ตอนที่ 3
พิธีกรประกาศจบ โภคาพ่อของอนิรุทธิ์เดินขึ้นเวทีอย่างสง่างามท่ามกลางเสียงปรบมือดังกึกก้อง
“คุณโภคาครับ โครงการนี้มีที่มาอย่างไรครับ”
ในระหว่างที่โภคาอธิบายรายละเอียดโครงการได้บอกตัวเลขเงินบริจาคอาหารกลางวันสำหรับเด็กมีมูลค่า 20 ล้าน ทรงยศนั่งฟังถึงกับตาลุกวาว บ่นเสียดายเงินจำนวนนั้น แต่แป๋วบอกว่าลุงโภคามีเงินเป็นพันล้านแค่นี้ขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก ทรงยศได้ทีบอกน้องว่า
“แป๋วรีบหมั้น รีบแต่งกับรุท...พวกเราจะได้ สบาย”
“พี่ยศ พี่กลายเป็นคนเห็นแก่เงินตั้งแต่เมื่อไหร่คะ”
“ก็ตั้งแต่พ่อสร้างหนี้ให้ ไหนๆแป๋วก็อยากทำเพื่อพ่อ ก็แต่งงานปลดหนี้ให้พ่อสิ”
“แป๋วจะลืมที่พี่พูดเมื่อกี้...ไม่มีเงิน ยังมีชีวิตอยู่ได้ แต่ไม่มีศักดิ์ศรี ขอตายดีกว่า”
ทรงยศจะแย้งน้องสาว แต่เธอเบือนหน้าหนีก็เลยไม่พูดต่อ
ooooooo
แต่แล้วเมื่อแป๋วเห็นเสือป้วนเปี้ยนในงานก็ตัดสินใจทำตรงข้ามกับคำพูดตัวเองเมื่อสักครู่ที่พูดกับพี่ชายไป
เธอลุกออกมาคุยกับเสือเพราะเขายังเพียรโทร.หาไม่หยุดหย่อน แป๋วแข็งใจบอกเสือว่าอนิรุทธิ์คือว่าที่คู่หมั้นของเธอ ส่วนเราสองคนควรต่างคนต่างอยู่
“แป๋ว...รักเขามั้ย”
“มันไม่สำคัญ”
“ไม่รักก็ไม่ต้องหมั้น”
“พอเถอะเสือ กลับไปได้แล้ว”
อนิรุทธิ์กำลังให้สัมภาษณ์อยู่บนเวทีแต่สายตาจ้องมาที่แป๋วกับเสือตลอดเวลา
“เสือ...ที่แป๋วทำแบบนี้ไม่ได้ทำเพื่อครอบครัวอย่างเดียวนะ แป๋วทำเพื่อเสือด้วย เข้าใจแป๋วบ้าง”
“ผมเข้าใจ แต่ไม่เห็นด้วย แป๋วแก้ปัญหาด้วยการหนีผม”
“เชื่อเถอะ คนที่เจ็บที่สุดคือแป๋ว” พูดแล้วแป๋วหน้าเศร้าช้ำใจไม่น้อยกว่าเสือ เมื่อเธอผละจากเขากลับเข้ามาในงาน เสือตัดใจเดินออกไปอย่างเจ็บปวด แต่จู่ๆอนิรุทธิ์ก็ลงจากเวทีเดินตรงดิ่งออกมาเรียก
“คุณเสือครับ”
“คุณรู้จักผมด้วยเหรอครับ”
“ผมได้ยินชื่อคุณมานาน แป๋วเล่าให้ฟัง คุณสอนแป๋วต่อยมวย”
“แต่แป๋วไม่เคยพูดถึงคุณให้ผมฟัง”
“ที่แป๋วไม่เล่าเพราะมันเป็นเรื่องส่วนตัวระหว่างผมกับแป๋ว”
อนิรุทธิ์มองข่มเสือราวกับคนรวยเหยียด คนจน แต่เสือจ้องตอบไม่ได้ยี่หระต่อสายตาของอีกฝ่ายแม้แต่น้อย
“อย่าเพิ่งกลับสิครับ เข้าไปนั่งก่อน เจ้าของงานมาเชิญเอง อย่าให้ผมเสียหน้าสิครับ”
“ก็ได้ครับ”
อนิรุทธิ์เดินนำเสือเข้ามานั่งเก้าอี้แถวหลังแป๋ว เสร็จแล้วเขาไปนั่งข้างเธอ
“ไปพาเสือมาทำไมรุท”
“แป๋วไม่โอเคเหรอ พี่ยศบอกเขาเป็นเพื่อนแป๋ว ผมเลยไปเชิญเขา”
“อย่าทำเป็นไม่รู้ รุทรู้ดีว่าเสือเป็นใคร”
บรรยากาศอึดอัดมากขึ้นทุกที แป๋วนั่งคอแข็งไม่หันหลังไปมองเสือ ฝ่ายเสือก็นั่งจ้องแป๋วกับอนิรุทธิ์ไม่วางตา เมื่อใดที่สองคนเอียงหน้ามาคุยกัน เสือ ไม่ชอบใจเอาเสียเลย
แล้วในงานยังมีการเล่นเกมซึ่งทำให้ทรงยศสบช่องประกาศออกสื่อเหมือนว่าอนิรุทธิ์ได้ตีตราจองแป๋วน้องสาวของเขาแล้ว นั่นยิ่งทำให้เสือแทบคอตกรู้สึกผิดหวังและโอกาสสำหรับเขาน้อยลงทุกที
เมื่อเห็นสองครอบครัวคุยกันสนุกสนานบานใจ เสือยิ่งใจคอห่อเหี่ยวมากขึ้นทุกที พองานเลิกแม่ของแป๋วแวะมาทักเสือด้วยความเห็นใจ ซึ่งเสือตอบกลับอย่างเศร้าๆว่า
“ผมเพิ่งรู้ว่าพ่อแป๋วจับคู่ให้แป๋วตั้งแต่เด็ก”










