สกาวเดือน

กระต่ายกลับบ้านมาเห็นตุ๊กตาตัวโปรด สงสัยว่ามันมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร เพ็ญลักษณ์ไม่บอกเรื่อง

ท่านชายสดายุเสด็จมาเพราะกลัวหลานสาวจะหนีไปหา จึงโกหกว่าวิสุทธิ์ส่งมาให้

ฝ่ายทรงกลดที่พอรู้ตัวว่าโดนกระต่ายฉกวิทยานิพนธ์ไป เช้าขึ้นเขามาทวงคืนแต่สาวน้อยกลับโยกโย้ไม่ยอม แถมตั้งเงื่อนไขให้เขาทำงานแทน และถ้าเอาเรื่องนี้ไปฟ้องอาเล็กก็จะเผาวิทยานิพนธ์ทิ้ง ทรงกลดเจ็บใจ

แต่ทำอะไรไม่ได้ นอกจากทำตามเงื่อนไขนั้นทั้งที่ไม่เต็มใจ

นอกจากจะใช้ทรงกลดทำงานขุดมันสำปะหลังแทนแล้ว กระต่ายยังหาช่องทางทำเงินให้ได้เยอะๆ เพื่อจะได้รีบกลับไปหาพ่อ ด้วยการไปเล่นพนันปลากัดกับเด็กๆลูกคนงานจนติดเหามาเต็มหัว เพ็ญลักษณ์ต้องให้เพียรหาใบน้อยหน่ามาตำแล้วหมักผมกำจัดเหา

ความสัมพันธ์ระหว่างอาหลานเริ่มดีขึ้น กระต่ายไว้วางใจอาเล็กและคอยกีดกันเจษฎากับอิสเรสที่เพียรมาจีบเพ็ญลักษณ์แทบทุกวัน เมื่อสองหนุ่มเจอฤทธิ์เดชของกระต่ายก็เผ่นหนีอย่างหงุดหงิด

เมื่อเพ็ญลักษณ์รู้เรื่องวิทยานิพนธ์ของทรงกลดที่หายไปก็ไม่พอใจหลานสาว สั่งให้คืนของและขอโทษทรงกลด กระต่ายทำตามด้วยความไม่เต็มใจ แถมยังวาดการ์ตูนลงในกระดาษแทบทุกแผ่น เจ้าของเห็นแล้วเซ็งแต่ไม่ได้บอกให้เพ็ญลักษณ์รู้

ทรงกลดรู้จากเพ็ญลักษณ์ว่ากระต่ายเพิ่งมาจากฝรั่งเศส พูดไทยได้แต่เขียนแทบไม่ได้ เขาเสนอตัวเป็นครูสอนพิเศษ แต่กระต่ายไม่ยอมเป็นลูกศิษย์ ออกฤทธิ์อยู่พักใหญ่กว่าจะตกลงเพราะอาเล็กให้เงินค่าจ้างเรียน แล้วยังยกเลิกการทำงานขุดมันในไร่ด้วย

เพริดพักตร์รู้เห็นว่ามีสองสาวมาป้วนเปี้ยน

ใกล้ชิดทรงกลดที่บ้านท้ายไร่ เธอซักไซ้จนรู้ว่าเพ็ญลักษณ์เป็นลูกสาวหลวงราชไมตรี แล้วท่าทีทรงกลดก็มีใจให้เธอเสียด้วย เรื่องนี้เลยถึงหูทรงมณีอย่างรวดเร็ว

ทรงมณีกับหลวงราชไมตรีต่างไม่ชอบหน้ากัน แน่นอนว่าทรงมณีไม่ต้องการเพ็ญลักษณ์เป็นสะใภ้ จึงไฟเขียวให้เพริดพักตร์ทำยังไงก็ได้เพื่อดึงทรงกลดกลับกรุงเทพฯโดยเร็วที่สุดก่อนจะหลงเสน่ห์สาวชาวไร่จนโงหัวไม่ขึ้น

ooooooo

วิสุทธิ์กลับไปแต่งงานกับปานวาดลูกสาวท่านทูตตามความต้องการของหลวงราชไมตรี พอบิดาได้รับจดหมายจากลูกชายก็พอใจและหมดห่วง

นอกจากจดหมายที่ส่งถึงบิดาแล้ว วิสุทธิ์ยังแนบจดหมายอีกฉบับฝากให้กระต่าย โดยเขียนอธิบายถึงความจำเป็นที่ต้องแต่งงานใหม่ และเขายังหวังจะได้กลับมาอยู่ด้วยกันพร้อมหน้าอีกครั้ง

หมดห่วงเรื่องลูกชายคนโต แต่หลวงราชไมตรียังห่วงลูกสาวสามคนที่ยังไม่มีใครออกเรือน วันนี้ศักรินทร์เพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยของกัณหาแวะเวียนมาหา กัณหาชอบพอศักรินทร์ทั้งที่รู้ว่าเขาปลื้มเพ็ญลักษณ์น้องสาวคนเล็ก

ศักรินทร์ปากหวานเพราะเป็นพ่อค้า มาวันนี้ไม่เสียเที่ยว เสนอขายจักรเย็บผ้ารุ่นใหม่ให้กัณหาได้สำเร็จ ปัทมากับสินีรู้เข้าไม่พอใจ ช่วยกันเตือนพี่สาวอย่าไว้ใจศักรินทร์ที่กำลังทำตัวเป็นพญาเทครัวหวังจะกินรวบ

ทั้งพี่ทั้งน้องในบ้านเรา แต่กลายเป็นกัณหาโกรธน้องสาว หาว่าทั้งปัทมาและสินีอิจฉาตน...

ทรงกลดเป็นครูสอนพิเศษให้กระต่ายจนทั้งคู่เริ่มสนิทกัน แต่เมื่อกระต่ายรู้ว่าครูหนุ่มแอบชอบอาเล็ก แต่เอาเรื่องสอนหนังสือมาบังหน้าเพื่อจะได้ใกล้ชิดอาของตน เหตุนี้ทำให้กระต่ายไม่ชอบใจขึ้นมา เตือนอาเล็กให้อยู่ห่างๆเขา

“คงไม่ได้หรอก”

“นี่อย่าบอกนะว่าอาเล็กชอบคนอย่างนั้น เขาเป็นคนเจ้าเล่ห์”

“บางอย่างเขาอาจทำไม่ถูก แต่ก็ไม่ได้แปลว่าเขาจะเป็นคนไม่ดีไปซะทั้งหมด อย่างน้อยเราก็เป็นเพื่อนบ้านกับเขา”

เพริดพักตร์แอบฟังอยู่ที่หลังต้นไม้ ตัดสินใจเดินออกมาดักหน้าสองอาหลานแล้วแขวะเพ็ญลักษณ์ว่า

“อุตส่าห์แวะมาส่งข้าวส่งน้ำให้ผู้ชาย คิดว่าเสน่ห์ปลายจวักจะมัดใจเขาได้รึไง”