ตอนที่ 1
พราน จอมภูต บุรุษลึกลับผู้ปรากฏกายด้วยใบหน้าขาวเหมือนคนเผือก มีรอยแผลเป็นทางยาวสีแดงจากเชิงผมของหน้าผากซ้ายพาดเป็นเส้นเฉียงผ่านสันจมูกลงมาจดโหนกแก้มขวา สองมือของเขาสวมถุงมือสีดำสนิท
พรานยืนอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ สนทนากับแซนดี้เรื่องอัญมณีแห่งแมนจูเรีย ซึ่งแซนดี้ได้ข้อมูลมา
“อัญมณีแห่งแมนจูเรียเป็นหนึ่งในสมบัติล้ำค่าของรัฐบาลอังกฤษ ก่อนที่มันจะสูญหายไปในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง จากนั้นก็ไม่มีใครพบเห็นมันอีกเลย จนเมื่อไม่กี่ปีมานี้ จึงมีข่าวว่าอัญมณีแห่งแมนจูเรียถูกเก็บซ่อนไว้โดยมหาเศรษฐีชาวอเมริกันคนหนึ่ง ซึ่งใช้เงินจำนวนมหาศาลเพื่อที่จะได้ครอบครองมัน จากนั้นเขาก็เดินทางมาเมืองไทยพร้อมด้วยอัญมณีนี้”
“แล้วเศรษฐีอเมริกันที่ว่านี่ล่ะ”
“เขาเสียชีวิตแล้วค่ะ ก่อนตายเขาได้ทำพินัยกรรม ส่งมอบอัญมณีแห่งแมนจูเรียคืนให้แก่รัฐบาลอังกฤษ”
“แต่พวกพรายดำดันรู้เข้าเสียก่อน ก็เลยบุกชิงเอามันมา”
“ถูกต้องค่ะ”
“อยากรู้จังว่าพวกมันจะเอาไปทำอะไร”
“เรื่องนี้แซนดี้ยังไม่ข้อมูลแน่ชัด แต่ที่แน่ๆอัญมณีแห่งแมนจูเรียมีคุณสมบัติพิเศษ สามารถให้พลังงานได้ในระดับเดียวกับพลูโทเนียม แต่ไม่มีรังสีที่เป็นอันตรายเหมือนพลูโทเนียมค่ะ”
“ถ้าอย่างนั้นพวกมันคงต้องมีแผนจะใช้พลังงานในอัญมณีทำอะไรบางอย่าง เราต้องรู้ให้ได้ว่าแผนของพวกมันคืออะไร”
ooooooo
ที่ห้องประชุมลับขององค์กรพรายดำปิดทึบทั้งสี่ด้าน มีประตูเข้าทางเดียว ด้านตรงข้ามประตูเป็นผนังมีสัญลักษณ์รูปหน้าพรายดำติดอยู่ ที่ดวงตามีดวงไฟ ซึ่งจะติดขึ้นเวลาที่วังเฟยหลงพูดกับผู้ที่เขาเรียกมา ไม่มีใครเข้าออกห้องนี้ได้นอกจากสมาชิกองค์กรระดับหัวหน้าเท่านั้น
ประตูห้องเลื่อนเปิดออก หญิงสาวในชุดรัดรูปสีดำสนิทก้าวเข้ามา โดยมีบอดี้การ์ดร่างใหญ่สองคนประกบ พอเข้าในห้องบอดี้การ์ดทั้งสองก็แยกกันยืนสองด้านของประตูซึ่งปิดกลับ ขณะที่หญิงสาวก้าวตรงไปหยุดยืนตรงหน้าตราสัญลักษณ์พรายดำ เรียกท่านวังเฟยหลง
ไฟสีแดงที่ดวงตาพรายดำติดขึ้นมา สองคนสนทนากันโดยที่วังเฟยหลงไม่ปรากฏตัว
“แจ๊สมิน ขอบใจนะ ฉันรอคอยมาทั้งชีวิตที่จะได้ครอบครองอัญมณีแห่งแมนจูเรีย และเธอก็ไม่ทำให้ฉันผิดหวัง”
“ขอบคุณค่ะนายท่าน”
วังเฟยหลงพูดโดยมองจอภาพเบื้องหน้า ในจอเป็นภาพของแจ๊สมินผู้ที่เขาแต่งตั้งให้เป็นมือขวา นำคำสั่งทุกอย่างของเขาไปดำเนินการให้สำเร็จ
“แต่ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่ฉันต้องการ ก่อนที่พรายดำจะเข้าควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างในโลก”










