ม่านบังใจ
ตอนที่ 4
ที่โต๊ะอาหารของโรงแรม สร้อยทองเอาอก เอาใจลูกแก้วมาก ไทว์ก็คอยตักอาหารให้สร้อยสนจนสร้อยทองแอบยิ้ม
ครู่ใหญ่โทรศัพท์ทัฬห์ดังขึ้น เขาขอตัวไปรับสาย กลับมาสีหน้าไม่ดี ไทว์ถามว่ามีอะไรหรือ ทัฬห์บอกว่าผู้จัดการโทร.มาบอกว่าเชฟลาผ่าตัดไส้ติ่งกะทันหัน เลยโทร.มาปรึกษาจะขอตามเชฟที่มาสมัครใหม่ให้มาทำงานก่อน
“หมายถึงฉันเหรอคะ” สร้อยสนตื่นเต้น ทัฬห์ว่าใช่ แต่ตนบอกว่าเธอกำลังพักผ่อนอยู่ต่างจังหวัด สร้อยสนบอกว่าตนไปทำได้ เริ่มงานก่อนแค่สองวันไม่มีปัญหา
ลูกแก้วถามว่าพี่ลดาต้องกลับด้วยหรือ ตนยังไม่อยากกลับ สร้อยสนบอกว่าตนกลับคนเดียว พี่ลดายังอยู่กับลูกแก้ว ทัฬห์จึงจะให้รถโรงแรมไปส่ง
ไทว์บอกว่าตนไปส่งก็ได้ สร้อยทองรีบตอบรับทันที เร่งให้สร้อยสนไปเก็บของเลย ไทว์จึงขอตัวไปเก็บของบ้าง
“ยังไงฝากยัยสนด้วยนะคะหมวด” สร้อยทองฝากฝังอ่อนหวาน ทัฬห์กับไทว์แอบสบตาอย่างรู้ทัน เมื่อไทว์ตอบรับสร้อยทองยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างพอใจ แล้วแอบกระซิบสร้อยสน “มีโอกาสได้นั่งรถไปกับหมวดสองต่อสองตั้งหลายชั่วโมง หัดให้มีพัฒนาการบ้างนะแม่คุณ”
สร้อยสนถอนใจเอือมๆเดินไปเปิดกระเป๋าหยิบหนังสือธรรมะมาส่งให้ บอกแม่ว่าอ่านให้จบนะ
สร้อยทองรับหนังสือธรรมะไป ด่าขมุบขมิบ “นังลูกบ้า”
แล้วก็มีเหตุไม่คาดคิดเกิดขึ้น เมื่อไทว์แวะเติมน้ำมันที่ปั๊มถูกจีน่าเพื่อนรักของสิริโสภาเห็น เธอแอบถ่ายรูปทั้งสองคนไว้หลายรูปแล้วส่งไปให้สิริโสภาดู
“ไหนบอกว่าแค่คนรู้จัก คนรู้จักกันขับรถไปเที่ยวแบบนี้เหรอ” สิริโสภาจำสร้อยสนได้คำรามโกรธ แล้วโทร.หาไทว์ตะคอกถามว่าคุณอยู่ไหน ไทว์อึ้ง เธอตะคอกอีกว่าอยู่กับผู้หญิงใช่ไหมถึงได้ไม่ยอมตอบ
“ถ้าคุณพูดแบบนี้ ไว้ค่อยคุยกันทีหลังนะ ผมขอวางก่อน ผมขับรถอยู่”
ไทว์วางสายเผลอถอนหายใจแรงๆ สร้อยสนเห็นไทว์เครียดเลยชวนเล่นทายปัญหากัน แล้วตั้งปัญหาให้ไทว์ทาย ไทว์ทายไม่ถูกเพราะเป็นปัญหาเล่นมุก พอสร้อยสนเฉลยก็ขำนึกสนุกบอกให้ทายอีก สร้อยสนถามว่า ว่ายน้ำท่าอะไรต้องใส่หมวกกันน็อก
“ท่าจะบ้าน่ะสิครับ” คราวนี้ไทว์รู้ทันตอบถูก เลยหัวเราะขำกัน ทำให้ไทว์คลายเครียดลืมเรื่องสิริโสภา คุยเล่นหัวเราะกับสร้อยสนมาตลอดทาง
ooooooo
ไทว์ส่งสร้อยสนที่โรงแรมแล้วจะกลับ ได้ยินเสียงแตรรถเหมือนเรียกหันมองเห็นมณฑิราเปิดกระจกรถถามว่า กลับจากชะอำแล้วหรือ ไหนว่าจะกลับพรุ่งนี้
ไทว์บอกว่าตนมีธุระเลยกลับมาก่อน พี่ทัฬห์กับลูกแก้วยังอยู่ที่ชะอำ ถามว่าเธอมาทำอะไรที่นี่ มณฑิราบอกว่ามีนัดทานข้าวกับเพื่อนๆ ไทว์จึงขอตัว แต่พอไทว์ขับรถออกไป มณฑิราก็โทร.หาเพื่อนทันที บอกว่าตนออกมาแล้วแต่ปวดท้องมากคงต้องไปหาหมอก่อน ไว้วันหลังค่อยนัดกันใหม่ วางสายแล้วยิ้มมีเลศนัย
เมื่อสร้อยสนกลับไปกับไทว์แล้ว สร้อยทองจึงทุ่มมาชงทัฬห์กับเฟื่องลดาสุดตัว เห็นลูกแก้วติดเฟื่องลดามากก็หาทางแยกเพื่อเปิดโอกาสให้เฟื่องลดาอยู่กับทัฬห์มากขึ้น
ลูกแก้วจะชวนพี่ลดาไปจับปูลมกัน สร้อยทองอ้างเฟื่องลดาเสียพลังไปมากอยากให้อยู่ทานเสริมพลังก่อน บอกลูกแก้วว่าไปจับปูลมกับตนดีกว่า แต่พอไปจริงๆ สร้อยทองวิ่งไล่จับปูลมล้มลุกคลุกคลานแถมจับไม่ได้สักตัว เหนื่อยจนต้องนั่งพัก
ลูกแก้วบ่นว่าน้าสร้อยไม่เก่งเลยจับปูไม่ได้สักตัว ตนไปตามพี่ลดามาจับดีกว่า สร้อยทองกระย่องกระแย่ง ลุกขึ้นบอกว่าไม่ต้อง น้าหายเหนื่อยแล้ว ลูกแก้วร้องเย้บอกให้วิ่งตามมาเลย สร้อยทองกัดฟันลุกขึ้นทั้งที่เหนื่อยจนเข่าอ่อน กัดฟันพึมพำ
“เด็กบ้าเอ๊ย...ไม่มีอะไรเล่นดีกว่านี้แล้วเหรอเนี่ย เหนื่อยจะตายชักอยู่แล้ว...”
สร้อยทองไล่จับปูลมล้มลุกคลุกคลาน มีลูกแก้วเต้นเหยงๆร้องเชียร์อยู่ด้านหลัง
ooooooo
