ม่านบังใจ

มณฑิรายิ่งฟังทัฬห์ชื่นชมเฟื่องลดาก็ยิ่งไม่ค่อยพอใจแต่ทำเป็นยิ้มแย้มผสมโรงไปด้วย

ทัฬห์ดูลูกแก้วไล่จับปูลมกับเฟื่องลดาอย่างสนุกและมีความสุขก็ยิ้มมีความสุขด้วย มณฑิราทำเป็นไม่เห็น ร้องเรียกลูกแก้ว ลูกแก้วเห็นมณฑิราก็วิ่งมากอดด้วยความดีใจ แล้วกำปูลมมาอวด มณฑิราทำเป็นขวัญอ่อนตกใจผวากอดทัฬห์ บอกให้ลูกแก้วเอาปูลมออกไปห่างๆ ทัฬห์พาซื่อรีบปลอบ

เฟื่องลดาดูมณฑิรานิ่งๆ แต่สร้อยทองหมั่นไส้มาก ถามลดาว่าใครน่ะดัดจริตกลัวปูลม จงใจอ้อน

คุณทัฬห์มากกว่า เฟื่องลดาไม่ตอบ สร้อยทองเลยดึงไปหามณฑิราที่ยังกอดซบทัฬห์อยู่ พูดดังๆว่า

“ลืมตาดูสิคะคุณ ปูมันไปไหนต่อไหนตั้งนานแล้วล่ะค่ะ...ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยเห็นใครกลัวปูลมขนาดนี้เลยนะคะ”

ทัฬห์แนะนำว่าคุณสร้อยทองเป็นแม่ของเฟื่องลดา มณฑิรายินดีที่รู้จัก สร้อยทองจงใจเน้นว่า

 “เช่นกันค่ะ ดีใจที่ได้รู้จักเพื่อนของคุณทัฬห์นะคะ” พูดแล้วสังเกตทัฬห์นึกเข้าข้างตัวเองว่า “คุณทัฬห์ ไม่ได้พูดอะไร แสดงว่าคุณทัฬห์ไม่ได้มีอะไรกับแม่นี่แน่ๆ ตบมือข้างเดียวไม่ดังหรอกนะยะหล่อน”

ฝ่ายมณฑิรามองสร้อยทองอย่างพิจารณา ในใจก็คิด “ลูกสาวเฉยๆ แต่ยัยแม่ท่าทางเอาเรื่อง แค่นี้ก็รู้แล้วว่าหล่อนคิดจะยกลูกให้ทัฬห์ แต่คงไม่ได้อย่างที่คิดหรอกย่ะ เพราะทัฬห์ไม่ชอบกินเด็ก”

ทั้งมณฑิราและสร้อยทองต่างเขม่นกัน แต่ทำเป็นยิ้มแย้มให้กัน

มณฑิรากับทัฬห์จูงมือลูกแก้วคนละข้างเดินไปด้วยกันอย่างสนิทสนม มณฑิราเอานิทานมาล่อลูกแก้ว บอกว่าคืนนี้จะไปนอนเล่านิทานให้ลูกแก้วฟัง ลูกแก้วบอกว่าพี่ลดาเล่าให้ฟังอยู่แล้ว มณฑิราถามว่าลูกแก้วไม่นอนกับน้ามณหรือ

เฟื่องลดารีบบอกว่าลูกแก้วนอนกับน้ามณเสีย ตนไปนอนกับน้าสร้อยก็ได้ ลูกแก้วบอกว่าแต่ตนฟังนิทานพี่ลดาค้างอยู่ พี่ลดาสัญญาว่าจะเล่าต่อคืนนี้

มณฑิราเห็นทีจะเสียหน้าตัดบทบอกทัฬห์ว่าคงต้องรบกวนทัฬห์เปิดห้องให้ตนสักห้องแล้ว ทัฬห์รีบรับปากบอกว่าห้องที่ติดกับห้องลูกแก้วยังว่าง

เห็นวิวทะเลด้วย มณฑิราขอบคุณเซ็งๆ

พอดีมีนักท่องเที่ยวแบกเป้เดินมาเหมือนจะขอความช่วยเหลือ มณฑิราพูดภาษาอังกฤษไพเราะคล่องแคล่วถามว่าจะไปไหน แต่นักท่องเที่ยว

ทำหน้างงๆ เฟื่องลดาบอกว่าเขาเป็นคนเกาหลี แล้วพูดภาษาเกาหลีอย่างคล่องแคล่ว ถามไถ่จนรู้ว่าเขาหาโรงแรมที่จะไปพัก พอดูชื่อโรงแรมเฟื่องลดาถามทัฬห์ว่ารู้จักไหม ทัฬห์บอกว่าเดินตรงไปแล้วเลี้ยวซ้ายก็เจอแล้ว

นักท่องเที่ยวดีใจและขอบคุณ ลูกแก้วถามทึ่งว่าพี่ลดาพูดภาษาเกาหลีได้ด้วยหรือ เก่งกว่าน้ามณอีก เฟื่องลดาบอกว่าตนไม่เก่งหรอกแค่ชอบดูซีรีส์เกาหลีเลยจำๆเขามา

สร้อยทองที่ดูและฟังเงียบๆมานาน นึกสมน้ำหน้า มณฑิรา “หน้าแหกเลยจ้า อยากจะโชว์ออฟนัก”

มณฑิราเข้าห้องอาบน้ำเปลี่ยนชุดนอนเซ็กซี่แล้วมานั่งหน้ากระจกครุ่นคิดที่เห็นลูกแก้วสนิทกับเฟื่องลดามากและทัฬห์ก็ชื่นชมที่เฟื่องลดาดูแลลูกแก้วดี ชมว่าเก่งด้วยทั้งที่อายุยังน้อย

คิดแล้วมณฑิราบอกตัวเองว่า “เธอจะชักช้าไม่ได้แล้วนะมณฑิรา” เหลือบมองเครื่องเป่าผมเหมือนคิดอะไรได้ หยิบขึ้นมองยิ้มมีเลศนัย