ตอนที่ 3
“ไปเถอะค่ะ ลูกๆคุณคงจะมีความสุขมากถ้าเห็นพ่อกับแม่เต้นรำด้วยกัน” ว่าแล้วเพลงพิณยิ้มให้สรัล ในเมื่อได้ไฟเขียว เขาจึงยอมให้อลิสคล้องแขนไปที่ลานหน้าบ้านพัก
แม้จะเป็นคนบอกให้สรัลออกไปเต้นรำกับอลิส แต่พอเห็นความใกล้ชิดของทั้งคู่ เพลงพิณรู้สึกเหมือนเป็นคนนอก ทนตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ไม่ไหวเดินหลบออกมา สรัลเป็นห่วงความรู้สึกของเธอจะตามไป แต่อลิสรั้งตัวไว้ เขามองตามอย่างห่วงใย แต่พอเห็นแดเนียลตามเธอไปก็เบาใจหันมาเต้นรำต่อ
สเตฟานซึ่งรอท่าอยู่ พอเห็นแดเนียลตามเพลงพิณออกมา รีบเดินมาขวางไว้พร้อมกับจานกุ้งเผาในมือ ชวนเขาไปกินกุ้งด้วยกัน แล้วพาเขาเดินไปอีกทางหนึ่ง แดเนียลลังเลมองไปทางเพลงพิณสลับกับมองสเตฟานแต่สุดท้ายเขาเลือกจะไปกินกุ้งกับหนุ่มหล่อ ปล่อยเพลงพิณเดินไปตามลำพัง
ooooooo
เพลงพิณเดินหนีมาที่ริมทะเล แบงก์ซึ่งแอบตามมาตั้งแต่แรกเข้ามาทักทาย เธอตกใจมาได้อย่างไร เขาอ้างว่าบังเอิญและเสนอตัวจะอยู่เป็นเพื่อน เธอไม่ต้องการเพื่อน ขออยู่คนเดียวแล้วขยับจะเดินต่อ เขารีบไปดักหน้าขอโทษเธอสำหรับเรื่องที่งานแต่งงาน เพลงพิณต่อว่าเพิ่งจะมาสำนึกเอาตอนนี้หรือ
“เพลงไม่อยากรู้เหรอว่าคืนนั้นคนของคุณเจริญทำอะไรแบงก์ แบงก์ถึงต้องมาขอโทษเพลงเอาตอนนี้”
“หมายความว่าไง คนของพ่อทำอะไร”
“งั้นเพลงคงต้องไปเดินเล่นกับแบงก์แล้วล่ะเพราะมีเรื่องต้องเล่ากันยาว”...
ทางฝ่ายสรัลเต้นรำกับอลิสแค่จบเพลงก็ไม่ยอมเต้นต่อ ขอตัวไปตามเพลงพิณก่อน อลิสซึ่งวางแผนไว้กับแบงก์รู้ว่าเขาจะพาเพลงพิณไปตรงไหนก็เลยขอตามไปช่วยสรัลหาเธออีกแรงหนึ่ง สรัลไม่ได้เอะใจอะไรก็เลยให้ไปด้วย ทั้งคู่เดินตามเพลงพิณมาบริเวณชายหาด อลิสเห็นเธอนั่งคุยอยู่กับแบงก์ก็ยิ้มพอใจที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผนการที่วางไว้ ทำเป็นชี้ให้สรัลดูว่านั่นใช่เพลงพิณหรือเปล่า นั่งคุยกับใครอยู่
สรัลจะเข้าไปหา แต่พอเห็นว่าคนที่คุยอยู่กับภรรยาตัวเองคือแบงก์แถมเขายังจับมือเธอไว้อีกต่างหาก ถึงกับชะงักฝีเท้า เพลงพิณตกใจที่แบงก์จับมือก็สะบัดหนีแต่เขาไม่ยอมปล่อยจนกว่าเธอจะยกโทษให้เขาเรื่องที่บุกไปป่วนงานแต่งงาน เพลงพิณพยายามจะดึงมือออกแต่เขาแรงมากกว่ายื้อเอาไว้ จนเสียหลักล้มลงไปกับพื้นด้วยกันโดยเพลงพิณทับอยู่บนตัวเขา
“เราไม่มีอะไรต้องคุยกัน” ว่าพลางเพลงพิณดันตัวเองลุกขึ้น แบงก์เล่นบทน่าสงสารแถมตีหน้าซื่อสำนึกผิด ขอโทษเพลงพิณไม่หยุดปาก เธอใจอ่อนทรุดตัวลงนั่งข้างๆเขา สรัลจะเข้าไปเล่นงานแบงก์แต่อลิสดึงไว้
“คุณไม่มั่นใจในตัวเพลงพิณหรือคะ เขาอาจจะตกลงปัญหาคาใจกันอยู่ก็ได้นะ คุณเข้าไปตอนนี้ปัญหามันอาจจะไม่จบก็ได้” คำพูดของอลิสทำให้สรัลนิ่งไปเหมือนจะเห็นด้วย สักพักเพลงพิณที่นั่งอยู่กับแบงก์ก็พากันลุกออกไป อลิสมองตามอย่างพึงพอใจ...
ตั้งแต่กลับมาจากตามหาเพลงพิณ สรัลดื่มหนักจนเมาไม่ได้สติ ลีโอต้องพยุงพ่อมานอนบนเตียงที่ห้องพักของแม่ อลิสตามมาดูด้วยความเป็นห่วง ลีโออดสงสัยไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมพ่อถึงดื่มหนักแบบนี้
“ไม่มีอะไรหรอกลีโอ คงไปเจออะไรทำร้ายจิตใจเข้าน่ะ” พูดจบอลิสหันไปบอกปรานีที่ยกอ่างน้ำใส่น้ำแข็งเข้ามาให้ว่าวางไว้ตรงนั้น ตนจะดูแลเองแล้วบอกให้ลีโอไปสนุกกันต่อ...
เพลงพิณเคลียร์กับแบงก์เรียบร้อยกลับมาที่งานปาร์ตี้ไม่เจอสรัลที่นั่น ไปดูที่ห้องพักก็ไม่เห็นแม้เงา สงสัยว่าเขาหายไปไหน ตัดสินใจไปตามหาที่ห้องอลิส เจอเขาเมาหลับอยู่ที่นั่น ตกใจว่าเกิดอะไรขึ้นไม่เคยเห็นเขาเมาไม่ได้สติแบบนี้มาก่อน อลิสยิ้มแสยะ
“เธอทำอะไรให้เขาสะเทือนใจหรือเปล่าล่ะ...สรัลเขาอุตส่าห์ออกไปตามหาแต่ปะเหมาะเคราะห์ร้ายยังไงก็ไม่รู้ดันไปเจอเมียสวีตกับแฟนเก่าซะงั้น โชคดีนะที่เขายังมีสติ ไม่งั้นมีเรื่องแน่ๆ แล้วถ้าคุณวีวี่รู้ ทั้งสรัลกับเธอก็จะพังกันทั้งสองคน แล้วนี่แบงก์มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง อย่างกับนัดกันมาเลย”
“ใครจะนัดใครฉันไม่รู้ แต่ฉันไม่ได้นัดเขา”
“พรุ่งนี้แก้ตัวกับเขาเองแล้วกันว่าทำไมมันบังเอิญอย่างนี้...ฉันจะดูแลสรัลของฉันเป็นอย่างดี ไม่ต้องห่วงนะเพลงพิณ” อลิสผายมือให้เพลงพิณออกจากห้องเป็นการไล่กันทางอ้อม เธอไม่มีทางเลือกจำต้องกลับไป
ooooooo










