เสน่ห์รักนางซิน

เหตุการณ์ไม่เป็นไปตามแผน ใบเตยกับนิดหน่อยแย่งเอากุญแจจากแม่บ้านของห้างฯมาได้ก่อนที่ปริตาจะไปชิงเอามา แองจี้ถูกปล่อยตัวออกจากห้องเก็บสต๊อก ส่วนปริตากับบุสกรถูกนำตัวขังไว้แทน...

ในขณะที่พริมกำลังถือช่อดอกไม้รอต้อนรับเจ้าของ P.PAUL อยู่หน้าแผนกรองเท้า แองจี้ ใบเตยและนิดหน่อยตามมาเอาเรื่อง สมรเห็นสองฝ่ายฮึ่มๆใส่กันเข้ามาขวางไว้ถามว่ามีเรื่องอะไรกัน แองจี้ฟ้องเป็นชุด

“พริมกับพวกจับแองจี้ขังในห้องเก็บสต๊อกเพราะอยากมาเสนอหน้ากับคุณ P.PAUL แต่แกจะไม่สมหวังเพราะแกกล้าเป็นศัตรูกับฉัน เอามันออกไป” สิ้นเสียงแองจี้ ใบเตยกับนิดหน่อยลากแขนพริมที่ขืนตัวไว้ออกไป

คณะของภูรีซึ่งประกอบด้วย พัชรา วิกกี้ บารมีและภูรีกำลังจะมาที่แผนกรองเท้า แต่เห็นความวุ่นวายที่เกิดขึ้นก็แปลกใจว่ามีอะไรกัน โดยเฉพาะพัชราก้าวฉับๆ นำทุกคนไปที่นั่น

ฝ่ายพริมทั้งดิ้นทั้งร้องให้ใบเตยกับนิดหน่อยปล่อย แต่ดิ้นมากไปหน่อยเหยียบเท้านิดหน่อยอย่างจัง คนถูกเหยียบโมโหผลักเธอกระเด็นหัวกระแทกเสาหลับกลางอากาศ รปภ.ต้องช่วยกันหามเธอออกไป

พัชราเข้ามาถามสมรว่าเกิดอะไรขึ้น ได้ความว่าพนักงานทะเลาะกัน แต่ยังไม่ทันจะพูดอะไรอีก ภูรี วิกกี้ และบารมีตามมาสมทบ พัชรารีบบอกให้ลูกกับสามีพาภูรีไปเดินดูห้างฯของเราต่อไปก่อน ท่านขออยู่จัดการตรงนี้ก่อนแล้วจะตามไป รอจนทั้งสามคนไปพ้นแล้วจึงหันไปสั่งการกับสมร

“คุณรู้ใช่ไหมว่าฉันเกลียดการทะเลาะเบาะแว้งกันมากขนาดไหน” พูดจบพัชราตามลูกไป...

บทลงโทษที่พริมกับเพื่อนๆได้รับคือถูกไล่ออก ส่วนแองจี้กับพวกโดนแค่หักเงินเดือน พริมพยายามติดสินบนสมรอย่าไล่ปริตากับบุสกรออกเพราะทั้งคู่ไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้ ตนเป็นคนต้นคิดทั้งหมด บุสกรกับปริตาไม่ยอมทำงานที่นี่ต่อ หากพริมออกพวกตนก็ขอออกด้วย

ooooooo

ระหว่างพริม ปริตา และบุสกรกำลังจะเดินออกด้านหลังห้างฯ แองจี้กับพวกตามมาเอาเรื่องอีก

พริมกับปริตาได้แต่ปัดป้อง ขณะที่บุสกรงัดเทควันโดออกมาตอบโต้ แองจี้ไม่ได้แค่ตบตีพริม ยังด่าไปถึงแม่อีกด้วย

“จำไว้นะนังพริม น้ำหน้าอย่างแกไม่มีวันเป็นได้อย่างที่แกฝัน แกจะเป็นได้แค่คนขายรองเท้าที่ถูกผัวทิ้งเหมือนแม่ของแก” คำพูดของแองจี้ทำให้พริมของขึ้นผลักยัยปากเสียล้มแล้วขึ้นคร่อมบีบคอซ้ำ สั่งให้ขอโทษแม่ของตนเดี๋ยวนี้ แองจี้ไม่ยอมพูด นิดหน่อยกับใบเตยจะเข้าไปช่วยเพื่อน แต่ถูกปริตากับบุสกรกันเอาไว้

อีกมุมหนึ่งไม่ห่างนัก ภูรีขับรถผ่านมากับวิกกี้เห็นเหตุการณ์จัดแจงจอดรถจะลงไปดู แต่ต้องชะงักเมื่อ รปภ.ของห้างฯเข้ามาระงับเหตุเสียก่อน เขากำลังจะกลับขึ้นรถแต่เห็น รปภ.ดึงพริมที่นั่งคร่อมผู้หญิงอีกคนขึ้นมา ภูรีจำเธอได้ รู้สึกได้ว่าผู้หญิงคนนี้อยู่ที่ไหนมีแต่เรื่องกลับขึ้นรถอย่างไม่สบอารมณ์นัก...

พริมกลับถึงห้องนอนตัวเองแทบหมดเรี่ยวแรงเจ็บทั้งตัวเจ็บทั้งใจ หยิบกรอบรูปขนาดเอ 4 บนหัวเตียงมากอด หลับตาลงหวังจะให้รูปที่กอดถ่ายทอดพลังมาให้

“แม่จ๋า ส่งพลังให้พริมหน่อยนะ วันนี้พริมเหนื่อยจังเลย พริมเหนื่อยแต่พริมไม่ท้อนะ พริมจะทำเพื่อแม่”