เสน่ห์รักนางซิน

“เอ้า รับไปสิ” บุสกรพูดพลางเหลือบไปมองข้างๆต้องตกใจที่เห็นภควัตแทนที่จะเป็นปริตา เขาคิดว่าเธอเป็นพวกแอบเข้ามากินฟรีจะเอาตัวไปส่ง รปภ. ทันทีที่เขาคว้ามือบุสกร สัญชาตญาณการเอาตัวรอดของเธอก็ทำงาน จับข้อมือภควัตพลิกแล้วทุ่มลงพื้น ยืนคร่อมร่างเขาไว้ เนื่องจากกระโปรงเธอสั้นทำให้เขาเห็นกางเกงใน โดยไม่ได้ตั้งใจ บุสกรยิ่งเดือดประเคนทั้งเข่าเขย่าทั้งศอกใส่เขาไม่ยั้ง

แขกในงานพากันถ่ายคลิปเอาไว้ พริมกับปริตาดึงบุสกรออกมา ขณะที่ทีมจัดงานกันตัวภควัตเอาไว้ พริมรีบเข้าไปขอโทษเขาแทนเพื่อนที่เข้าใจเขาผิด ภควัตตะลึงในความสวยของเธอล้มเลิกความคิดจะเอาเรื่อง

บุสกร นักข่าวอยากมีข่าวไปเขียนยุแยงให้เขาเอาเรื่อง จะปล่อยให้ผู้หญิงมาทำร้ายเจ้าของโรงแรมมุกทะเลได้อย่างไร พริมถึงกับหูผึ่ง หวังจะใช้เขาเป็นสะพานไปหาเจ้าของ P.PAUL จึงพยายามทำดีด้วย

ภควัตถูกใจพริมตะล่อมถามว่าเป็นใครมาจากไหน เป็นแขกของใคร เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกัน พอดีคุณลุง ให้เธอมางานนี้แทน เพราะท่านต้องเดินทางไป

ต่างประเทศกะทันหัน เขาอยากรู้ว่าคุณลุงของเธอเป็นใคร

“ชื่อคุณปรีชาค่ะ ปรีชา ลูบคม” คำตอบของหญิงสาว ทำเอาภควัตอึ้ง...

ฝ่ายภูรีรู้เรื่องมีคนอุปโลกน์เป็นหลานพ่อตัวเองจากภควัต จะตามไปเอาเรื่องเพราะพ่อไม่มีญาติที่ไหนจะมีหลานได้อย่างไร แล้วจ้ำพรวดๆจะไปดูหน้า

คนโกหก ภควัตจะตามไปห้ามแต่ถูกนักข่าวขอถ่ายรูปเสียก่อน...

พริมมัวแต่ชะเง้อหาเพื่อนไม่ทันดูทาง ชนเข้ากับภูรีอย่างจัง มือถือตกพื้นดับไปเลย เขามองเธอชัดๆ

ก็จำได้ว่าเจอกันที่ถนนเจริญรัถ เธอบ่นอุบเจอเขาทีไรข้าวของต้องพังเสียหายทุกที ไม่รู้ต้องเสียค่าซ่อมเท่าไหร่

ภูรีเอาปากกามาเขียนเบอร์มือถือตัวเองใส่มือเธอ เพราะไม่มีกระดาษจดจะได้นัดกันจ่ายค่าเสียหายให้

พริมไม่ต้องการ ถือว่าทำบุญให้เขาจะได้ไม่ต้องเจอกันอีก เขาไม่สนใจเขียนเบอร์ให้จนเสร็จ หญิงสาวหงุดหงิดไม่หายเดินสะบัดออกไป ภควัตมาทันเห็นเธอผละจากภูรี รีบเข้ามาต่อว่าเพื่อนว่าบอกแล้วไม่ใช่หรือให้ใจเย็นกับเธอเพราะตนชอบเธออยู่ ภูรีงงว่าเพื่อนพูดเรื่องอะไร

“อ้าว แกยังไม่รู้เหรอว่าคุณพริมคนเมื่อกี้เป็นหลานสาวพ่อนาย”...

ทางด้านพริมตามหาปริตากับบุสกรมาถึงชายหาด เห็นอินทัชผลุบๆโผล่ๆจะจมน้ำทะเล ทิ้งทุกอย่างไว้

ที่บนหาดถอดรองเท้าลุยน้ำไปช่วย ไม่สนใจตัวเองที่เหยียบเปลือกหอยเป็นแผลเลือดไหล คิดแต่จะช่วยคนเท่านั้น ภควัตกับภูรีตามมาเห็นเหตุการณ์ แต่ไม่รู้ว่าคนที่เธอลงไปช่วยเป็นใคร ภูรีเจอกล่องแหวนบนหาดทรายหยิบขึ้นมาดู จำได้ว่าเป็นแหวนของเพื่อน ชวนภควัตตามไปช่วย

หญิงสาวเห็นมีคนมาช่วยจึงถอยออกมา ปล่อยให้ภควัตกับภูรีเข้าไปช่วย เธอเริ่มเจ็บที่เท้าพยายามจะเดินเข้าฝั่งแต่ถูกน้ำทะเลซัดล้มลง ภูรีเห็นเธอท่าทาง

ไม่สู้ดีนัก ปล่อยให้ภควัตไปช่วยอินทัชคนเดียว ย้อนกลับมาอุ้มเธอขึ้นจากน้ำไปไว้บนฝั่ง พริมเห็นตัวเองปลอดภัยบอกให้ภูรีไปช่วยภควัต

“เขาจะได้เห็นว่านายมีน้ำใจ ยอมให้นายเล่นดนตรีที่นี่นานๆ”

ภูรีอึ้งไปเล็กน้อยเมื่อพริมเข้าใจว่าเขาเป็นนักดนตรี ก่อนจะซักว่าเป็นหลานสาวคุณปรีชาหรือ เธอชะงักไปเล็กน้อย ย้อนถามว่ารู้จักท่านด้วยหรือ เขารู้จักดี ตกลงเธอเป็นหลานสาวคุณปรีชาฝั่งไหน พริมอึกอักคิดหาคำตอบไม่ทัน แต่เหมือนมีระฆังมาช่วยเอาไว้ ภควัตตะโกนเรียกภูรีให้มาช่วยจับอินทัชหน่อย พริมสบช่องตอนที่เขาวิ่งไปหาเพื่อน รีบเก็บข้าวของของตัวเอง กะเผลกๆหนีหายไปในความมืด

ooooooo