เสน่หามายา
ตอนที่ 3
“แต่ถ้าคุณไม่ไป แปลว่าคุณแอบหวั่นไหวจนไม่กล้ากลับไปอยู่ใกล้ผม” ท้าทายจบลีโอเดินอมยิ้มจากไป
“บ้าไปแล้ว” น้ำขิงตะโกนไล่หลัง...
ระหว่างที่แคทนั่งทำเล็บมืออยู่ในร้านตกแต่งเล็บกลางห้างฯหรู มีสายจากลีโอเข้ามาที่มือถือ เธอตัดสายทิ้งเอาคืนที่เขาไม่ยอมรับสาย เจ้าของร้านเม้าท์กับลูกค้าที่อยู่อีกมุมหนึ่งของร้านเสร็จเดินเข้ามาทักทายแคท นินทาลูกค้าที่ชื่อลอร่าให้ฟังว่าคู่หมั้นของหล่อนแอบไปติดพริตตี้ คนรู้ทั้งเมืองยกเว้นเจ้าตัว แล้วเตือนแคทให้ระวังลีโอไว้ เดี๋ยวใครจะมาฉกไป เธอคุยอวด
“ลีโอเขาฉลาดค่ะ เขารู้ว่าอะไรคู่ควรอะไรไม่คู่ควร เขาไม่ไปยุ่งกับใครสุ่มสี่สุ่มห้าหรอกค่ะ” โม้เสร็จแคทเห็นลีโอเข้ามาในร้านปราดเข้าไปกอดแขนออดอ้อนอวดเจ้าของร้านจอมนินทา รู้ได้อย่างไรว่าตนอยู่ที่นี่
“ผมถามเพื่อนคุณ...ผมจะถามคุณเรื่องน้ำขิง”
แคทหน้าหงิกทันทีไม่ขอคุยเรื่องลูกจ้างของลีโอให้เสียเวลา เดินไปชำระเงินแล้วเดินนำเขาออกไปนอกร้าน ต่อว่าเขาที่ไม่ให้เกียรติเธอ พูดเรื่องนังนั่นต่อหน้าคนอื่นได้อย่างไร
“ผมโทร.หาแคทแต่แคทตัดสายทิ้ง”
แคทแก้เผ็ดที่ลีโอมาตัดสายเธอทิ้งก่อน เขาอธิบายว่าตอนนั้นเขากำลังตามน้ำขิงให้กลับมาดูแลโมเน่ต์ แคทไม่พอใจมากที่เขาไปตามนังนั่นกลับมาหรือว่าติดใจมันมากจนต้องไปหา เขายืนยันคำเดิมเขากับน้ำขิงไม่มีอะไรกัน ทั้งคู่มีปากเสียงกัน แคทขู่ถ้าเขายังจะเอานังนั่นกลับมาทำงานด้วย ตนจะเล่นงานให้หนัก
“ผมเป็นคนจ้างน้ำขิง ถ้าแคททำอะไรเขา ผมจะปกป้องให้ถึงที่สุด”
“มันจะมากไปแล้วนะลีโอ” แคทแผดเสียงลั่น ลีโอยังไม่ทันจะตอบโต้อะไร สรัลโทร.ตามให้กลับบริษัทเดี๋ยวนี้ เขาเดินผ่านหน้าเธอไม่สนใจ ทำให้เธอยิ่งแค้น
“แล้วจะเสียใจที่ทำกับฉันแบบนี้”
ooooooo
ลีโอไม่ได้มีปัญหากับแคทคนเดียว แต่มีกับกัสโซ่ด้วย น้องชายหาว่าเขาสร้างภาพต่อหน้าพ่อทำเป็นสนับสนุนให้ตนทำโครงการที่ดินริมน้ำเพราะรู้แก่ใจดีว่าพ่อต้องไม่เอา
“นายอยากให้ทุกคนเห็นว่าฉันด้อยกว่านาย แถมยังได้หน้าว่าเป็นพี่ชายที่แสนดีให้โอกาสน้องโง่ๆอีกด้วย”
“ฉันไม่เคยคิดอย่างนั้น นายจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม ฉันไม่เคยเห็นนายด้อยกว่าฉัน นายเป็นน้องฉัน ฉันอยากช่วยนายจริงๆ” ว่าแล้วลีโอผละจากไป กัสโซ่ฉุนขาดคว้าของใกล้มือปาไล่หลัง
“ฉันจะทำให้รู้ว่านายไม่ได้เก่งไปทุกเรื่องหรอก”...
กัสโซ่กำลังหาทางเอาคืนพี่ชายตอนที่แคทโทร.มาฟ้องเรื่องที่ลีโอไปตามตัวน้ำขิงกลับมาทำงาน ทำแบบนี้เท่ากับฉีกหน้ากัน เขาเห็นนังนั่นดีกว่าเธอจึงขอให้กัสโซ่หาใครมาจัดการนังนั่นให้ จะทำแบบไหนก็ได้
“แล้วโซ่จะได้อะไรตอบแทนล่ะแคท”
“ถ้าโซ่ทำตามที่แคทขอสำเร็จ โซ่อยากได้อะไรแคทก็จะให้”
ooooooo
เพลงพิณต้องการเอาใจสรัลแก้ตัวที่ทำให้เขาไม่สบายใจเรื่องอลิสตกน้ำ ลงทุนไปตลาดด้วยตัวเองซื้อกุ้งสดมาทำข้าวต้มให้ แล้วยกมานั่งกินด้วยกันที่โต๊ะสนามในสวนสวยข้างบ้าน อลิสเข้ามาขัดความสุขเตือนเขาว่ากุ้งมีคอเลสเทอรอล อาจทำให้ความดันขึ้นได้ หมอไม่ห้ามเขาเรื่องนี้หรือ เพลงพิณเพิ่งนึกได้
“จริงด้วยคุณหมอให้ลดอาหารทะเล เพลงลืมค่ะ”
สรัลชวนอลิสให้นั่งกินมื้อเช้าด้วยกันตามมารยาท แต่เธอไม่นั่งยืนกอดอกค้ำหัวอยู่อย่างนั้น แถมพูดจาประชดประชันเสียดสีเพลงพิณตลอด และยังบอกอีกว่าไม่ไว้ใจเพลงพิณจะล้างกุ้งสะอาดหรือเปล่า เธอเหน็บแนมคืนไปบ้าง กังวลมากไประวังจะเป็นโรคประสาทแทน
“ฉันยอมเป็นโรคประสาทนะถ้ามันจะทำให้คนที่ฉันรักได้แต่สิ่งที่ดีที่สุด”
สองสาวต่างวัยปะทะคารมกันอีก อลิสเถียงสู้ไม่ได้แกล้งทำพะอืดพะอม หาว่าข้าวต้มกุ้งของเพลงพิณเหม็นคาว สงสัยจะล้างกุ้งไม่สะอาด เพลงพิณรู้ว่าเธอตั้งใจกลั่นแกล้ง วางช้อนเลิกกินแต่ไม่ตอบโต้อะไรขอตัวไปปอกผลไม้ก่อน แล้วเดินลิ่วออกไป อลิสมองตามก่อนจะหันมาสั่งปรานีไปเตรียมจัดโต๊ะให้ลูกๆของตน
