มือปราบเหยี่ยวดำ
ตอนที่ 14
เส้นทางความรักของบรรดลกับอุดมเป็นไปด้วยดี ต่างจากหนทางตามล่าตัวตี๋ใหญ่ที่ยังมืดมน
จ่ายะถูกดึงตัวมาช่วยสืบข่าวอีกครั้ง และครั้งนี้เขาสืบจนเจอตัวประทีปโดยบังเอิญ
จ่ายะแกล้งว่าจ้างประทีปให้ขับรถไปส่งกองปราบฯ อดีตโจรหนุ่มและเพื่อนรักตี๋ใหญ่บ่ายเบี่ยง ไม่อยากเจอพวกตำรวจ แต่ถูกจ่ายะใช้ปืนพกข่มขู่จนต้องยอมไปในที่สุด
สมศักดิ์รออยู่แล้ว เมื่อประทีปเจอก็หน้าซีด พยายามปฏิเสธไม่รู้เห็นเรื่องตี๋ใหญ่และขอตัวกลับ แต่สมศักดิ์อ้างหลักฐานเป็นแฟ้มคดีเก่าที่มีชื่อเขาเกี่ยวข้องแทบทุกคดีที่ตี๋ใหญ่เป็นคนก่อ จนประทีปต้องยอมจำนน
“จะให้ผมทำอะไรก็บอกมา ผมขออย่างเดียว อย่าจับผมเลย เมียผมกำลังท้อง อีกไม่นานก็จะคลอดแล้ว”
“เราอยากให้คุณช่วยเราจับตี๋ใหญ่”
“ผมขอล่ะ ให้ผมทำอะไรก็ได้ แต่อย่าเอาผมมาเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย”
“คิดดูดีๆ...ถ้าคุณช่วยเรา เราก็จะช่วยเรื่องคดีของคุณ นอกจากนี้คุณยังจะได้รางวัลนำจับตี๋ใหญ่ด้วย”
ประกาศนำจับพร้อมจำนวนเงินรางวัลทำให้ประทีปตาโต แต่เพียงไม่นานก็ตัดสินใจปฏิเสธ
“ผมไม่อยากหักหลังเพื่อน”
“คิดดูดีๆ...เงินจำนวนนี้มากพอที่คุณจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้เลย”
“ไม่! ยังไงผมก็ไม่ทำ”
ประทีปยืนยันเสียงแข็ง ต้องข่มใจมากไม่ให้หวั่นไหวกับเงินเรือนแสนที่ล่อตาล่อใจเขาเหลือเกิน สมศักดิ์ดูออกว่าประทีปตื่นเต้นกับเงินรางวัลนำจับ แต่ไม่อยากเร่งรัด ยอมปล่อยตัวเพื่อให้เวลาตัดสินใจ
สมศักดิ์รอจนประทีปออกจากกองปราบฯ จึงสั่งความจ่ายะ ให้ติดตามและเกลี้ยกล่อมประทีปให้ยอมร่วมมือกับพวกตำรวจ จ่ายะสายสืบท้องถิ่นลำบากใจมาก ไม่มั่นใจว่าประทีปจะใจอ่อน แต่จะพยายามให้ดีที่สุด...
ทีมล่าตี๋ใหญ่ นำโดยสมศักดิ์ดำเนินการตามแผนที่วางไว้ บรรดลไม่ได้รับรู้เรื่องเหล่านั้นแล้ว มุ่งความสนใจไปที่นพวรรณ ภรรยาคนสวยที่กำลังตั้งท้องลูกคนแรกของเขา
“ต่อไปนี้...คุณไม่ต้องทำอะไรเลยนะ อยากได้อะไร อยากทำอะไร บอกผม ผมจะทำให้เอง”
“ไม่ต้องขนาดนั้นหรอกค่ะดล วรรณยังทำอะไรๆได้สบาย”
“ไม่ได้หรอกครับ ผมไม่อยากให้มีอะไรมากระทบกระเทือนลูกของเรา”
บรรดลพูดพลางโน้มตัวไปแนบท้องภรรยาคนสวย
“ใช่ไหมลูกพ่อ”
นพวรรณขำความขี้เห่อของสามี “คุณนี่...เพิ่งท้องไม่กี่เดือนเอง ลูกยังไม่รู้เรื่องอะไรหรอกค่ะ”
“แต่ผมว่าลูกรู้ ลูกกำลังบอกว่าหนูรักแม่จังเลย... เหมือนที่พ่อรัก...รักที่สุดในโลก...คุณได้ยินไหมวรรณ”
“ค่ะ...วรรณได้ยิน”
ตี๋ใหญ่ใจเสียไม่น้อยที่ประทีปเพื่อนรักไม่ยอมร่วมมือด้วย แต่กระนั้นจอมโจรใหญ่อย่างเขาก็ไม่ท้อ ตั้งหน้าตั้งตาวางแผนจะปล้นธนาคารอีกครั้ง ทิพย์ยืนมองเขาคร่ำเคร่งกับแผนผังธนาคารด้วยแววตาเป็นกังวล
“ยังไม่เลิกคิดปล้นธนาคารที่ชลบุรีอีกเหรอ คิดเหรอว่ายังมีใครกล้าทำงานกับตี๋ใหญ่อีกน่ะ”
คำพูดของทิพย์เสียดแทงใจอย่างบอกไม่ถูก แต่ตี๋ใหญ่ทำเป็นไม่สนใจจนทิพย์เหลืออด แหวลั่น
“ใครมันก็กลัวตายกันทั้งนั้นแหละ!”
