เสน่หามายา
ตอนที่ 3
ในเมื่อแผนการขั้นแรกไม่สำเร็จ กัสโซ่จึงใช้แผนสำรองโดยท้าทายลีโอให้ขี่เจ็ตสกีแข่งกันไปที่ทุ่นกลางทะเลซึ่งปักธงแดงไว้ ใครถึงก่อนเป็นฝ่ายชนะ ลีโอไม่อยากเล่นอะไรที่เสี่ยงอันตรายก็เลยปฏิเสธ กัสโซ่หยามพี่ชายต่อหน้าสาวๆว่ากลัวจะแพ้ตนหรือ แคทเข้ามากอดแขนลีโอแสดงความเป็นเจ้าของ
“อย่างลีโอไม่มีวันแพ้หรอก โซ่ต่างหากที่จะแพ้”
“งั้นลองดู น้ำขิงไปเป็นกำลังใจให้ผมนะครับ” กัสโซ่ไม่รอคำตอบจากหญิงสาว อุ้มเธอตัวลอยไปที่เจ็ตสกีที่จอดอยู่ไม่ห่าง แคทไม่พอใจที่เขาทำอย่างนั้นต่อหน้า เร่งให้ลีโอตามไปหวังว่าแฟนหนุ่มจะอุ้มตนเองบ้าง แต่เขาไปขึ้นเจ็ตสกีไม่สนใจ เธอต้องลุยน้ำตามไปนั่งซ้อนท้าย กัสโซ่หันมาถามน้ำขิงว่าว่ายน้ำเป็นใช่ไหม เธอพยักหน้าทั้งที่ยังงงไม่หาย พอทุกคนพร้อม สองพี่น้องบิดเจ็ตสกีออกไปอย่างรวดเร็ว โมเน่ต์มองตามยิ้มพอใจ
“งานนี้สนุกอย่างที่พี่กัสโซ่บอกจริงๆด้วย”...
ทีแรกการแข่งเจ็ตสกีของสองพี่น้องเป็นไปอย่างสูสี น้ำขิงกลัวมากเพราะกัสโซ่ขี่เจ็ตสกีราวจะแข่งกับพายุ ต้องกอดเอวเขาไว้แน่น กัสโซ่ยิ่งสนุกที่เห็นเธอกลัว ขี่ฉวัดเฉวียนจนเธอตกน้ำ แต่ทำเป็นไม่รู้เรื่อง ขี่ต่อไปหน้าตาเฉย ลีโอเป็นห่วงเธอมากตัดสินใจเลี้ยวเจ็ตสกีกลับไปช่วย น้ำขิงตวาดเสียงเขียวว่าไม่ต้องช่วยแล้วว่ายน้ำเข้าฝั่งเอง ชายหนุ่มได้แต่มองตามด้วยความเป็นห่วง...
น้ำขิงว่ายขึ้นฝั่งได้ก็นอนแผ่ที่ชายหาดแทบหมดเรี่ยวแรง โมเน่ต์เข้ามาหาพลางหัวเราะขำ เห็นผอมแห้งไม่มีเรี่ยวแรงอย่างนี้ แต่เธอแข็งแกร่งกว่าผู้ชายเสียอีก น้ำขิงกำลังเหนื่อยไม่อยากต่อปากต่อคำด้วย
“นี่คุณโมเน่ต์เขาคุยกับเธออยู่นะ” ปรานีเอ็ดเสียงลั่น น้ำขิงอ้างว่าที่ไม่ตอบเพราะเหนื่อยมาก โมเน่ต์สมน้ำหน้าเธอที่อวดเก่งทั้งที่พี่ลีโอเสนอตัวจะช่วย
ooooooo
แคทดูจะไม่พอใจนักที่ลีโอเป็นห่วงน้ำขิงอย่างออกนอกหน้า ถึงกับออกปากถ้าเธอเป็นอย่างนี้บ้างเขาจะห่วงไหม ลีโอตอบแบบครอบจักรวาลว่าเขาเป็นห่วงทุกคน แล้วเดินเลี่ยงออกไป โมเน่ต์สบช่องเสี้ยมทันที
“ห่วงทุกคนแต่จะห่วงเท่ากันหรือเปล่าน้าพี่แคท คนนึงแค่ห่วง แต่อีกคนห่วงมาก”
เจอลูกยุของโมเน่ต์เข้าไป แคทยิ่งหงุดหงิดเดินหน้าหงิกหนีไปอีกทาง โมเน่ต์ยิ้มสะใจที่ได้ปั่นหัวคนเล่น...
