ร้อยป่า
ตอนที่ 7
เสือกับช้างชื่นชมและภูมิใจในตัวเพื่อนรัก จังหวะนี้หัวหน้าสมเกียรติโทร.เข้ามือถือช้าง บอกให้เสือเข้ากรุงเทพฯพรุ่งนี้ ช้างเดาว่าต้องเรื่องหลุดคดี เสือใจร้อนอยากรู้ว่าตัวเองจะได้กลับเข้ารับราชการอีกไหมจึงชวนช้างเดินทางคืนนี้ ถึงกรุงเทพฯก็เช้าพอดี มาโนชเลยขอไปด้วยเพราะตัวเองก็โดนนายเรียกเข้ากรม
ooooooo
เพื่อนสนิทและเพื่อนร่วมงานต่างดีใจที่เสือได้กลับมาทำงานเหมือนเดิม พวกเขาพากันไปเลี้ยงฉลองที่ร้านอาหาร กินกันอิ่มหนำสำราญโดยมีช้างกับฟ้าสร้างความเฮฮาและดูเหมือนว่าคู่นี้จะกลายเป็นคู่รักกันจริงๆหลังจากหยอกเย้ากระเซ้าแหย่กันมานาน
จู่ๆแป๋วมาปรากฏตัวที่ร้านอาหารหลังจากช้างโทร.บอกข่าวว่าเสือได้กลับมาทำงาน เสือดีใจมาก ย้ำว่าเขาจะทำตามสัญญาหาฆาตกรตัวจริงที่ฆ่า
แม่ของเธอให้ได้ ซึ่งเรื่องนี้แป๋วก็คิดเหมือนกัน เธอจะช่วยเขาสืบว่าพ่อเลี้ยงอิทธิอยู่เบื้องหลังหรือเปล่า โดยจะไปหาหลักฐานถึงบ้านพ่อเลี้ยงโดยไม่ฟังคำทัดทานของเสือที่เป็นห่วงเธอมาก
มาโนชแยกจากกลุ่มของเสือไปที่หน่วยปราบปรามพิเศษแล้วโดนหัวหน้าตำหนิเรื่องปล้นหลักฐาน ผู้การที่แพร่รู้แต่เขาไม่มีพยานเลยเอาผิดไม่ได้
“ครับ ผมทำจริง เพื่อนผมถูกใส่ร้าย ผมต้องช่วย นายครับ มีตำรวจชั้นผู้ใหญ่รับเงินพ่อเลี้ยงอิทธิ”
“คุณจะกล่าวหาใครลอยๆไม่ได้”
“นายอยู่ทางนี้มีใครน่าสงสัยไหมครับ”
“ไม่! เห็นแก่ที่คุณทำความดีความชอบมามาก ผมจะไม่ส่งคุณเข้าคุก แต่คุณต้องลาออก”
“ถ้าจะลงโทษผม พักงานก็ได้ครับ”
“คุณจะลาออกหรือให้ผมไล่ออก”
“นายบีบผมออก ไม่อยากให้สืบเหรอครับว่าใครรับเงินพ่อเลี้ยง”
“ยังไม่หยุดอีก...ได้ ผมจะเซ็นหนังสือไล่ออก”
มาโนชโดนนายบีบจนไม่มีทางเลือก เขายอมลาออกทั้งที่เสียใจมาก การสิ้นสภาพตำรวจทำให้ เขาสืบหาฆาตกรฆ่าแม่แป๋วยากขึ้น การหาหลักฐานจับพ่อเลี้ยงอิทธิก็ยิ่งยาก
เมื่ออิทธิรู้เรื่องนี้จากสายที่อยู่วงในก็ร้อนใจอย่างมาก สั่งไอ้พลกำจัดมาโนชที่กำลังสงสัยเขาอยู่ โดยพลกับจันทรร่วมมือกันในคืนหนึ่งดักยิงมาโนชตกน้ำและคิดว่าตายแน่เพราะยิงเข้าอกเต็มๆ แต่ความจริงมันไม่รู้ว่ามาโนชใส่เสื้อเกราะจึงไม่ตาย แถมยังได้หลักฐานจากหัวหน้าไว้ด้วย
เหตุการณ์ก่อนหน้านี้คือมาโนชออกมาพบหัวหน้าที่ไล่เขาออก ซึ่งหัวหน้านำหลักฐานสำคัญมาด้วย
“ในทัมบ์ไดรฟ์นี่มีข้อมูลภารกิจลับ ผมจะให้คุณสืบหาตำรวจที่เป็นสายให้พ่อเลี้ยงอิทธิ”
“แต่นายบีบให้ผมออก”
“มันเป็นเกมบังหน้า ผมไม่แน่ใจ ห้องทำงานผมมีเครื่องดักฟังหรือเปล่าจึงไม่พูดตอนนั้น มาโนช สถานภาพคุณตอนนี้ยังเป็นตำรวจ”
มาโนชดีใจมาก บอกว่าตนจะทำภารกิจให้สำเร็จ
“เพื่อความปลอดภัยของคุณ มีผมคนเดียวที่รู้”
ขาดคำ กระสุนปืนของพลยิงเข้าศีรษะหัวหน้ามาโนชจนล้มลงตายคาที่ จากนั้นมาโนชก็โดนพลกับจันทรกระหน่ำยิงจนตกน้ำและมันคิดว่าเขาตายแน่ จึงกลับไปรายงานพ่อเลี้ยงอิทธิโดยไม่รู้ว่ามาโนชรอดตายเพราะเสื้อเกราะแล้วได้เสือกับช้างมาช่วยไว้
มาโนชไม่ยอมไปโรงพยาบาลแต่ให้เพื่อนทั้งสองพาไปบ้านและช่วยทำแผล ที่สำคัญย้ำว่าห้ามแพร่งพรายเรื่องเขายังไม่ตายให้ใครรู้เด็ดขาด
“แล้วทัมบ์ไดรฟ์ล่ะเสือ”
“ฉันเก็บไว้ให้แล้ว พ่อเลี้ยงอิทธิกล้ามากส่งคนมาฆ่าตำรวจ”
“แบ็กดี มั่นใจว่ารอดไง”
“สายของมันต้องรู้ นายแกสงสัย ถึงโดนเก็บ”
“ฉันจะแก้แค้นให้นาย ฉันจะจับพ่อเลี้ยงกับไอ้พล”
