ร้อยป่า
ตอนที่ 3
เสือทำตามหัวใจเรียกร้อง เขาส่งไลน์หาแป๋วว่า “เราอย่าจบกันเพราะเรื่องนี้เลยแป๋ว ความผูกพัน 10 กว่าปี มันมีค่ามากนะ” แป๋วอ่านแต่ไม่ตอบแถมยังบล็อกไลน์ของเสือด้วย และไม่ยอมรับสายทั้งมือถือ และที่บ้าน สร้างความเศร้าหมองให้เสืออย่างมาก จนหลายวันผ่านไปทุกอย่างก็ยังเป็นอย่างเดิม
ในที่สุดช้างทนไม่ไหวเพราะพรุ่งนี้เสือจะกลับแพร่แล้ว...เช้านี้ช้างขับรถคันเก่าพาเสือไปจอดหน้าบ้านแป๋วแล้วตัวเองลงมายืนกดกริ่ง โดยให้เสือไปแอบมุมหนึ่ง
ทรงยศขับรถมาจอดหน้าบ้านเห็นช้างก็จำได้ว่าเป็นเพื่อนเสือ เขาไม่สบอารมณ์ลงจากรถมาต่อว่า
“มายืนเกะกะอะไรหน้าบ้านวะ”
เสือเห็นดังนั้นรีบมากันเพื่อนไม่ให้โดนทรงยศ เล่นงาน บอกว่าตนกับเพื่อนมาหาแป๋ว
“รอนี่นะ จะตามแป๋วให้”
“ปกติคุณไม่ชอบให้ผมยุ่งกับน้องคุณนี่ครับ”
“น้องฉันโตแล้ว จบโท จะมีแฟนก็ไม่ว่าหรอก”
ถึงขั้นเป็นแฟนก็ไม่ว่า? มันผิดปกติมาก เสือเป็นคนฉลาดอ่านเกมทรงยศได้ไม่ยาก พูดตรงๆออกไป
“ที่คุณญาติดีกับผมเพราะผมมีประโยชน์”
“เด็กวัดอย่างแกเนี่ยนะจะช่วยอะไรฉันได้”
“อดีตเด็กวัดครับ ตอนนี้ผมเป็นเจ้าหน้าที่ป่าไม้ แป๋วบอกพวกคุณ อีกสองวันผมจะค้นโรงงานพวกคุณเลยทำลายหลักฐาน คุณเห็นน้องเป็นเครื่องมือคุณใช้ประโยชน์จากแป๋ว”
“แกไม่ลองถามแป๋วดูล่ะ แป๋วเต็มใจเป็นเครื่องมือรึเปล่า”
“ต่อไปเรื่องเกี่ยวกับครอบครัวคุณ ผมจะไม่บอกแป๋ว”
“ไอ้เสือ! ไอ้เนรคุณ”
ช้างยัวะแทนเพื่อน ตั้งท่าเอาเรื่องทรงยศ “โทษนะครับ เพื่อนผมอาศัยนอนบนหัวคุณเหรอครับ”
“เงียบไปเลยนะไอ้ช้าง แม่ฉันส่งแกเรียนจนจบ ม.6 แต่แกมาแว้งกัด ทำร้ายครอบครัวฉัน”
เสือไม่เถียงด้วย รั้งช้างให้ไปขึ้นรถแต่ทรงยศ ยังไม่เลิกด่า
“ไหนแม่ฉันว่าหลวงตาสอนแกมาดี สอนไม่ได้เรื่อง”
ได้ยินทรงยศลามปามถึงหลวงตา เสือกับช้างเดือดเลย!
เสือกระชากคอเสื้อทรงยศแล้วจะต่อย แต่จู่ๆเปลี่ยนใจระงับอารมณ์โกรธ ยอมปล่อยมือ
“หลวงตาสอนผม...เวลาเจอคนพาลให้แผ่เมตตา”
“พวกผมจะแผ่เมตตาให้คุณนะครับ คุณทรงยศ”
แล้วเสือกับช้างก็กลับไปทั้งที่อารมณ์ขุ่นมัว ทรงยศหงุดหงิดโมโหเดินพรวดพราดเข้าไปในบ้านกระชากกระสอบทรายที่แป๋วกำลังเตะต่อยเอาไว้
“อะไรน่ะพี่ยศ”
“คิดถึงไอ้เสือสินะ...มันเคยสอนแป๋วต่อยมวย”
“ตรรกะแบบนี้แป๋วก็ต้องคิดถึงเทรนเนอร์มวยที่อังกฤษด้วยนะคะ”
“ห้ามแป๋วเจอไอ้เสืออีก”
“พี่ยศ...พี่ความจำเสื่อมเหรอคะ ตอนแป๋วไม่อยากคุยกับเสือพี่บังคับแป๋วให้ไปหลอกถามเสือ”
“มันไม่บอกอะไรแป๋วแล้ว”
“นี่พี่เจอเสือเหรอ”
“มันจะต่อยพี่ ถ้าแป๋วยังคบกับมัน ก็ไม่ต้องเรียกพี่ว่าพี่”
“แป๋วตัดขาดเสือแล้วค่ะ แป๋วเลือกครอบครัว”
“ก็ดี แต่อย่าให้พี่รู้นะว่าแอบเจอมัน” ทรงยศระบายอารมณ์ใส่น้องสาวแล้วผละไป ทิ้งแป๋วยืนน้ำตาซึม รำพึงอย่างเศร้าใจ
“เสือ...เราคงไม่ได้ซ้อมมวยกันอีกแล้ว”
ooooooo
ที่หมู่บ้านห้วยแม่ปั๋งจังหวัดแพร่ จันทรทำตัวเป็นนักเลงประจำหมู่บ้านเที่ยวระรานคนอื่น ที่อ่อนแอกว่า ซึ่งนิสัยอันธพาลของจันทรเตะตาพลสมุนมือขวาของพ่อเลี้ยงอิทธิเข้าอย่างจัง
พลมาติดต่อจันทรให้หาชาวบ้านสองคนไปเผาป่าโดยให้ค่าจ้างสองพัน แต่ถ้างานนี้ทำสำเร็จจันทร อยากได้อะไรพ่อเลี้ยงก็จะให้ อย่าว่าแต่รถมอเตอร์ไซค์ กระบะป้ายแดงพ่อเลี้ยงยังให้ได้เลย จันทรได้ฟังตาลุกวาวรีบไปจัดการตามที่พลสั่งอย่างเร็วไว
