบยังไม่เคยเห็นเลย”

    ผีอัศนีอยากช่วยถามว่าปู่อยู่ฐานทัพไหน ตาคลี อุดร หรือสัตหีบ อคินบอกว่าไม่รู้ ถามว่าบินเครื่องอะไรก็ไม่รู้ ถามว่าย่าชื่ออะไร อคินบอกว่าชื่มเอมอร ผีอัศนีว่าไม่คุ้น ถามว่าแล้วรู้อะไรอีกบ้าง

    “เป็นนักบินสมัยสงครามเวียดนามแค่นั้นแหละ... หรือปู่อาจจะเป็นหน่วยอะไรลับๆซักอย่าง...แบบเฮียนี่แหละ”

    อคินถอนใจเฮือก ผีอัศนีก็เซ็ง เลยหันมาพูดเรื่องของตัวเองว่า การเป็นนักบินมันคงอยู่ในสายเลือด พอโตมาตนจึงไม่อยากเป็นอะไรเลยนอกจากนักบิน เมื่อไม่ได้เป็นทหารอากาศ เป็นอะไรก็ได้ขอแต่ได้อยู่บนฟ้า ผีอัศนีบอกว่าปู่เขาคงภูมิใจที่มีหลานเป็นนักบินเหมือนกัน

    “ผมเป็นนักบินพาณิชย์...คงไม่ได้ทำอะไรยิ่งใหญ่แบบเฮียหรอก”

    “นายเข้าใจคำว่าฮีโร่ผิดไปไกลแล้ว เราทุกคนสามารถเป็นฮีโร่ได้ถ้ามีใจเสียสละเพื่อส่วนรวม ช่วยเหลือคนอื่น ทำประโยชน์ให้ประเทศชาติ ไม่ว่าจะเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่”

    อคินยิ้มให้ผีอัศนีอย่างประทับใจมาก ก็พอดีโทรศัพท์ดังขึ้น

    “คร้าบพ่อครับ กลับเดี๋ยวนี้แหละครับ บอกย่าไม่ต้องห่วงด้วย”

    ooooooo

    เช้าวันต่อมา อคินมารับริศาจะพาไปกราบคุณย่าอยากให้คุณย่ารู้ว่าหญิงสาวที่ตนคอยดูแลจนไม่กลับบ้านน่าปกป้องแค่ไหน ริศาติงว่าจริงๆแล้วเขาไม่ต้องมาคอยดูแลตนตลอดก็ได้

    “ได้ยังไง ริศาตกอยู่ในอันตรายแล้วจะให้พี่อยู่เฉยๆเหรอ พี่ถือว่ามันเป็นหน้าที่ของพี่ที่ต้องดูแลริศาแทนพี่สารัตถ์” ริศาติงว่าเขาไม่ต้องรูสึกผิดมากจนต้องรับผิดชอบตนทุกอย่าง ตนเข้าใจแล้วว่าพ่อตายเพราะอะไร มันไม่ใช่ความผิดของเขา “พี่ไม่มีวันปล่อยริศาไว้ลำพัง ถ้าพ่อริศารู้ว่าพวกมันยังตามเล่นงานเราอยู่ ท่านจะห่วงสักแค่ไหน”

    อคินพูดจนริศาต้องยอมรับความจริงใจของเขา เห็นผีอัศนียืนมองอยู่จึงชวนไปเที่ยวบ้านอคินด้วยกัน อัศนีพูดลอยๆว่าเจ้าของบ้านเขาไม่ได้ชวน อคินเลยตัดบทว่าขอสักเรื่องนะนี่เป็นเรื่องในครอบครัว ผีอัศนีเลยหายตัวไปแบบงอนๆ อคินขำๆผีแก่ขี้งอนแล้วเปิดประตูรถให้ริศาขึ้นนั่ง

    ooooooo

    ก่อนไปบ้านคุณย่า อคินกับริศาไปซื้ออุปกรณ์เบเกอรีที่ร้านเก๋ๆตบแต่งสวยงามดูดี อคินบอกว่าอยากได้อุปกรณ์อะไรซื้อไปให้ครบเลยนะ ริศาถามว่าคุณย่าเขาชอบทานเค้กอะไร

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "ภูมิ” ยั้งมือเกือบไม่ทัน "มิ้นท์" แค้นกรี๊ดใส่หน้าน้อง "อิงฟ้า" ร้องโฮ ใน "ภูตรัตติกาล"

    "ภูมิ” ยั้งมือเกือบไม่ทัน "มิ้นท์" แค้นกรี๊ดใส่หน้าน้อง "อิงฟ้า" ร้องโฮ ใน "ภูตรัตติกาล"
    27 ก.ย. 2563

    03:10 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันอาทิตย์ที่ 27 กันยายน 2563 เวลา 11:54 น.