น้ำขิงเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จออกจากบ้านพักจะไปหาโมเน่ต์ แต่ต้องชะงักเมื่อเจอลีโอยืนรอท่าอยู่ เขาขอโทษแทนน้องชายด้วยที่เล่นพิเรนทร์ไปหน่อย ถ้าเธอจะพักก่อนก็ได้ไม่ต้องเป็นห่วงโมเน่ต์เพราะเขาจะให้ปรานีดูแลแทน น้ำขิงรำคาญนี่จะต้องให้พูดอีกกี่ครั้งว่าเธอไม่ได้เป็นอะไร แล้วขยับจะไปแต่เขาขวางทางอยู่ เธอมองหน้าเขาเป็นทำนองให้หลบไป แต่เขาดันหลบข้างเดียวกับที่เธอจะเดินจนเกือบจะชนกัน
สุดท้ายน้ำขิงต้องชี้ว่าจะไปทางนี้เพื่อให้ลีโอหลบได้ถูกทาง อีกมุมหนึ่งไม่ห่างนักแคทกับกัสโซ่แอบมองทั้งคู่อยู่ กัสโซ่ไม่วายเสี้ยมท่าทางสองคนนั้นเหมือนจะมีอะไรกัน แคทหันขวับ เขาเองก็ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างกับยัยนั่นเหมือนกัน เขารีบออกตัวว่าน้ำขิงไม่ใช่สเปก แต่ที่เขาอ่อยเธอเพื่อจะดูอาการลีโอต่างหาก
“มีแววจะเตียงหักตั้งแต่ยังไม่ได้ขึ้นเตียงล่ะมั้งแคท”
แคทยืนยันว่าไม่มีทางแล้วเดินตามน้ำขิงจนทัน เงื้อมือจะตบสั่งสอนฐานมายุ่งกับแฟนของตน เธอคว้ามือไว้ทัน เหวี่ยงล้มลงไปกองกับพื้น แคทขู่จะฟ้องลีโอให้ไล่เธอออก น้ำขิงไม่กลัวเพราะแคทเป็นคนหาเรื่องก่อน
“นี่คุณ เชื่อใจแฟนคุณบ้างเถอะ คิดเล็กคิดน้อยอย่างนี้ไม่เหนื่อยหรือไง” พูดจบน้ำขิงเดินไปหาโมเน่ต์ ทิ้งให้แคทร้องกรี๊ดๆด้วยความแค้นใจอยู่ตรงนั้น...
ตกค่ำมีปาร์ตี้เล็กๆจัดขึ้นที่หน้าบ้านพักติดกับชายหาด เพลงพิณปลีกตัวออกมายืนรับลมทะเล สักพัก สรัลเข้ามากอดจากด้านหลัง ระหว่างที่ทั้งคู่กำลังสวีตกันจนทะเลหวาน มีเสียงเพลงคุ้นหูดังขึ้น สรัลหันมองที่มาของเสียง แล้วชวนเพลงพิณเดินไปดู อลิสซึ่งรอท่าอยู่เห็นสรัลเดินเข้ามา ปรี่ไปดึงมือเขาชวนมาเต้นรำเพลงของเราด้วยกัน เขาไม่ยอมทำตามเพราะเกรงใจเพลงพิณ โมเน่ต์กับกัสโซ่ตบมือเชียร์ให้พ่อไปเต้นรำกับแม่
