เสน่ห์รักนางซิน

วันรุ่งขึ้น อินทัชมารับปริตาไปใส่คอนแทคเลนส์แทนแว่นตาที่ชอบหัก ใส่แรกๆยังไม่คุ้นเธอรู้สึกเหมือนยังไม่เข้าที่ อินทัชก็เลยยื่นหน้าเข้าไปดูให้ น้ำหวานผ่านมาเห็นพอดีเข้ามาทักทายเขาสบายดีไหม โทร.ไปทำไมไม่รับสาย เขาไม่ค่อยว่าง น้ำหวานสวนทันทีไม่ว่างหรือไม่อยากรับกันแน่ แล้วมองปริตาเขม็ง

“นี่คุณริตาเพื่อนผม คุณริตาครับนี่น้ำหวาน” อินทัชไม่ได้ให้ความสำคัญกับฐานะของน้ำหวานทำให้เธอไม่พอใจ แนะนำตัวเองกับปริตาว่าเป็นแฟนเก่าของเขา แล้วหันไปดราม่าใส่เขาจะขอคุยด้วยเป็นการส่วนตัวสักห้านาที อินทัชไม่สะดวกคุยด้วยแล้วคว้ามือปริตาเดินหนี น้ำหวานไม่รามือตามไปติดๆ ปริตาไม่เข้าใจทำไมเขาถึงต้องหนีเธอราวกับหนีเจ้าหนี้ เขาสู้หน้าเธอไม่ได้ กลัวความโกรธที่เธอทิ้งเขาไปจะให้เขาทำตัวไม่ดี

“ผมยอมเป็นคนโง่ แต่ผมจะไม่ยอมเป็นคนเลว”

น้ำหวานยังตามมาวอแวไม่เลิก ปริตาปราดไปยืนประจันหน้า ไล่เธอไปให้พ้น ในเมื่อเธอทิ้งอินทัชไปแล้วจะยุ่งกับเขาทำไมอีก นิสัยไม่ดี น้ำหวานไม่พอใจคว้าแก้วน้ำอัดลมจากคนที่เดินผ่านมาสาดหน้าปริตา อินทัชไวทายาดดึงเธอหลบทัน น้ำเปรอะพื้นไปหมด น้ำหวาน ชี้หน้าปริตาทีหน้าทีหลังอย่ามาทำเก่งกับตนอีก แล้วขยับจะไป ปริตาตามไปขวางหน้า ในเมื่อเธอทำพื้นเลอะก็ต้องรับผิดชอบทำความสะอาดให้หมด

ไม่พูดเปล่า ปริตาเอาไม้ม็อปจากมือแม่บ้านยัดใส่มือน้ำหวาน ขู่ถ้าไม่ทำความสะอาดจะไปแจ้งตำรวจฐานทำร้ายร่างกาย แต่ถ้าเธอยอมทำเราจบกันตรงนี้ แม่บ้านกับผู้คนแถวนั้นตบมือให้ปริตากึกก้อง น้ำหวานหนีไม่ออกก้มหน้ารับกรรมที่ตัวเองก่อ การต่อสู้เพื่อความถูกต้องของปริตาได้ใจอินทัชเต็มๆ รีบหลบมาโทร.บอกภูรีว่าเจอแม่ของลูกแล้ว ภูรีสงสัยว่าใคร พอรู้ว่าเป็นปริตาก็ยินดีกับเขาด้วย ทั้งคู่ดูเหมาะสมกันดี

“ขอบใจเพื่อนมากและขอบใจที่แกยอมรับสารภาพว่าแกรักคุณพริม ฉันถึงได้เดินทางมาพบหัวใจอีกครึ่งดวงที่หายไป” ขณะอินทัชพร่ำเพ้ออยู่นั้น ป้าเพ็ญแม่บ้านของเขาเข้ามาแจ้งว่าวิกกี้มาพบ  เขาฝากให้ป้าไปบอกเธอให้รอสักครู่เขาติดสายอยู่ ระหว่างที่ป้าเพ็ญนำข้อความมาแจ้ง วิกกี้ถือโอกาสถามแม่บ้านว่าภูรีเคยพาผู้หญิงมาที่นี่บ้างไหม ป้าเพ็ญตอบตามความจริงว่าเคยพาคุณพริมกับคุณปริตามาที่นี่ มาส่งคุณทัชซึ่งเมามาก

“นอนค้างหรือเปล่า”

ป้าเพ็ญไม่ค่อยชอบน้ำเสียงที่วิกกี้ถามนัก แต่ก็ตอบว่าเปล่า เธอหาว่าป้าโกหก ภูรีมาทันได้ยินพอดี ช่วยยืนยันคำพูดของป้าเพ็ญว่าเป็นความจริง ป้าเพ็ญมองวิกกี้ไม่ค่อยพอใจนักก่อนจะถอยออกมา วิกกี้ตัดพ้อทำไมเขาถึงไม่โทร.หาเธอบ้าง ส่งข้อความไปก็ไม่ตอบ เขาอ้างว่ายุ่ง เธอไม่เชื่อที่เขาพูด

“พี่ภูโกรธวิกกี้เรื่องนัง...เอ่อ คุณพริม พี่ภูบอกวิกกี้สิคะว่าพี่ภูโกรธวิกกี้ใช่ไหม”