มือปราบเหยี่ยวดำ
ตอนที่ 14
บรรดลทิ้งบทบาทจงหลานชายอาเจ็ก ตำรวจสายสืบแฝงตัวเพื่อล่าตัวตี๋ใหญ่ไว้เบื้องหลัง เดินหน้ากับบทบาทใหม่ ทั้งหน้าที่การงาน ตำแหน่งที่สูงขึ้นและสถานะพ่อที่จะมาถึงในไม่ช้า
ต่างจากตี๋ใหญ่ ไม่ได้เคลื่อนตัวไปไหน มุ่งมั่นกับการปล้น และเรียกสมาชิกแก๊งที่เหลือมารวมตัวที่อู่นายฟื้น ทิพย์เฝ้ามองเขาด้วยความอ่อนใจ กลัวว่ารายต่อไปจะเป็นสมาชิกแก๊งบางคนที่นี่
ตี๋ใหญ่ก็รู้แก่ใจ หวั่นวิตกเช่นกัน แต่จะไม่ยอมถูกจับเป็นอันขาด
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันเจ๊ แต่ถึงฉันจะรู้ว่าคนต่อไปเป็นตัวฉันเอง ฉันก็ไม่ยอมหยุด และไม่มีใครหยุดฉันได้ด้วย คนอื่นมากกว่าที่ยังจะเอากับฉันด้วยหรือเปล่า”
สมาชิกแก๊งที่เหลือไม่มีใครสบตาตี๋ใหญ่ แม้แต่ทิพย์ จอมโจรใหญ่โกรธมาก ประกาศกร้าว
“ถ้าปอดกันหมด ฉันลุยของฉันคนเดียวก็ได้”
ท่าทางฮึดฮัดของตี๋ใหญ่ทำให้ทิพย์หน้าเจื่อน โพล่งแก้ตัว
“เอ็งก็รู้ว่าคนอย่างอีทิพย์ไม่เคยกลัว แต่บางเวลาเราก็ต้องรู้จักหยุด ไม่ใช่เคยบ้ายังไง ก็บ้าไม่เลิกอยู่อย่างนั้น”
“สำหรับเจ๊อาจจะใช่ แต่ไม่ใช่สำหรับฉัน”
ตี๋ใหญ่ผลุนผลันจากไปแล้ว ทิ้งทิพย์ให้มองตามเครียดๆ โชติต้องเดินไปตบบ่าปลอบใจ
“ไม่ต้องไปห่วงมัน เสืออย่างมัน อะไรก็ข่มมันไม่ได้ มันก็ไม่รู้จักคำว่าถอย มันจะสู้จนกว่าจะตายนั่นแหละ”
เมื่อสูญเสียมือขวาและซ้ายอย่างโตกับหนู ตี๋ใหญ่ก็ดวงตกอย่างหนัก ไม่มีใครยอมช่วยเหลือหรือสนับสนุนเหมือนเคย หลังจากผิดหวังจากพวกทิพย์ จอมโจรใหญ่จึงตัดสินใจไปเจอประทีปแถวอู่แท็กซี่
ประทีปไม่ทิ้งลายอดีตโจร สัมผัสได้โดยไม่ต้องหันมองว่าถูกตี๋ใหญ่สะกดรอย
“เลิกตามได้แล้ว”
“แกเป็นยังไงบ้างวะทีป”
“ฉันเป็นยังไงก็เรื่องของฉัน แกไม่เกี่ยว”
“จะตัดเป็นตัดตายกันเลยหรือไงวะ ยังไงเราก็เป็นเพื่อนกันนะเว้ย”
“เคยเป็นไอ้ตี๋ ตอนนี้ฉันเป็นคนใหม่แล้ว ฉันหันหลังให้ทุกอย่าง และจะไม่กลับไปทำงานแบบเดิมอีก”
“แกคิดว่าจะทำได้จริงเหรอวะ”
“ได้สิวะ...ขอร้องล่ะ แกกลับไปซะ แล้วไม่ต้องมาให้เจอหน้าอีก!”
