ตอนที่ 1
เชิดวุธกลับออกมาโดยมีสนธยาเดินตามมาส่ง สีหน้าท่าทางเธอดูกังวล ถามความเห็นจากเขาว่า
“วุธคิดว่าพราน จอมภูต จะกลับมาที่นี่อีกไหมคะ”
“ผมยังบอกไม่ได้ จนกว่าจะรู้แน่ชัดว่าที่เขามานี่เขาต้องการอะไร”
“ถ้าอย่างนั้น สน พ่อ แล้วก็อาวิทย์ก็ยังวางใจไม่ได้น่ะสิคะ”
“ครับ จากนี้ไปคงต้องระวังตัวให้มาก เพราะเราอยู่ในที่แจ้ง ขณะที่เขาอยู่ในที่มืด เขาอาจลงมืออีกเมื่อไรก็ได้ ช่วงนี้ผมจะประสานท้องที่ให้ส่งสายตรวจมาคอยดูแล แต่ทางที่ดีที่สุดผมอยากให้คุณบอกความจริงออกมาให้หมด โดยเฉพาะที่สำคัญ สิ่งที่อยู่ในห้องทดลองนั่น ผมเชื่อว่านั่นคือสิ่งที่พราน จอมภูต ต้องการ”
สนธยาคิดตามคำพูดของเชิดวุธ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็บอกอะไรเขาไม่ได้มากไปกว่านี้ เชิดวุธจับสองมือของเธอและพูดจากใจว่าเป็นห่วง เธอมีความสำคัญกับเขามากที่สุด
“ขอบคุณนะคะวุธ แต่วุธก็รู้ว่าเรื่องระหว่างเรา...”
“ผมรู้ว่าตอนนี้คุณยังไม่พร้อม แต่ผมรอได้”
“แล้วถ้ามันไม่มีวันนั้นล่ะ”
“ยังไงผมก็ยังยืนยันว่าผมจะรอ และรอตลอดไป”
หมู่เฉียบกับหมวดเชษฐ์เดินถือไฟฉายเข้ามา สนธยารีบดึงมือออกจากมือเชิดวุธ
“สารวัตรครับ ผมกับหมวดเชษฐ์เดินดูจนทั่วแล้วครับ ไม่พบร่องรอยอะไรเลย”
“ไม่เป็นไรหมู่เฉียบ เอาไว้พรุ่งนี้สว่างๆค่อยมาดูกันอีกที...ผมไปก่อนนะสน ถ้ามีอะไรโทร.หาผมทันที”
หญิงสาวรับคำแล้วมองตามรถคนรักไป ในสมองครุ่นคิดเรื่องการทดลองที่เป็นความลับ ดร.วิมเดินเข้ามายืนข้างลูกสาว กำชับเสียงเข้ม
“ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ห้ามบอกใครเรื่องการทดลองเด็ดขาด”
“แต่พ่อคะ...”
“ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น ตราบใดที่การทดลองยังไม่สำเร็จ จะต้องไม่มีใครรู้เรื่องนี้ รวมทั้งเชิดวุธ”
“ค่ะพ่อ” สนธยารับปากทั้งที่อึดอัด กังวลใจ
ooooooo
รถแล่นมาตามทาง เชิดวุธนั่งหน้าเครียด ขณะที่หมู่เฉียบขับรถไปพูดไปว่า ตนรู้สึกว่าคนบ้านนี้ดูแปลกๆ เหมือนมีลับลมคมใน หมวดเชษฐ์เห็นด้วย บ่นว่าเจ้าบ้านไม่ร่วมมือซะอย่างเราก็ลำบาก
ทันใดนั้นด้านหน้ารถเสียงระเบิดดังสนั่นพร้อมด้วยเปลวไฟพวยพุ่ง หมู่เฉียบเบรกรถตัวโก่ง มอเตอร์ไซค์ห้าคันทะยานออกจากที่ซ่อนวิ่งเข้ามาล้อมรถเชิดวุธไว้
“หมู่เฉียบ ขับฝ่าออกไป”
หมู่เฉียบทำตามคำสั่ง แต่พวกมอเตอร์ไซค์ยังตามประกบสองฝั่งพร้อมไล่ยิง กระสุนโดนกระจกข้างรถด้านคนขับแตกกระจาย หมู่เฉียบสะดุ้งโหยง
“เฮ้ย! มันเล่นเราแล้ว”
เชิดวุธลดกระจกลงยิงสวนออกไป กระสุนโดนหนึ่งในนั้นล้มลงพร้อมมอเตอร์ไซค์ หมู่เฉียบยิ้มร่าสะใจ ส่วนหมวดเชษฐ์ยิงไปโดนอีกคนล้มลงเช่นกัน แล้วหมู่เฉียบก็เหยียบหนี แต่มอเตอร์ไซค์อีกสามคันยังคงไล่ตามและยิงกระหน่ำจนคนในรถต้องก้มหัวหลบ










