พรายพิฆาต
ตอนที่ 1
“ขอบคุณนะคะคุณสุระที่ช่วยเป็นธุระให้”
“ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมเองก็ทำงานทดลองเหมือนกัน ก็เลยเข้าใจดีว่าเวลาที่ทำงานแล้วมันค้างๆคาๆ ไม่มีเงินจะทำต่อมันเครียดขนาดไหน เข้าไปกันเถอะครับ”
สุระพาสนธยาเข้าไปพบอำพลที่ห้องทำงาน
อำพลเป็นประธานมูลนิธิแห่งนี้ เขาทักทายสุระอย่างคุ้นเคยก่อนจะเบนสายตาไปที่หญิงสาวที่มาด้วยกัน
สนธยาแนะนำตัวเองอย่างสุภาพ ขณะที่อำพลก็ยิ้มแย้มอย่างผู้ใหญ่ใจดี
“สวัสดีครับ ขอบคุณนะครับที่มา”
“สนสิคะที่ต้องขอบคุณ คุณพ่อฝากขอโทษด้วยค่ะที่ไม่ได้มาด้วยตัวเอง”
“ไม่เป็นไรหรอกครับ จะพ่อหรือลูกก็คงไม่ต่างกัน จริงไหมครับ”
สามคนพูดคุยรายละเอียดกันไม่นาน ก่อนที่อำพลจะสรุปว่า
“การนำเทคโนโลยีนาโนมาใช้รักษาโรคมะเร็ง ถ้าทำสำเร็จก็ถือเป็นการพลิกโลกได้เลย บอกตรงๆ ผมตื่นเต้นจริงๆที่จะได้มีส่วนร่วมกับโครงการนี้”
“เรื่องนั้นสนคงยังตัดสินไม่ได้หรอกค่ะ คงต้องรอให้คุณพ่อได้ฟังเงื่อนไขของทางนี้ก่อน”
“หวังว่าท่านคงยอมรับเงื่อนไขของเรานะครับ ยินดีที่ได้พบ และหวังว่าเราจะร่วมงานกันครับ”
อำพลลุกขึ้นยื่นมือให้ สนธยาลุกตามแล้วจับมือกับเขา แต่พอเธอนำเอกสารกลับมาให้พ่อ ปรากฏว่า ดร.วิมอ่านรายละเอียดเสร็จถึงกับโยนเอกสารนั้นลงบนโต๊ะอย่างหงุดหงิด
“ไม่! ไปบอกทางนั้นได้เลยว่าเราไม่ยอมรับเงื่อนไขใดๆทั้งสิ้น”
“ทำไมล่ะพี่วิม”
“แกลองอ่านดูสิวิทย์”
ดร.วิทย์หยิบเอกสารขึ้นมาอ่าน ใช้เวลาครู่เดียวเขาก็บอกพี่ชายว่า “เข้าใจแล้ว”
“เขาต้องการให้เรารายงานผลทุกๆสามเดือน แล้วยังจะขอสิทธิ์นำผลการทดลองไปใช้งานด้วย”
“แล้วถ้าเขายอมเปลี่ยนเป็นให้ทุนแบบให้เปล่า พ่อจะยอมรับได้ไหมคะ”
“ถ้าเขาสัญญาว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวใดๆกับการทดลองของเรา พ่ออาจจะลองคิดทบทวนใหม่ดูอีกที”
“ค่ะพ่อ”
ooooooo
คืนนั้น พราน จอมภูต ดอดเข้าไปในห้องทดลองของ ดร.วิม ซึ่งเป็นจังหวะที่ ดร.อยู่ในห้องนั้นคนเดียว ผู้บุกรุกหน้าบากทำให้เจ้าของบ้านถึงกับผงะตกใจ
“แกเป็นใคร เข้ามาได้ยังไง”
“ไม่ต้องสนเรื่องนั้นหรอก เรามาเข้าเรื่องสำคัญกันเลยดีกว่า”
“เรื่องอะไร”
“เรื่องการทดลองในห้องนี้”
“นี่มันเป็นงานของฉัน ไม่เกี่ยวกับใคร”
“ตอนนี้ยังไม่เกี่ยว แต่อีกไม่นานต้องเกี่ยวแน่ เกี่ยวเต็มๆเลยด้วย”
“หมายความว่ายังไง”
“พวกพรายดำรู้แล้วว่าสิ่งที่ด็อกเตอร์กำลังทดลองอยู่คืออะไร”
“ไม่แปลก ใครๆก็รู้ ในเมื่อฉันเคยให้สัมภาษณ์มาตั้งหลายครั้ง”
“เรื่องการรักษาโรคมะเร็งด้วยเทคโนโลยีนาโนน่ะเหรอ นั่นเป็นสิ่งที่ด็อกเตอร์บอกกับใครๆ แต่จุ๊ๆ สิ่งที่ด็อกเตอร์กำลังพยายามทำคือสูตรน้ำยาล่องหนต่างหาก”
“แกพูดบ้าอะไรเนี่ย”
