นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    เสน่หามายา

    SHARE

    เพลงพิณเห็นปรานีกำลังเตรียมของว่างสองที่จะเอาขึ้นไปข้างบน ถามว่าคุณสรัลกลับมาแล้วหรือ

    “กลับมาตั้งนานแล้วล่ะ อยู่ข้างบนกับคุณอลิส

    ยังไม่ออกมาเลย คุยอะไรกันก็ไม่รู้น้าน นาน” ปรานีจงใจยั่วให้หึง แต่เพลงพิณกลับยิ้มรับเหมือนไม่สนใจ...

    ด้านอลิสยังคาดคั้นให้สรัลตอบจะอยู่กันสามคนผัวเมียแบบนี้กันอีกนานแค่ไหน เขาทักท้วงไม่ใช่สามคน แค่สองคนผัวเมียกับผู้หญิงอีกคนหนึ่งที่มีฐานะเป็นแม่ของลูกเท่านั้น อลิสเจ็บจี๊ด กัดฟันถามแล้วคนในสังคมจะเข้าใจอย่างที่เขาเข้าใจหรือ สรัลไม่สนใจใครจะเข้าใจหรือเปล่า เขาแคร์แค่เพลงพิณภรรยาของเขาคนเดียว

    อลิสพยายามเป่าหูว่าเพลงพิณจะทนสภาพแบบนี้ได้หรือ เพราะเธอไม่มีอะไรเป็นหลักประกันแม้แต่ทะเบียนสมรส และถ้าตนเป็นเธอ ตนคงไม่เอาชีวิตวัยสาวมาทิ้งแบบนี้ สรัลสวนทันที

    “เพราะเพลงไม่เหมือนเธอ เขารู้จักรักคนอื่นไม่ใช่รักแต่ตัวเอง”

    “เธอมั่นใจได้ยังไงไอ้ผู้ชายในข่าวเขาหนุ่มกว่าหล่อกว่าแล้วยังโสดไม่มีเมีย”

    สรัลไม่พอใจมากที่อลิสเสี้ยมให้เขากับเพลงพิณหมางใจกัน ลุกออกจากห้องไปเลย สเตฟานที่ยืนอยู่หน้าห้องกำลังจะปิดประตูให้ อลิสร้องเรียกไว้ สั่งให้ต่อโทรศัพท์หาแบงก์ให้ตนที เขาต่อสายแล้วส่งให้เธอ

    “อาการดีขึ้นหรือยัง...พร้อมแล้วใช่ไหม” อลิสยิ้มร้ายกาจ...

    แม้จะรู้ว่าอลิสไม่ได้เป็นอะไรหนักหนาสาหัส แค่อยากจะเรียกร้องความสนใจจากสรัล แต่เพลงพิณก็ไม่ได้บ้าจี้ตามแรงยุของแดเนียลที่จะให้ตามไปราวีเธอถึงห้องนอน...

    ทางฝ่ายลีโอเป็นกังวลที่ติดต่อน้ำขิงไม่ได้ ก็เลยตามไปที่บ้าน กดกริ่งอยู่หลายครั้งไม่มีใครเปิดรับ ตะโกนเรียกก็เงียบ จึงต้องกลับไปอย่างผิดหวัง แต่พอเขาคล้อยหลังเท่านั้น น้ำขิงแง้มประตูบ้านออกมามอง...

    ในเวลาต่อมา ลีโอกำลังจะเดินเข้าบริษัท รปภ.รีบวิ่งเอาถุงกระดาษใบหนึ่งมาให้ แจ้งว่ามีคนฝากไว้ ลีโอเปิดดูข้างในเห็นเงินปึกใหญ่ มีโน้ตติดไว้ว่าเงินค่ารักษาพยาบาลของแม่ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นน้ำขิงฝากให้ ถาม รปภ.ว่าคนฝากถุงใบนี้อยู่ไหน รปภ.เห็นเธอขึ้นมอเตอร์ไซค์รับจ้างให้ไปส่งที่โรงพยาบาล

    ลีโอจ้ำพรวดๆกลับไปขึ้นรถขับออกไปอย่างรวดเร็ว แคทเดินมาจากอีกด้านหนึ่งเห็นเขารีบร้อนออกไปก็แปลกใจ

    “ลีโอจะไปไหน”

    จากนั้นไม่นาน ลีโอมาถึงแผนกกายภาพบำบัด มีเสียงสายเรียกเข้าจากแคทไม่หยุด เขาตัดสินใจปิดเครื่องแล้วเปิดประตูห้องกายภาพเข้าไปเป็นจังหวะเดียวกับน้ำขิงเปิดประตูออกมา ทั้งคู่ยืนประจันหน้ากันใบหน้าของทั้งคู่ห่างกันแค่คืบ น้ำขิงตั้งสติได้ก่อน รีบงับประตูห้องกลัวแม่จะได้ยิน แล้วถามเขาว่ามาที่นี่ทำไม

    “ตามคุณไปดูแลโมเน่ต์ไง”

    น้ำขิงยืนยันว่าตัวเองลาออกแล้ว ให้ลีโอไปหาคนอื่นดูแลน้องสาวของเขาแทน ตนไม่ว่างแล้วเดินหนี ลีโอรีบเดินตาม เจอน้ำขิงกำลังยืนดื่มกาแฟเย็นอยู่หน้าร้านขายกาแฟ เอาเงินที่เธอไปฝากไว้ที่บริษัทมาคืนให้

    “ผมไม่รับเงินค่ารักษาคืน เพราะผมช่วยด้วยน้ำใจ”

    น้ำขิงเสียงกร้าวมีมือมีเท้าหาเองได้ไม่ต้องการเงินบริจาคของใคร ลีโอต้องการจะให้เป็นการตอบแทนที่เธอดูแลน้องสาวของเขา เธอยืนกรานไม่ต้องการเงินจากเขา ไม่อยากให้ใครมาว่าว่าเธอคิดจะจับคนรวย ที่สำคัญเงินของคนรวยๆอย่างพวกเขาซื้อไม่ได้ทุกอย่างโดยเฉพาะศักดิ์ศรีของเธอ แล้วขยับจะไป ลีโอดึงแขนไว้ สองคนยื้อกันไปยื้อกันมา กาแฟในมือน้ำขิงหกเลอะเสื้อเขา

    “นี่มันยังน้อยกว่าที่ฉันเจอ” พูดจบน้ำขิงเดินหนี ลีโอไม่ท้อตามไปเกลี้ยกล่อมให้เธอกลับไปดูแลโมเน่ต์อีกครั้ง หากเธอไม่ยอมกลับไปก็แสดงว่าเธอมีใจให้เขาเหมือนอย่างที่แคทกล่าวหา เพราะถ้าเธอไม่ชอบเขาจริงๆเธอก็ไม่ต้องสนใจว่าแคทหรือใครจะคิดอย่างไร แต่ถ้าเธอลาออกแสดงว่าเธอคิดอะไรกับเขาแน่นอน น้ำขิงยืนยันไม่เคยคิดอะไรกับเขา ลีโอท้าพิสูจน์โดยให้เธอกลับไปดูแลโมเน่ต์เหมือนเดิม

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    “แกว่น” บากหน้าให้ “สมภารกร่าง” ช่วยปิดเรื่องน้อง ในละคร “ไผ่แดง”

    “แกว่น” บากหน้าให้ “สมภารกร่าง” ช่วยปิดเรื่องน้อง ในละคร “ไผ่แดง”
    23 ต.ค. 2564

    00:30 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันเสาร์ที่ 23 ตุลาคม 2564 เวลา 02:43 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์