นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    พชรมนตรา

    SHARE

    เพชรเห็นโครงกระดูกที่พื้นเกลื่อนกระจาย เธอน้ำตารื้นย่อตัวลงนั่งเก็บมากองรวม อาทิตย์พึมพำอย่างจำได้ว่าเป็นซากด็อกเตอร์อมร ส่วนณดลบอกว่าคราวที่แล้วไม่ได้อยู่ตรงนี้

    “คราวที่แล้วถ้ำสะเทือนตอนเราวิ่งพากันออกไป ซากกะโหลกกับบางส่วนนี่อาจจะกลิ้งมา”

    “เป็นไปได้”

    ปัทมาไม่เชื่อคำวิเคราะห์ของสองหนุ่ม เอาแต่จ้องจับผิดเพชรที่จับเก็บกระดูกว่า “ถ่วงเวลาอีกแล้วสิท่า”

    มาริสามองปัทมาถามว่า “ลืมอะไรไปหรือเปล่า อาทิตย์เขาบอกว่านั่นซากของด็อกเตอร์อมรนะ พ่อเธอแท้ๆ ไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ”

    ปัทมาลืมสนิท บีบน้ำตาพูดเสียงสั่นเครือว่าตนไม่อยากให้ใครเป็นห่วง

    “ตอแหลได้โล่จริงๆ” มาริสาด่าอย่างไม่เกรงใจ ปัทมาข่มความโกรธ ปาดน้ำตาที่มีน้อยนิด ตรงข้ามกับเพชรที่น้ำตาไหลนองหน้า ณดลบอกว่า

    “ด็อกเตอร์อมร...เราเคยเจอซากนี้ด้วยกันมาแล้วครั้งนึง”

    “ใช่ค่ะ เขาน่าสงสารนะ เพชรแค่สงสารเขาเท่านั้นเอง”

    “คราวที่แล้วไม่เห็นเพชรเป็นขนาดนี้” อาทิตย์สงสัย

    “เพชร...ไม่รู้สิ ผ่านอะไรมา เจอเรื่องราวของเขาเยอะขึ้นมั้งคะ เลยรู้สึกผูกพัน”

    “ผูกพันในฐานะอะไร” มาริสาถามจี้เพราะปักใจว่าเพชรเป็นลูกด็อกเตอร์อมร แต่เพชรก็อึกอักอ้ำอึ้ง ปัทมาเห็นท่าไม่ดีแสร้งร้องไห้โฮ เรียกพ่อจ๋าเพื่อให้สมจริง แต่ทุกคนกลับยิ่งมองเธอด้วยความสงสัย โดยเฉพาะมาริสานั้นเอือมระอาเต็มที แน่ใจว่าปัทมากำลังเล่นละครตบตา

    ณดลมองปัทมากับเพชรสลับกันไปมาอย่างครุ่นคิด “เพชร...เธอยังไม่ตอบมาริสาเลยนะว่ารู้สึกผูกพันกับด็อกเตอร์อมรในฐานะอะไร”

    “ในฐานะ...เพื่อนเกิดแก่เจ็บตายร่วมโลกกัน”

    เพชรตอบตัดบทไปอย่างนั้น ปัทมาเหลือบมองทุกคนก่อนจะหยิบโครงกระดูกมาแนบแก้มเรียกพ่อจ๋า เพชรเตือนว่า

    “คุณไม่ควรให้น้ำตาโดนร่างผู้ตายนะ เขาจะมีห่วง”

    “เธอไม่เป็นฉัน เธอไม่เข้าใจหรอก”

    ทันใดทุกคนได้ยินเสียงโหยหวนดังจากด้านใน ณดลกำมีดงากำจัดแน่นและจับย่ามใส่เพชรไว้ เช่นเดียวกับอาทิตย์ที่เริ่มรู้สึกว่ามีอะไรดิ้นดุกดิกอยู่ในกระเป๋าเป้

    เทวรูปที่อยู่ในเป้ไม่ได้แข็งเป็นหิน อาทิตย์เอาเป้ฟาดกับพื้นจนมันนิ่งและแข็งเหมือนเดิม

    “จะทำอะไรก็รีบๆทำเข้าเหอะ”

    “เราต้องผ่านหินที่ถล่มจากคราวที่แล้วนี่เข้าไปยังแท่นบูชาเพื่อคืนเทวรูป”

    “เอาทิ้งไว้ตรงนี้ไม่ได้เหรอ” มาริสาพูดอย่างกลัวๆ อาทิตย์ค้านว่า

    “ไม่เอาไปไว้ที่เดิมจะต่างอะไรจากเอาไปไว้ที่ไหนก็ได้ล่ะ”

    หลังจากนั้นทุกคนพยายามช่วยกันขยับเขยื้อนหินก้อนใหญ่ที่ปิดทางเข้าอย่างยากลำบาก

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"
    2 ธ.ค 2564

    04:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพฤหัสที่ 2 ธันวาคม 2564 เวลา 06:45 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์