“รวมทั้งเจ๊ด้วยใช่ไหม”
“บอกแล้วไงว่าคนอย่างอีทิพย์ไม่กลัวตาย แต่ถ้ามันจะตาย ก็ไม่ใช่ตายอย่างโง่ๆ”
“เจ๊เลิกตอกย้ำได้แล้ว แล้วก็จำไว้ด้วยว่าฉันยังมีเพื่อน คนที่จะกอดคอร่วมเป็นร่วมตายกับฉัน”
ทิพย์ส่ายหน้าไม่อยากเชื่อ “ถามจริงๆ...ใครวะ”
“ฉันมีก็แล้วกัน!”
ตี๋ใหญ่เจ็บใจมาก แวะไปหาโชติวันเดียวกันเพื่อขอให้ช่วยเรื่องอาวุธ แต่ต้องผิดหวัง เมื่อโชติปฏิเสธ
“คราวนี้กูช่วยมึงไม่ได้ว่ะตี๋ มึงก็รู้ว่าตำรวจแม่งจับตามองเราอยู่”
“แต่ฉันสัญญาว่าพี่จะไม่ต้องเดือดร้อน ใช้งานเสร็จแล้ว ฉันจะรีบคืนให้พี่ทันที”
“ไม่ดีกว่าว่ะ...ตำรวจสมัยนี้จมูกมันไว มึงยืมปืนกูไปทำงาน สุดท้ายมันก็สาวมาถึงกูอยู่ดี อายุกูไม่ใช่น้อยๆแล้ว ไม่อยากไปนอนเล่นในคุกโว้ย”
“พี่โชติไม่ช่วย แล้วฉันจะทำยังไงล่ะ...”
ระหว่างที่ตี๋ใหญ่ตามหาลูกทีมปล้นธนาคาร บรรดลตามจับผู้ร้ายในฐานะรองสารวัตรคนใหม่ แต่ดันเจอลองของ เมื่อโจรหนุ่มวัยรุ่นพูดจากวนประสาท ค่อนแคะตำรวจเรื่องไร้ฝีมือตามจับตี๋ใหญ่ ปล่อยลอยนวลมานานนับปี
บรรดลของขึ้น เกือบพลั้งมือซ้อมผู้ต้องหา ผู้กำกับฯประจำสถานีต้องมาห้ามและเรียกไปเตือนสติ
“คุณจะทำอะไรต้องใจเย็นๆ จำไว้...ตำรวจเป็นผู้รักษากฎหมาย ไม่ใช่อยู่เหนือกฎหมาย”
“แต่มันพูดจาดูถูกพวกเรา”
ผู้กำกับฯเข้าใจความรู้สึกบรรดล แต่ต้องปรามตามหน้าที่ “แต่ยังไงเราก็ต้องอดทน และใช้ผลงานเป็นเครื่องพิสูจน์ เอาล่ะ...ครั้งนี้ผมจะยังไม่เอาผิดคุณ แต่อย่าให้มีครั้งหน้าอีก”
คำเตือนของผู้กำกับฯทำให้บรรดลหัวเสียมาก แม้จะเข้าใจหลักการและเหตุผลแต่อดหงุดหงิดไม่ได้ เมื่อสมศักดิ์อดีตหัวหน้าทีมโทร.มาหยั่งเชิงเรื่องดึงตัวมาช่วยงานทีมล่าตี๋ใหญ่ เขาจึงไม่ลังเลจะตอบรับ
ooooooo
ตี๋ใหญ่ไม่ยอมแพ้ บากหน้าไปหาประทีปถึงอู่รถแท็กซี่อีกครั้ง ประทีปลำบากใจมาก ไม่อยากเจอเพื่อนรักอีกเพราะไม่อยากหวั่นไหวกับข้อเสนอของพวกตำรวจ แต่ตี๋ใหญ่ก็ทำให้เรื่องยุ่งยาก
“กูอยากชวนมึงไปทำงาน”
“กูไม่ทำ กูนึกว่าครั้งก่อนกูพูดชัดแล้วซะอีก”
“มึงจะไม่ลองฟังแผนกูหน่อยเหรอวะ”
“ไม่...มึงรีบๆไปเหอะ”
ประทีปพยายามไล่อดีตเพื่อนรัก ตี๋ใหญ่ไม่ยอมกลับง่ายๆ แต่ยื่นเงินปึกไม่ใหญ่มากให้
“ฝากให้เมียมึงกับหลานกูที่อยู่ในท้องด้วย”
“กูไม่เอา”
“เอาไปเถอะน่า กูรู้มึงต้องใช้เงิน”
ตี๋ใหญ่ผละไปหลังจากนั้น ไม่ยี่หระเสียงเรียกของเพื่อนรักที่จะให้เอาเงินคืน ประทีปได้แต่มองตามเครียดๆ สองจิตสองใจจะเก็บเงินนี้ไว้หรือยอมร่วมมือกับพวกตำรวจ...
