ม่านบังใจ

ไทว์เห็นแม่ลูกพูดกันนาน ถามสร้อยสนว่าไปไหม อากาศดีนะ

“ไปสิคะ ยัยสนชอบขี่จักรยานที่สุดเลยล่ะค่ะ” พูดพลางดึงสร้อยสนไปหาไทว์

“แหมดีเลยครับ นึกว่าต้องไปคนเดียวซะแล้ว... เชิญครับ” ไทว์ยินดีมาก สร้อยสนเลยต้องขึ้นซ้อนท้ายจักรยานเขาไป สร้อยทองมองตามแฮปปี้ดี๊ด๊าสุดๆ หมายมาดที่จะให้ทั้งคู่เป็นแฟนกัน พึมพำ...

“ในความซวยก็ยังมีความโชคดี เอาวะ ถือว่าเจ๊ากันไป”

ไทว์ขี่จักรยานไปครู่หนึ่งจะเปลี่ยนให้สร้อยสนขี่และตนซ้อนบ้าง สร้อยสนบอกว่าตนขี่ไม่เป็น ไทว์จึงสอนให้อย่างใกล้ชิดจนขี่ได้ เธอดีใจมากขี่ไปช้าๆ ไทว์วิ่งตามคอยประคองไม่ให้ล้มไปตลอดทาง

สร้อยทองเห็นเฟื่องลดาเล่นทรายอยู่กับลูกแก้วก็พึมพำอย่างหมายมาด

“เราต้องหาทางให้คุณทัฬห์กับยัยลดาอยู่ใกล้ชิดกัน มันจะได้สปาร์กเร็วขึ้น” พอดีเห็นทัฬห์เดินจากโรงแรมมาหยุดดูลูกแก้วกับเฟื่องลดาเล่นทราย สร้อยทองยิ้มพอใจ

ลูกแก้วปวดฉี่ เฟื่องลดาจะพาไปเข้าที่โรงแรม สร้อยทองรีบอาสาพาไปเปิดโอกาสให้ทัฬห์ได้อยู่กับเฟื่องลดาตามลำพัง พอลูกแก้วเข้าห้องน้ำเสร็จรีบออกมา สร้อยทองหาทางถ่วงเวลาลูกแก้ว บอกให้รอก่อนตนขอเข้าห้องน้ำบ้าง

ooooooo

ทัฬห์อยู่กับเฟื่องลดาที่ยังทำปั้นปึ่งใส่ เขาพยายามชวนคุย ถามว่าลูกแก้วดื้อไหม เฟื่องลดาบอกว่าไม่ ทัฬห์พึมพำว่าแปลก กับตนนี่ดื้อมาก

“บางทีการทำตัวดื้อของเด็กก็เพราะอยากเรียกร้องความสนใจจากคนที่เรารัก”

ทัฬห์ถามว่าที่ลูกแก้วดื้อกับตนเพราะตนไม่สนใจเขาหรือ

“ฉันไม่ได้เจาะจงคุณ ฉันพูดรวมๆ”

“เธออาจจะพูดถูกก็ได้ ฉันคงต้องสนใจลูกแก้วให้มากขึ้น ขอบใจที่เธอช่วยทำให้ทริปนี้ของลูกแก้วมีความสุข”

พอดีไทว์ขี่จักรยานพาสร้อยสนซ้อนท้ายกลับมาอย่างร่าเริง สร้อยสนร้องบอกเสียงใสว่าตนขี่จักรยานเป็นแล้ว พอลูกแก้วกลับมา ไทว์จูงจักรยานเข้าไปถามว่าใครจะขี่ต่อเชิญได้เลย สร้อยสนลุ้นเฟื่องลดาไปเลย เฟื่องลดาบอกว่าตนอยากเล่นว่าวแบบนั้นมากกว่า พลางมองไปทางชายหาดที่คนกำลังดูกันอย่างตื่นเต้น

ทัฬห์บอกว่าเขาเรียกไคท์เซิร์ฟวิ่ง แล้วอธิบายถึงการเล่นไคท์เซิร์ฟวิ่งอย่างละเอียด สร้อยสนชมว่ารู้ละเอียดดีจัง ไทว์อวดว่าไม่รู้ได้ยังไงเพราะเป็นกีฬาที่พี่ทัฬห์ชอบเล่นมาก ลูกแก้วตื่นเต้นมากขอให้คุณพ่อเล่นให้ดูหน่อย

“ถ้าคุณพ่อเล่นให้ดูแล้ว ลูกต้องไม่ดื้อ ไม่ซนไม่เกเรกับคุณพ่ออีก ตกลงไหมคะ”

“ตกลงค่ะ” ลูกแก้วตอบรับทันที ทัฬห์ยื่นนิ้วก้อยออกไป ลูกแก้วยื่นนิ้วก้อยมาเกี่ยวหมับ พ่อลูกหัวเราะกันอย่างร่าเริง แล้วทัฬห์ก็ไปเปลี่ยนชุดและใส่อุปกรณ์มาอย่างเท่ออกไปเล่นไคต์เซิร์ฟอย่างมืออาชีพ ลูกแก้วดูชื่นชมและเชียร์พ่อ ถามเฟื่องลดาว่าพ่อเก่งไหม เฟื่องลดาบอกว่าเก่งมาก

สร้อยทองแอบดูเฟื่องลดาอย่างพอใจ สร้อยสนชมว่าคุณทัฬห์เล่นเก่งมาก ทัฬห์บอกว่าเธอก็เล่นได้ สร้อยทองชงทันทีว่ายัยสนไม่ไหวหรอก เมื่อสักครู่ลดาบอกว่าอยากเล่นให้คุณทัฬห์ฝึกให้เลย ทัฬห์บอกงั้นไปเปลี่ยนชุดเลย เฟื่องลดาดีใจถามอย่างลืมตัวว่าจริงเหรอ ทัฬห์พยักหน้า สร้อยทองยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างสมใจ

ทัฬห์สอนเฟื่องลดาเล่นไคต์เซิร์ฟอย่างตั้งใจและใกล้ชิด จนเฟื่องลดาเข้าใจทำตามอย่างตื่นเต้น

ลูกแก้วเฝ้าดูจนเริ่มหาว สร้อยสนจะพาไปนอนแต่ลูกแก้วอยากดูพี่ลดาเล่นก่อน

“คงอีกนานกว่าพี่ลดาจะออกไปเล่นกลางทะเลได้ ลูกแก้วไปนอนก่อนดีกว่าไหม”