สกาวเดือน
ตอนที่ 2
เพ็ญลักษณ์เดาถูกว่าหลานสาวหลบมาอยู่ที่นี่ แต่ไม่ได้ปลุกและพากลับ ได้แต่ลูบหัวพร้อมเอ่ยคำขอโทษ ก่อนจะกลับออกมาพร้อมทรงกลด
“ผมเพิ่งรู้ว่าต่ายเจออะไรมาบ้าง”
“พ่อของต่ายไปแต่งงานใหม่ค่ะ โดยที่ไม่มีใครบอกต่าย จริงๆพ่อของต่ายก็เขียนจดหมายมาบอกด้วยตัวเอง เล็กกำลังจะเอาให้แกอ่าน แต่แกดันไปรู้เรื่องเองซะก่อน ก็เลยยิ่งเสียใจ ทำใจไม่ได้ คิดว่าตัวเองถูกทุกคนหลอก”
“แล้วแม่แกล่ะครับ”
“ต่ายไม่เคยมีแม่ค่ะ แม่คลอดแล้วทิ้งต่ายไว้ให้พ่อเลี้ยง ต่ายเลยโตมากับพ่อที่ฝรั่งเศส เราไม่เคยรู้ว่ามีต่าย จนไม่นานมานี้เราถึงได้พาเขากลับมา ต่ายถึงยังเรียกร้องแต่จะกลับไปหาพ่อของเขา”
“เพราะอย่างนี้นี่เอง...ผมไม่รู้เลยว่าที่ผ่านมามันเป็นช่วงเวลาที่เลวร้ายของต่ายมากขนาดไหน ผมพูดและทำอะไรที่ทำร้ายความรู้สึกของต่ายไปหลายครั้งเลย แย่จัง ผมรู้สึกไม่ดีเลย”
“เล็กก็มีส่วนทำร้ายต่าย ทำให้เขาไม่อยากอยู่ที่นี่”
“อย่าโทษตัวเองเลยครับคุณเล็ก ต่ายพยายามหลอกทุกคนหรือแม้แต่ตัวเองว่าเขาแกร่ง จนเรามองไม่เห็นว่าเขาเจ็บตรงไหน แผลมันอยู่ลึกมาก เราต้องค่อยๆเยียวยาเข้าไปในใจของเขาให้ได้”
“คุณกลดยังเข้าใจต่ายมากกว่าอาแท้ๆอย่างเล็กเสียอีก”
“ปล่อยแกไว้ที่นี่ซักคืนนะครับ แล้วพรุ่งนี้ผมจะพาต่ายกลับไปส่งบ้านให้”
“ค่ะ หวังว่าพรุ่งนี้อะไรๆคงจะดีขึ้น”
ชายหนุ่มยิ้มให้กำลังใจ หลังจากเพ็ญลักษณ์กลับไป เขาอุ้มกระต่ายมานอนบนเตียง กางมุ้งและห่มผ้าให้ก่อนจะออกไป
ooooooo
