ตอนที่ 1
กรอบรูปที่พริมกอดนอกจากจะมีรูปของแม่ ยังมีแบบรองเท้าส้นสูงที่วาดด้วยมือรวมอยู่ในนั้นด้วย เธออดนึกถึงภาพในอดีตไม่ได้ ตอนนั้นแม้เธอจะเป็นแค่เด็กตัวน้อยแต่ก็ชอบการทำรองเท้าแล้ว แถมยังฝึกฝนขึ้นแบบรองเท้าจากสกอตช์เทปกับกระดาษเอามาอวดแม่อีกด้วย พาพรแม่ของเธอถึงกับน้ำตาร่วง เด็กน้อยเห็นแบบร่างรองเท้าส้นสูงในมือแม่ถามว่าวาดเองหรือ
ท่านไม่ได้วาด พ่อของพริมวาดให้ท่าน
“แล้วพ่ออยู่ไหน พริมไม่เคยเจอพ่อเลย พ่อตายแล้วเหรอ”
“ยังหรอกจ้ะ แต่พ่อเขามีความจำเป็น เขามาหาเราไม่ได้ พริมก็ห้ามโกรธพ่อเด็ดขาดนะ ไม่ว่าจะยังไงก็ตามเขาก็เป็นพ่อพริม เป็นคนให้ชีวิตพริม และเขาก็เป็นผู้ชายที่แม่รัก”
นึกถึงความหลังขึ้นมาพริมอดน้ำตาไหลไม่ได้ให้คำมั่นกับรูปถ่ายของแม่ว่าจะต้องได้ทำงานที่ P.PAUL ให้ได้ และจะตั้งใจทำงานให้ที่นั่นไว้ใจเธอ สักวันเธอจะเอาแบบร่างรองเท้าที่พ่อวาดไว้ไปให้พวกนั้นทำเมื่อรองเท้าของพ่อโด่งดัง พ่อจะจำได้ว่าเธอเป็นลูกของท่าน ระหว่างนั้นมีเสียงบุสกรร้องเรียกเธอดังมาจากชั้นล่าง
พริมรีบวิ่งลงไปดู พบว่าลุงฟักกับป้ารำไพผู้ที่เลี้ยงเธอมาตั้งแต่แม่ตายได้ออกทีวี เป็นผู้โชคดีจากการส่งรหัสใต้ฝาเครื่องดื่มโอเลี้ยงได้ไปเที่ยวยุโรปฟรีหนึ่งเดือน พริมปิ๊งไอเดียบางอย่างชวนบุสกรกับปริตาลงไปหาลุงกับป้าที่ภูเก็ต ไหนๆก็ตกงานแล้วถือโอกาสไปพักผ่อนในตัวเผื่อจะช่วยให้คิดอะไรออกบ้าง สองสาวเห็นดีด้วย
ooooooo
ภควัตเพื่อนสนิทอีกคนหนึ่งของภูรีและเป็นเจ้าของโรงแรมมุกทะเลที่ภูเก็ตเจอศึกหนัก สับรางผิดทำให้รถไฟสองขบวนชนกันโครมใหญ่ สองสาวตบตีแย่งชิงเขาอุตลุด เขาพยายามห้ามไม่มีใครฟัง แถมผลักเขากระเด็นอีกต่างหาก ภควัตเซ็งมากเดินหนีมาที่ล็อบบี้ สั่งกับพนักงานที่เคาน์เตอร์
“ให้รถโรงแรมไปส่งผู้หญิง 2 คนนั่น แล้วอย่าให้ทั้งคู่เข้ามาในโรงแรมอีก”
พลันมีเสียงดังขึ้นจากด้านหลัง “เกิดศึกชิงนายอีกแล้วล่ะสิไอ้เสือ” ภควัตหันมองตามเสียง เห็นอินทัชยืนยิ้มอยู่กับภูรี เขาดีใจมากจะเข้าไปสวมกอดเพื่อนรัก แต่ไม่มีใครยอมให้กอดกลัวกลิ่นน้ำหอมจากผู้หญิง
ของเขาจะมาติดเสื้อผ้าตัวเอง จากนั้นสามเพื่อนซี้พากันไปนั่งกินข้าวในร้านอาหารของโรงแรม ภูรีเอาการ์ดเชิญงานเลี้ยงเปิดตัว P.PAUL ให้ภควัตฝากให้คนของเขาเอาไปให้พ่อของตนด้วย กำชับจะต้องส่งถึงมือท่านเท่านั้น
บนซองการ์ดเชิญพิมพ์ชื่อไว้ว่า “คุณปรีชาลูบคม”...
ณ สนามหญ้าหลังบ้าน ปรีชากำลังสนุกสนานกับการยิงธนูโบราณของเล่นชิ้นใหม่ที่เพิ่งได้มา โดยมีลุงฟักกับป้ารำไพคอยเชียร์อยู่ใกล้ๆ ครั้นยิงธนูจนหายอยาก ปรีชาสั่งให้ลุงฟักเอาไปเก็บที่ห้อง แล้วหยิบซองเงินค่าเฝ้าบ้านส่งให้ป้ารำไพโดยไม่ลืมของฝากจากประเทศตูวาลู จังหวะนั้นคนของภควัตนำการ์ดเชิญจากภูรีมาให้ โดยไม่รู้ว่าระหว่างที่ปรีชาเปิดการ์ดออกดู คนของภควัตแอบถ่ายรูปเอาไว้










