ร้อยป่า
ตอนที่ 3
“เป็นเรื่องของผู้ใหญ่น่ะ แป๋วไม่ได้คิดอะไร เมื่อ 3 ปีก่อนทางนั้นเขามาทาบทามขอหมั้น แป๋วก็ปฏิเสธ”
“อยู่ๆมาบอกมีว่าที่คู่หมั้น แป๋วบอกให้ผมตัดใจ”
“น้าสงสารแป๋ว สงสารเสือ แต่ก็ไม่รู้จะช่วยยังไง น้าขอโทษ”
“น้าไม่ได้ทำอะไรผิด ไม่ต้องขอโทษหรอกครับ”
ทรงยศมองมาหน้าบึ้ง ไม่ชอบใจที่แม่ไปคุยกับเสือ แต่กับอนิรุทธิ์นั้นทรงยศเปิดไฟเขียวให้จีบแป๋วได้เต็มที่ แถมเลิกงานคืนนี้สองครอบครัวก็จะไป
ผูกมิตรกันต่อที่ร้านอาหารโดยทรงธรรมขอเลี้ยงเองเป็นการต้อนรับอนิรุทธิ์กลับเมืองไทย
นอกจากงานนี้ทรงธรรมมีความหวังในตัว อนิรุทธิ์แล้ว เขายังมีช่องทางเรื่องธุรกิจเมื่อได้ยินโภคาเอ่ยปากถามเรื่องสวนป่าที่แพร่ว่าขยายไปกี่ร้อยไร่แล้ว
“เลิกทำแล้ว ซื้อไม้เขาสบายกว่า ไม่เหนื่อย”
แป๋วฟังอยู่ด้วย ไม่ชอบใจที่พ่อโกหก เพราะความจริงสวนป่าของพ่อโดนสั่งปิด
“นายรู้จักคนที่แพร่เยอะ แนะนำที ฉันอยากทำไร่ข้าวโพด ซื้อจาก Dealer น่ะแพง อยากปลูกเอง โรงงานลุงใช้ข้าวโพดเลี้ยงสัตว์น่ะ”
แป๋วแค่พยักหน้ารับรู้ แต่ทรงธรรมยิ้มย่องเห็นช่องทางกลับไปร่วมงานกับพ่อเลี้ยงอิทธิ
“ฉันรู้จักพ่อเลี้ยงคนนึง เขากว้างขวางเป็นธุระให้ได้”
“พ่อเลี้ยงงานเยอะ ไม่รับงานเพิ่มหรอกค่ะ คุณพ่อ” แป๋วขัดขึ้น แต่พ่อบอกว่าได้ค่าจัดการเขารับอยู่แล้ว
“งั้นฝากหน่อยนะทรงธรรม ลองคุยกับพ่อเลี้ยงคนนั้นดู บอกเขา ทำงานดีฉันก็ยินดีจ่าย”
ทรงธรรมยิ้มรับ แล้วคุยหน้าระรื่นต่อไป เสือมองสองครอบครัวอยู่ห่างๆ รู้สึกตัวเองเป็นส่วนเกินจนไม่กล้าไปตอแยแป๋วอีก
ooooooo
กลับถึงบ้านพัก เสือยังต้องมานั่งอกตรมฟังช้างอ่านข่าวจากโซเชียลให้ฟังอีกว่า
“คอลัมน์ไฮโซซุบซิบ...ทายาทนรสิงห์ฟู้ดส์ อนิรุทธิ์ นรสิงห์ กลับมาไทยแล้ว มีคนตาดีเห็นไฮโซหนุ่มรูปหล่อพาครอบครัวสาวตระกูลดังไปกินข้าว วงในกระซิบมาว่าคู่นี้เขามุ้งมิ้งกันมาตั้งแต่เด็ก ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายก็ยินดีให้...”
“พอแล้วไอ้ช้าง ฟังแล้วยิ่งเจ็บ”
“แกจะเอาไงต่อวะเสือ แป๋วมีว่าที่คู่หมั้น”
“แค่ว่าที่...ยังไม่ได้หมั้น”
“ต้องงี้สิวะเพื่อน ใส่เกียร์เดินหน้าแล้วห้ามถอย”
“แต่ตอนนี้คิดอะไรไม่ออกว่ะ ขอกลับไปตั้งหลักที่แพร่ก่อน แกช่วยไปส่งฉันที่ท่ารถที”
“โอเค” ช้างกระตือรือร้นยินดีบริการเพื่อนรัก
ทางด้านทรงธรรมที่มองเห็นลู่ทางกลับไปร่วมงานกับพ่อเลี้ยงอิทธิอีกครั้ง คืนนั้นเขาตัดสินใจโทร.หา แต่อิทธิรับสายด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด
“ถ้าโทร.มาเรื่องบ้านล่ะก็ ผมคุยกับทนายแล้วจะฟ้องขับไล่คุณสิ้นเดือนนี้”
“ผมเอางานมาให้พ่อเลี้ยงครับ เพื่อนสนิทผม โภคา นรสิงห์ สนใจทำไร่ข้าวโพดที่แพร่”
อิทธิชะงักกับชื่อนั้น เปลี่ยนน้ำเสียงใหม่เป็นคุยดี “คุณโภคาที่เป็นเจ้าของนรสิงห์ฟู้ดส์รวยเป็นพันล้าน”
“ใช่ครับ พ่อเลี้ยงพอจะหาที่ดิน เมล็ดพันธุ์ข้าวโพดให้ได้ไหมครับ เพื่อนผมยินดีจ่ายค่าจัดการ”
“ให้เพื่อนคุณโทร.หาผม แล้วนัดคุยกัน”
“โภคาให้ผมเป็นคนคุยครับ พ่อเลี้ยงต้องคุยผ่านผม”
อิทธิไม่ขัดข้อง ตอบกลับว่าดีใจที่ได้ร่วมงาน กันอีก...
รุ่งเช้า เสือถึงแพร่อย่างปลอดภัยแล้วมาทำงานตามปกติ แต่พงษ์บอกให้เสือหยุดพักสักวันถ้ายังเจ็บซี่โครง
“ผมไม่เป็นอะไรครับพี่พงษ์ ลูกทีมผมล่ะครับ”
“อยู่ที่บ้านพักแน่ะ”
