ตอนที่ 1
“อ๋อ ลืมบอกไป ถ้าใครถามให้บอกว่าคุณใช้อุบายขับชนท้ายรถอีกคัน พอตำรวจมาผมก็เลยเผ่นแน่บไป” ศรศิลป์พูดทิ้งท้ายแล้วเดินหายเข้าข้างทาง ทิ้งให้สนธยายืนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ooooooo
สุระมาพบ ดร.วิมถึงบ้านตามแผน เขาตีหน้าเศร้าเอ่ยปากขอโทษหลังจากเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้พ่อของสนธยาฟัง
“ผมขอโทษจริงๆครับคุณอา ไม่คิดเลยว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้”
ดร.วิมเคร่งเครียดเป็นห่วงลูกสาว ขณะที่ ดร.วิทย์พยายามโทร.ติดต่อหลานสาวแต่เครื่องปิดตลอด แต่เขาได้ส่งข่าวให้เชิดวุธรู้แล้ว เขากำลังมาที่นี่
“ขออย่าให้มีอะไรมากไปกว่านี้เลย”
ดร.วิมพูดขาดคำ สนธยาก็เดินเข้ามาในบ้านทุกคนปรี่ไปหาเธออย่างร้อนรน
“เป็นไงมั่งลูก มันทำอะไรลูกหรือเปล่า”
“เปล่าค่ะ”
“แล้วทำไมมันถึงปล่อยคุณมาง่ายๆล่ะ” สุระถาม
“เขาไม่ได้ปล่อยหรอกค่ะ สนแกล้งขับรถชนท้ายรถคันหน้า พอเกิดเรื่องคนเข้ามามุง ตำรวจเข้ามา เขาก็เลยรีบหนีไป”
เชิดวุธเข้ามาได้ยินพอดี เขาอยากรู้ว่าคนคนนั้นเป็นใคร แต่สนธยาให้คำตอบไม่ได้ เพราะเธอไม่เคยพบเขามาก่อน
“แล้วคุณล่ะคุณสุระ รู้จักไอ้หมอนั่นหรือเปล่า”
“ไม่ครับ แต่มันบอกว่ามันทำงานให้กับวังเฟยหลง หัวหน้าองค์กรพรายดำ”
“อะไรนะ ไอ้องค์กรบ้านั่นมันมายุ่งอะไรกับลูกสาวฉัน”
“เจ้านั่นมันบอกว่าวังเฟยหลงมีเรื่องสำคัญที่ต้องคุยกับคุณสนธยา”
“เรื่องอะไร”
“ไม่รู้สิครับสารวัตร ตัวมันเองก็บอกไม่ได้เหมือนกัน”
ทุกคนเงียบไป จนกระทั่งเชิดวุธนึกอะไรได้ เขาหันไปมองหน้า ดร.วิม
“หรือว่าเป้าหมายของวังเฟยหลงจะไม่ได้เกี่ยวกับสนธยาโดยตรง สิ่งที่เขาต้องการอาจเป็นอย่างเดียวกับ พราน จอมภูต ก็ได้”
สมมติฐานของเชิดวุธทำให้ทั้งห้องเงียบกริบ
สองด็อกเตอร์ต่างครุ่นคิดเหมือนจะคล้อยตาม
ooooooo
ที่แท้สุระคือคนขององค์กรพรายดำที่ถูกส่งมาตีสนิทกับสนธยา และเขานี่เองที่ว่าจ้างศรศิลป์มาเล่นบทผู้ร้ายเพื่อสร้างความประทับใจให้แก่สนธยา แต่แทนที่ทุกอย่างจะเป็นตามแผน ศรศิลป์กลับเล่นนอกบทจนสร้างความขุ่นเคืองให้เฮียหงวน ผู้เป็นเสมือนพ่อบ้านขององค์กรพรายดำ
ศรศิลป์ถูกลากตัวมาสอบสวน แต่เขาก็ใช้ทั้งคารมและลีลาหลอกให้ทุกคนเชื่อว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเพราะผิดคิวไปหน่อยเท่านั้น มีเพียงแจ๊สมินคนเดียวที่มองออกว่าศรศิลป์ตบตาทุกคนโดยทำเป็นอ่อนเชิงสู้ใครไม่ได้










