ระบำมาร
ตอนที่ 3
ชลิตากับโสภาเดินเข้ามามองสองเมียน้อยเถียงกันอย่างสะอิดสะเอียน ทั้งสองชะงักหยุดเถียงกัน ยังมีความเกรงใจเมียหลวงอยู่บ้าง รสลินรีบฟ้องว่าสาทินีเป็นคนโปรยใบปลิว สาทินีเถียงว่าเป็นรสลิน โสภาต้องปรามให้ทั้งสองหยุดเถียงกันแล้วฟังชลิตาพูด
“ทีแรกฉันคิดว่าเป็นรสลิน เพราะรสลินเคยส่งคนไปป่วนงานเลี้ยงฉัน แต่การเขียนด่าลงบนกระดาษเนี่ย มันต้องกลั่นกรองคำพูด ซึ่งรสลินไม่น่าทำได้เพราะสมองน้อย เหลือผู้ต้องสงสัยคนเดียวคือเธอ! เธออยากด่าฉันแต่กลัวโดนจับได้ เลยเขียนด่าตัวเองลงไปด้วย” ชลิตามองสาทินี
สาทินีปฏิเสธ ชลิตาไม่เชื่อจะฟ้องอัสดม เขาเป็นคนรักศักดิ์ศรีมาก ถ้ารู้ว่าโดนเมียน้อยด่าแรงแบบนี้คงรับไม่ได้ ให้เธอเตรียมหาที่อยู่ใหม่ได้เลย รสลินหัวเราะเยาะสะใจ สาทินีหวั่นวิตก
ooooooo
ในวันนี้ถวิกาพยายามชวนอัสดมให้ไปดูพวกพนักงานอบรมภาษาอังกฤษ ทีแรกอัสดมบอกวันปิดอบรมก็ต้องไปมอบประกาศนียบัตรอยู่แล้ว ถวิกาตื๊ออยากให้ดูว่าพวกตนพูดเก่งขึ้น
คอร์สอบรมวันนี้รัชดาให้พนักงานจับคู่สนทนาโต้ตอบกันสั้นๆ ถวิกาผัดยังไม่ออกไปพูดตามคิวที่จับสลากได้ รัชดาไม่พอใจแต่พอเห็นอัสดมเดินเข้ามาก็ชักจะเข้าใจ...ถวิกาเตรียมดอกไม้มาจัดใส่ตะกร้า รัชดาแย้ง
“ผมให้สร้างสถานการณ์ในออฟฟิศนะครับ ไม่ใช่ร้านขายดอกไม้”
“เราก็ต้องมีซื้อดอกไม้ไปให้เจ้านายหรือลูกค้าบ้างนะคะ” ถวิกาโต้ตอบ
“งั้นเปลี่ยนเป็นจัดดอกไม้ตกแต่งที่ทำงาน”
“ฉันค้นคำศัพท์มาแล้ว ต้องเป็นร้านขายดอกไม้ค่ะ”
“ผมเป็นครูนะครับ คุณต้องทำตามการบ้านที่ครูสั่ง”
“นักเรียนสมัยนี้เลิกท่องตามครูเป็นนกแก้วนกขุนทองแล้วค่ะ มันต้องคิดนอกกรอบ”
รัชดาบอกนอกกรอบกับเกเรมันต่างกันนิดเดียว ให้ไปคิดใหม่ เรียกคนถัดไปออกมาแสดงก่อน อัสดมแทรกน้ำเสียงเด็ดขาดว่าให้ถวิกาแสดง!
ถวิกาแอบยิ้มเดินออกมากับเพื่อน ถวิกาแสดงเป็นคนขายดอกไม้ เพื่อนเป็นลูกค้ามาซื้อดอกไม้ให้เจ้านายในวันเกิด ทั้งสองพูดเป็นภาษาอังกฤษ แล้วถวิกา ก็แนะนำลูกค้าว่า ไม่ควรซื้อดอกคาร์เนชันสีแดงให้เจ้านาย เพราะมันมีความหมายว่า แอบชอบคุณ...
อัสดมอึ้งเมื่อรู้ความหมายและจุดประสงค์ของถวิกาที่อยากให้ตนเข้ามาดูวันนี้
จบการอบรม อัสดมเดินกลับห้องทำงานพร้อมดอกคาร์เนชันสีแดงหนึ่งดอกในมือ แต่ท่าทางเขานิ่งไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้ใดๆต่อถวิกาเลย แล้วเขาก็วางดอกไม้ คืนบนโต๊ะของเธอพร้อมบอกว่า ตนไม่ชอบดอกไม้ ถวิกาเป็นฝ่ายอึ้ง ไม่รู้ว่าอัสดมคิดอย่างไรกันแน่...
