ตอนที่ 7
ภูรีไม่ได้โกรธแต่ผิดหวัง พริมอุตส่าห์ปรารถนาดีอยากจะถ่ายทอดวิชาตัดรองเท้าให้แต่วิกกี้กลับทำลายมัน เธอสารภาพที่ทำไปแบบนั้นเพราะหึงเขาไม่อยากให้นังนั่นมายุ่งกับพี่ภูของเธอ เขายืนกรานว่าเราสองคนเป็นได้แค่พี่น้องกันเท่านั้น คิดว่าเธอเข้าใจข้อนี้แล้วเสียอีก
วิกกี้เริ่มสติแตกไม่ยอมเป็นแค่พี่น้อง ฟูมฟายว่ารักเขามาก ชีวิตนี้ขาดเขาไม่ได้แล้วเข้ามาจะจูบ เขาดันเธอออกห่าง สั่งให้หยุดทำแบบนี้แต่เธอไม่ฟัง ภูรีก็เลยเดินหนี...
พัชรากำลังโมโหที่พงศกรใช้เงินเป็นเบี้ย ยอดเงินเรียกเก็บค่าบัตรเครดิตเป็นเงินหลายแสนบาท จะตามไปเอาเรื่องลูกชาย วิกกี้ร้องไห้ฟูมฟายเข้ามาจะขอคำปรึกษาเรื่องภูรี ก็เลยโดนแม่ไล่ตะเพิด เธอยิ่งเสียใจหนักวิ่งออกมาทั้งน้ำตา บารมีตามมาดึงตัวไว้ถามว่าเกิดอะไรขึ้น
“พี่ภูบอกว่าพี่ภูไม่รักวิกกี้ วิกกี้ต้องทำยังไง พี่ภูถึงจะรักวิกกี้ขึ้นมาได้บ้าง”
บารมีมีวิธีหากวิกกี้อยากเอาชนะใจภูรี จะต้องทำให้เขาเห็นว่าเธอเปลี่ยนไปแล้ว ดังนั้นเธอต้องกลับไปเรียนตัดรองเท้ากับพริมเพื่อทำให้ภูรีเห็นว่าเธอสำนึกผิดในสิ่งที่เคยทำไม่ดีกับพริมไว้และจะได้เป็นการแสดงความบริสุทธิ์ใจว่าเธอไม่ได้จงเกลียดจงชังพริม เท่านี้เธอก็จะได้ใจภูรีกลับมาแล้ว นอกจากนี้เธอยังต้องตั้งใจเรียนกับพริม ตัดรองเท้าให้เป็น เปิดร้านรองเท้าที่ลูกต้องการให้ได้
“ก็ได้ค่ะ วิกกี้จะลองเชื่อตามที่คุณพ่อแนะนำแต่วิกกี้ไม่แน่ใจว่าพริมจะกล้ากลับมาสอนวิกกี้อีกไหม”
ผู้เป็นพ่อก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน จึงต้องหาตัวช่วยโดยโทร.ไปขอร้องภูรี
ooooooo
ภูรีเห็นด้วยอยู่แล้วที่วิกกี้จะกลับไปเรียนตัดรองเท้ากับพริมเพราะอยากให้ทั้งคู่ทำความรู้จักกันให้มากขึ้น จึงช่วยคุยกับพริมให้ด้วยความเต็มใจ หลังจากคิดตริตรองไม่นาน พริมตกลงจะกลับไปสอนตัดรองเท้าให้วิกกี้
แต่มีข้อแม้ วิกกี้ต้องพันหุ่นรองเท้าด้วยกระดาษกาวให้หมดทุกข้าง โดยที่พริมสอนวิธีทำให้ภูรีเอาไปสอนวิกกี้ต่ออีกทอดหนึ่ง ที่เธอต้องให้ลูกศิษย์ทำเพราะนี่เป็นขั้นตอนแรกของการฝึกตัดรองเท้าตามตำราครอบครัวของเธอ พัชรารู้เรื่องนี้เข้า สั่งให้ภูรีเอาหุ่นรองเท้าพวกนี้ออกไปจากบ้านของตน แล้วฝากเขาไปบอกมันด้วยว่าคนที่บ้านนี้ไม่มีใครอยากเรียนกับมัน วิกกี้ยืนยันจะเรียนตัดรองเท้ากับพริม
“ถึงเวลาแล้วที่วิกกี้ต้องโตสักที ไม่ใช่ทำตัวเป็นลูกแหง่เกาะคุณพ่อคุณแม่กินไปทั้งชีวิตอยู่แบบนี้ วิกกี้จะตัดรองเท้าให้เป็น จะทำให้ทุกคนภูมิใจในตัววิกกี้ค่ะ”










