นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ปีกหงส์

    SHARE

    “อย่ามาอ้างคำนี้กับผมเพราะผู้หญิงอย่างคุณสามารถนอนกับผู้ชายได้ทั้งโลก แค่นอนกันสองครั้งจะเต็มใจหรือไม่เต็มใจ  ผมไม่มีวันนับว่าคุณคือเมีย หรือว่าที่ผ่านมาไม่มีใครนับคุณเป็นเมียนอกจากพ่อเลี้ยงกับพี่พงษ์ที่หลงกลคุณเลยต้องมาตอแยผม”

    “ทินภัทร...คุณใจร้ายมาก” ลินินตัดพ้อใจแทบสลาย

    “ร้ายน้อยไปด้วยซ้ำ กลับไป...กลับไปซะ คุณกับผมเหมือนทางขนาน ไม่มีวันมาบรรจบกันได้ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติไหน ไปให้พ้นทางชีวิตของผมอย่ามาให้เจอะเจอกันอีก ไป...ไป”

    “ฉันทำอะไรให้ บอกมา บอกมาสิ ฉันจะได้รู้ตัว” ลินินพูดไปร้องไห้ไปเสียใจสุดๆ

    “มารยาสาไถยใช้ไม่ได้กับผม จะไปดีๆหรือให้โยนลงเขาไป”

    “ลาก่อน จำคำพูดของคุณให้ดี” ลินินหันหลังจะไป พลันมีเสียงเจ้าแสงแก้วร้องเรียกทินภัทรดังขึ้น ทั้งคู่ต่างตกใจ ลินินจะเดินหนีแต่สะดุดขาตัวเอง

    ล้มลงไปกองกับพื้น พยายามยันตัวเองลุกขึ้นแต่เขากระชากเธอตัวปลิวเหวี่ยงเข้าไปในบ้านปิดประตูขังไว้ เป็นจังหวะเดียวกับเจ้าแสงแก้วเดินมาถึงพอดี เห็นสีหน้าของเขาก็ร้องทักทำไมหน้าตาตื่นๆขนาดนั้น

    “เอ่อ ไม่มีอะไรครับ เจ้ามาไม่บอกกล่าว”

    “จะมาเซอร์ไพรส์ทินไงคะ ที่พักน่าอยู่มากบรรยากาศดีสุดๆ แสงแก้วจะมาทำสมาธิกับทิน” เจ้าแสงแก้วมองไปที่ประตูห้องพัก ทินภัทรมองตาม

    ใจคอไม่ดี รีบแก้ไขสถานการณ์เฉพาะหน้า โกหกว่ากำลังจะกลับพอดี

    “อ้าว เสียดายจัง แสงแก้วเลยอดปฏิบัติธรรมสิคะ แล้วแสงแก้วก็ให้คนรถกลับไปแล้ว”

    ทินภัทรอาสาจะพาเจ้าแสงแก้วไปส่งที่คุ้มให้เอง ไปกันตอนนี้เลย เธอขอเวลาสักครู่ยังไม่เคยเห็นที่พักของคนที่มาปฏิบัติธรรมว่าหน้าตาเป็นอย่างไร ขอเข้าไปดูหน่อย ลินินที่อยู่ในห้องได้ยินเต็มสองหูก็ตกใจรีบหาที่ซ่อน เจ้าแสงแก้วจะเดินไปเปิดประตู ทินภัทรปราดไปขวางไว้ อ้างว่าห้องรกจะพาไปดูหลังอื่นแล้วคว้ามือเธอเดินไปเลย ลินินคลานมาที่หน้าต่างชะเง้อไปเห็นเขาจูงมือเจ้าแสงแก้วท่าทางมีความสุขก็น้อยใจน้ำตาไหล

    เจ้าแสงแก้วรู้สึกเหมือนมีคนมองหันขวับไปดู ลินินตกใจรีบหลบแต่อีกฝ่ายเห็นเงาคนแวบๆก็อุทานออกมา ทินภัทรแปลกใจถามว่ามีอะไร เธอส่ายหน้าไม่มีอะไร สงสัยตาฝาดไปเอง แล้วแกล้งกระเซ้า ที่นี่มีผีมีวิญญาณอะไรหรือเปล่า

    “ไม่มีหรอกครับ เจ้าไม่ต้องกลัวครับ เดินทั่วแล้วผมจะพาเจ้าไปส่ง ก่อนที่จะไป ผมขอไปหยิบของในห้องก่อนนะครับ โทรศัพท์ผมอยู่ในนั้น”

    ทินภัทรว่าแล้วพาเจ้าแสงแก้วเดินชมสถานที่ ส่วนลินินนั่งพิงผนังห้อง น้ำตานองหน้า จะกลับห้องพักตัวเองก็ไปไม่ถูก แถมขาแข้งขัดยอกไปหมด เสียงก่นด่าของทินภัทรยังดังก้องอยู่ในหูยิ่งน้อยใจซบหน้ากับท่อนแขนตัวเองร้องไห้

    ooooooo

    หลังจากพาเจ้าแสงแก้วเดินทัวร์รอบสถานที่ปฏิบัติธรรม ทินภัทรนึกเป็นห่วงลินินขึ้นมา พาเจ้าแสงแก้วไปที่สำนักงานขอให้นั่งรอที่นี่ก่อน เขาขอกลับไปเอามือถือที่ห้องพัก สักครู่เจ้าหน้าที่นำน้ำผลไม้มาเสิร์ฟให้เธอ

    “ขอบใจมาก เอ่อ มีคนมาปฏิบัติธรรมเยอะไหม”

    “น้อยมากครับผม เพราะที่นี่เป็นส่วนตัวมากกว่าเปิดทั่วไปไม่ค่อยมีใครรู้จักด้วยครับ”

    “ตอนนี้มีกี่คน”

    เจ้าหน้าที่แจ้งว่ามีหนึ่งท่านชื่อคุณปรางทิพย์ เจ้าแสงแก้วถึงบางอ้อทันที ที่ทินภัทรมีท่าทางแปลกๆ เพราะเหตุนี้นี่เอง มั่นใจว่าเงาคนแวบๆในห้องพักของเขาจะต้องเป็นปรางทิพย์แน่นอน...

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    พริกกับเกลือ EP.11 "เทวัญ" ร้ายสุด แฉ "ดิ่ง" ต่อหน้าทุกคน วางแผนป่วนให้ทะเลาะกัน

    พริกกับเกลือ EP.11 "เทวัญ" ร้ายสุด แฉ "ดิ่ง" ต่อหน้าทุกคน วางแผนป่วนให้ทะเลาะกัน
    3 ธ.ค 2564

    12:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันศุกร์ที่ 3 ธันวาคม 2564 เวลา 19:26 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์