ooooooo
บรรดลย้ายสังกัดจากกองปราบฯไปประจำสถานีตำรวจใหม่ ในตำแหน่งรองสารวัตร อุดมยินดีกับเพื่อนรักจากใจจริงและไม่รอช้าโทร.ไปถามข่าวคราวตามประสาเพื่อนคู่หูที่คุ้นเคยกันมานาน
“เป็นไงบ้างท่านรองสารวัตร...ทำงานที่ใหม่วันแรก คิดถึงงานภาคสนามมั่งไหม”
“คิดถึงสิวะ...แกก็รู้ฉันชอบงานลุยๆ นั่งโต๊ะทีไรพานจะหลับให้ได้ทุกที”
“ไม่ออกไปลุยน่ะดีแล้ว ช่วงนี้แกจะได้ดูแลเมีย เขาว่าท้องแรกยิ่งน่าห่วงนะโว้ย”
“แกนี่พูดอย่างกะผู้เชี่ยวชาญ ถามจริง...ทำผู้หญิงท้องมากี่คนแล้ววะ”
“ยังเลยว่ะ แค่ศึกษาไว้ก่อน เขาเรียกคนรู้จักเตรียมความพร้อมเว้ย”
“เออ...ว่าแต่เรื่องตามจับตี๋ใหญ่ ตอนนี้เป็นยังไงมั่ง”
ชื่อตี๋ใหญ่ทำให้อุดมถอนใจยาวด้วยความเหนื่อยใจ “ก็มีข่าวมาเรื่อยๆว่าเจอมันตรงนั้นตรงนี้ แต่พอส่งคนไปดูก็ชวดทุกที ตี๋ใหญ่นี่มันเหมือนมีพรายกระซิบ จับไม่ได้ไล่ไม่ทันมัน”
“มีอะไรให้ช่วยก็บอกได้นะเว้ย คันไม้คันมือเต็มทีแล้ว”
อุดมรับปาก ก่อนขอวางสายเพราะมีนัดกับเนตรดาวและแม่ของเธอ บรรดลอวยพรให้เพื่อนรักโชคดี จะได้แต่งงานและมีชีวิตผาสุกเหมือนที่เขากับนพวรรณมีเวลานี้
แม่ของเนตรดาวมองอุดม แฟนหนุ่มของเนตรดาวลูกสาวคนเดียวด้วยแววตานิ่งสงบ อุดมกลัวใจมาก รีบออกตัวเรื่องผิดนัดคราวก่อนว่าเป็นเพราะติดภารกิจสำคัญ
“ดีเหมือนกันนะ พอมีงานเข้ามา อะไรก็ไม่สำคัญอีกต่อไป”
ถ้อยคำประชดประชันของแม่เนตรดาวทำให้อุดมหน้าเสีย ก่อนจะตั้งสติโพล่งสิ่งที่คิดมานาน
“ผมจะแต่งงานกับคุณเนตร”
เนตรดาวถึงกับอ้าปากค้าง แม่ของเธอก็เช่นกัน แต่เพียงแวบเดียวก็เอ่ยเสียงเรียบ
“แล้วถ้าฉันบอกว่าฉันไม่ให้เนตรแต่งงานกับคุณล่ะ”
“ผมจะทำให้คุณน้ายอมให้ได้ ผมไม่มีวันยอมแพ้หรอกครับ”
ท่าทีจริงจังของอุดมทำให้แม่ของเนตรดาวใจอ่อน ดวงตาเปล่งประกายชื่นชมจากใจจริง
“ถ้าเป็นนักเรียน คุณก็เหมือนสอบตกมาแล้วครั้งนึง แต่ฉันจะให้โอกาสคุณอีกครั้ง”
เนตรดาวโล่งใจมาก และแทบรอให้อยู่ตามลำพังกับเขาไม่ไหว อยากระบายให้ฟังถึงความตื่นเต้น
“เมื่อกี้นึกว่าจะเละแล้วซะอีก ดีนะที่ยังหาทางลงได้”
“ผมก็พลาดจริงๆนั่นแหละ ไม่น่าขุดเรื่องเก่าขึ้นมาเลย แต่แม่คุณนี่ก็ท่าทางจะไม่ชอบผมเอาจริงๆจังๆ”
“คุณเข้าใจผิดแล้วล่ะค่ะ ตั้งแต่แม่ได้คุยกับคุณวันนั้น แม่ก็คาดหวังในตัวคุณมาตลอด”
“ผมคงทำให้ท่านผิดหวังสินะ”
“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ เพราะถ้าเป็นอย่างนั้น แม่คงไม่ให้โอกาสคุณอีก คุณดมคะ...มีเรื่องนึงที่เนตรสงสัย... เรื่องแต่งงานน่ะ คุณพูดจริงๆหรือว่า...พูดแบบขอไปที”
“พูดจริงสิครับ...คุณหลับตาก่อนสิ”
เนตรดาวยอมหลับตา อุดมจึงควักกล่องแหวนมายื่นให้แล้วบอกให้ลืมตา นักข่าวสาวที่ไม่เคยหวั่นเกรงสถานการณ์ทำข่าวตึงเครียดถึงกับพูดไม่ออก น้ำตาคลอเมื่อเห็นของในมือเขา
“ผมเตรียมไว้นานแล้ว แต่ไม่มีโอกาสสักที ตอนนี้ผมจะไม่รออะไรอีกแล้ว...แต่งงานกับผมนะ”
อุดมส่งสายตาหวานบอกความในใจ เนตรดาวเขินมาก แกล้งเล่นตัวจนเขาอ่อนใจ แต่ก็เชื่อว่าอีกไม่นานจะทำให้เธอตอบตกลงแต่งงานกับเขาอย่างเป็นทางการให้ได้...
