เสน่หามายา

ไม่ได้มีแต่อลิสเท่านั้นที่มีแผนร้าย กัสโซ่จับมือกับโมเน่ต์วางแผนจะเล่นงานน้ำขิงกับลีโอเช่นกัน แทนที่จะให้คนขับรถของโมเน่ต์แวะรับน้ำขิงไปทะเลด้วยกันตามกำหนดการที่วางเอาไว้ กัสโซ่กลับไปรับเธอเองโดยอ้างชื่อลีโอเป็นคนให้มารับ...

ทันทีที่มาถึงริมหาดหน้าบ้านพักตากอากาศหรูหรา อลิสเข้ามาคล้องแขนสรัลชวนให้มาถ่ายรูปด้วยโดยมีสเตฟานทำหน้าที่เป็นตากล้อง แดเนียลรีบดันตัวเพลงพิณให้เข้าไปร่วมด้วยแต่เธอขืนตัวไว้ ไม่ยอมทำตาม แดเนียลได้แต่ถอนใจเซ็งที่เธอไม่รู้จักหือรู้จักอือบ้าง ระหว่างนั้น ทวีนักข่าวสังคมสายนินทาชาวบ้านร้องกรี๊ดกร๊าดเข้ามาทักทายอลิสอย่างสนิทสนม แดเนียลมองด้วยความสยองก่อนจะหันไปกระซิบกับเพลงพิณ

“นั่นนังวีวี่ นักข่าวสังคมตัวแสบ ตัวปั่นกระแสข่าวในโซเชียล มีคนฟอลโล่เป็นล้านๆ เวรกรรมอะไรมาเจอนางแถวนี้ ถ้ามาซอกแซกจนรู้ว่ายัยป้ามหาภัยยังไม่หย่า มีหวังชื่อเพลงครองโลกอินเตอร์เน็ตแน่ เราต้องคอยระวังปากยัยป้ามหาภัยไว้นะ”

ทวีทักทายอลิสเสร็จสรรพก็หันมาสวัสดีทักทายสรัลว่าพาอลิสมาพักผ่อนหรือ เขารีบออกตัวว่ามาทั้งครอบครัวแล้วหันไปทางเพลงพิณ ทวีตาวาวทันทีแล้วนี่จะอยู่กันแบบไหน สรัลเดาความคิดของทวีออก

“ผมกับเพลงและลูกๆพักอยู่บ้านนี้ ส่วนอลิสไปพักที่บ้านอีกหลัง”

“อุ้ย วีวี่จำได้ว่าบ้านหลังนี้เป็นบ้านพักประจำของคุณอลิส แล้วทำไมครั้งนี้คุณอลิสถึงไปอยู่ที่อื่นล่ะคะ”

อลิสเองก็อยากรู้เหมือนกันแล้วมองสรัลอย่างรอคำตอบ ทวีแอบยิ้มพอใจ คงจะมีเรื่องให้เม้าท์อีกแล้ว...

ครั้นทวีเข้าที่พักของตัวเองไปแล้ว อลิสโวยวายสรัลเสียงลั่นมีสิทธิ์อะไรมาไล่ตนไปนอนบ้านหลังเล็ก

ตนอยากอยู่กับครอบครัว อยากอยู่กับลูก สรัลไม่เข้าใจจะโวยวายทำไมในเมื่อบ้านใกล้กันแค่นี้จะเดินมาหาลูกเมื่อไหร่ก็ได้ อลิสโผกอดเขาออดอ้อนว่าอยากอยู่กับครอบครัวอย่างมีความสุขบ้างไม่ได้หรือ เพลงพิณทนไม่ไหวอาสาจะไปนอนบ้านเล็กเอง สรัลตกใจ ขณะที่อลิสรีบขอบใจในความใจกว้างของเธอ

“งั้นคุณใช้ห้องใหญ่ตามสะดวกเลยนะ ผมจะไปอยู่บ้านหลังเล็กกับเพลง”

“อ้าว เธอก็เห็นแล้วนี่สรัลว่าเพลงพิณเพิ่งโยนเธอให้ฉัน ชักจะยังไงแล้วนะ”

สรัลขอร้องอลิสอย่าพยายามเสี้ยมให้เขากับเพลงพิณแตกคอกัน เสียเวลาเปล่าๆเพราะเรารักกันมาก อลิสตัวแสบยังปั่นหัวทั้งคู่ไม่เลิก ที่เขาว่ารักกันมากเหมือนที่เขาเคยรักเธอใช่ไหม แล้ววันหนึ่งเขาก็หมดรัก

“ดูไว้นะเพลงพิณ ว่าเธอควรเอาอนาคตมาทิ้งกับสรัลหรือเปล่า” เสี้ยมเสร็จอลิสเดินยิ้มออกไป สรัลมองตามสีหน้าเคร่งเครียด...

สักพักลีโอพาแคทตามมาสมทบ ไม่เห็นน้ำขิงคอยดูแลน้องสาวก็ถามหา โมเน่ต์แกล้งหงุดหงิดไม่รู้หายหัวไปไหนป่านนี้ถึงยังไม่มา ลีโอแปลกใจทำไมน้ำขิงถึงไม่ได้มาพร้อมเธอ ก่อนเขาออกไปรับแคทก็สั่งให้คนขับรถแวะรับน้ำขิงที่บ้านไม่ใช่หรือ โมเน่ต์ไม่ได้ไปรับเพราะพี่กัสโซ่อาสาจะไปรับเอง ลีโอถึงกับร้องเอะอะ

ทันใดนั้นมีเสียงกัสโซ่ดังมาจากด้านหลัง “ดูเหมือนจะมีคนคิดถึงเรานะครับน้ำขิง”

ทุกคนหันมองตามเสียงเห็นกัสโซ่เดินเข้ามากับน้ำขิง เขาชวนทุกคนไปหากิจกรรมอะไรทำกันดีกว่ามายืนมองกันแบบนี้ โมเน่ต์เสนอให้ไปเล่นน้ำทะเล น้ำขิงไม่แนะนำให้ทำอย่างนั้นเพราะข้อเท้าของเธอยังไม่หายดี โมเน่ต์ไม่สนใจชวนน้ำขิงไปเปลี่ยนชุดว่ายน้ำ แล้วสั่งให้พยุงไปที่ห้องพัก แคทมองตามเหยียดๆ

“อย่างยัยนั่นจะมีชุดว่ายน้ำเหรอ ดูจากรสนิยมคงเคยนุ่งแต่ผ้าถุงมากกว่า”...

ด้านโมเน่ต์พยายามจะให้น้ำขิงสวมชุดว่ายน้ำให้ได้ ขนาดเธอไม่ได้เอาติดมาด้วยก็หยิบชุดว่ายน้ำของตัวเองให้ น้ำขิงยืนยันไม่ยอมใส่ชุดว่ายน้ำเด็ดขาดและจะไม่ยอมให้โมเน่ต์เล่นน้ำอีกด้วย จากนั้นสองสาวพากัน ออกจากห้อง โมเน่ต์เห็นพี่ชายคนรองยืนรออยู่ก็ส่ายหน้าเป็นทำนองไม่สำเร็จ เขาพยักหน้ารับรู้ พลางยิ้มให้เหมือนจะบอกว่าไม่เป็นอะไร...