มังกรเจ้าพระยา
ตอนที่ 13
“อาฟางกับเสี่ยเฉินคงจะผิดหวังน่าดูเลยนะครับงานนี้”
แต่ฟงไม่ได้สนใจฟัง เดินมาจ้องหน้าทุกคนแล้วแผดเสียง “บอกมาว่าใครแอบอัดเสียงแล้วส่งไปให้ฟาง”
“ถามไปก็คงไม่มีใครยอมรับง่ายๆ เรื่องแบบนี้มันต้องเอาหลักฐานมายันกัน”
“เพื่อความบริสุทธิ์ใจ ผมว่าเอาโทรศัพท์มาตรวจกันเลยดีกว่า”
เสี่ยโจกับซิตี๋พูดจบก็หยิบโทรศัพท์มือถือของตนออกมาวาง เชนทำตามอย่างบริสุทธิ์ใจ แต่กลายเป็นตอนฟงเช็กโทรศัพท์ของเชนแล้วพบประวัติการส่งไฟล์ไปที่เบอร์โทร.ของฟาง
“นี่อะไร” ฟงยื่นโทรศัพท์ให้เชนดู เชนงุนงงและตกใจอย่างมาก ฟงตวาดลั่น “ไอ้หนอนบ่อนไส้”
“ผมเปล่านะครับนาย ผมไม่ได้ทำ”
“อาปิงลากตัวมันไปจัดการ”
ปิงก้าวเข้ามา เชนอ้อนวอนฟงว่าไม่จริง ตนถูกใส่ร้าย ตนไม่ได้ทำ แล้วหันขวับไปที่เสี่ยโจ
“เสี่ยใส่ร้ายผม เรื่องนี้ต้องเป็นฝีมือเสี่ยแน่ๆ นาย...ผมไม่ได้ทำ”
ปิงกับลูกน้องอีกคนเข้ามาหิ้วปีกเชนออกไป แล้วไม่นานทุกคนในโกดังก็ได้ยินเสียงปืนดังเปรี้ยง เสี่ยโจกับซิตี๋ยืนมองออกไปและลอบยิ้มให้กันที่แผนของตนสำเร็จลุล่วงด้วยดี
“มันตายแล้วใช่ไหม”
“ใช่...นัดเดียวจอด”
“ตอนอยู่กับเสี่ยโจมันก็เป็นหนอน พอมาอยู่กับคุณฟงมันก็ยังไม่เลิก ไอ้นี่มันหนอนมืออาชีพจริงๆ”
“วันนี้อาปิงจัดการมิสเตอร์จางได้สำเร็จควรมีการตกรางวัลให้มันบ้าง ลื้อว่าดีมั้ย”
“ผมคิดเอาไว้แล้ว” ฟงเห็นดีเห็นงามไปกับเสี่ยโจ
ระหว่างนี้ลูกน้องคนหนึ่งเข้ามาบอกฟงว่าตี้หลุงฟื้นแล้ว ฟงรีบไปในห้องด้านในโดยมีเสี่ยโจกับซิตี๋ที่ลอบสบตากันหวั่นๆก้าวตามไปด้วย
ooooooo
ตี้หลุงเพิ่งฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บ เขาดูเหมือนคนปกติไม่มีอาการป้ำๆเป๋อๆเหมือนที่ผ่านมา เพียงแต่ยังจำอะไรไม่ได้มากนัก เมื่อฟงเข้ามาพร้อมเสี่ยโจและซิตี๋ ตี้หลุงทักเสี่ยโจแล้วชี้มือไปที่ฟงถามว่าใคร?
“อาฟง...ลูกชายของอาเปาไง”
“อาเปา”
“ครับ ผมเป็นลูกชายของอาเปา...เจ้านายเก่าของเฮียไงครับ”
“อั๊วเห็นลื้อตั้งแต่ตอนคลอดใหม่ๆ ตอนนี้ลื้อตัวโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว”
ตี้หลุงเอามือลูบไล้ใบหน้าฟงด้วยความรัก เสี่ยโจเริ่มกระสับกระส่ายระแวงว่าตี้หลุงจะพูดในสิ่งที่ตนไม่อยากให้พูด
“เฮียเล่าเรื่องป๊ะผมให้ฟังหน่อยได้ไหมครับ”
“ป๊ะลื้อเป็นคนดี เขาเป็นเจ้านายที่ดี”
“แล้วเกิดอะไรขึ้น ทำไม...” ฟงยังถามไม่จบ เสี่ยโจรีบตัดบทเสียก่อนว่า
“อาฟง...อาตี้หลุงเพิ่งฟื้น อย่าเพิ่งคุยอะไรกันมากเลยตอนนี้ เดี๋ยวอาการจะแทรกซ้อน”
“นั่นสิครับ รอให้แข็งแรงกว่านี้อีกหน่อยดีกว่า เรายังมีเวลาคุยเรื่องนี้กันอีกเยอะ”
ฟงรับฟังเสี่ยโจและซิตี๋ที่เห็นดีเห็นงามอยากให้ตี้หลุงได้พักผ่อนมากๆ แล้วตกลงตามนั้น
“ก็ได้...งั้นฝากโทร.ตามหมอมาดูแลด้วย พรุ่งนี้ผมจะมาใหม่”
ฟงกลับออกไปพร้อมเสี่ยโจ แต่ซิตี๋เดินเข้ามาคุกคามข่มขู่ตี้หลุงจนเขาหน้าเสีย หวาดหวั่น
“ฟื้นขึ้นมาแล้วจะพูดอะไรก็ให้ระวังปากหน่อย ไม่งั้นแกตายแน่ไอ้แก่”
จากนั้นซิตี๋ก็ออกไปหาเสี่ยโจที่ส่งฟงขึ้นรถกลับไปแล้ว
“มันฟื้นมาคราวนี้ ผมว่าความทรงจำมันกลับมาเหมือนเดิมแล้ว”
“ต้องหายาตัวเดิมที่จะมาทำให้มันกลายเป็นคนเลอะเลือน”
“เดี๋ยวจัดการให้”
เสี่ยโจกับซิตี๋หาทางให้ตี้หลุงบิดเบือนความจริงในอดีต โดยเสี่ยโจบังคับข่มขู่ว่าต้องพูดเท่าที่ตนอยากให้พูดเท่านั้นโดยเฉพาะเรื่องของอาเปา ครั้นตี้หลุงโวยวายว่าเสี่ยโจหลอกตนให้ใส่ร้ายคนอื่นทั้งที่เขาเป็นตัวการของเรื่องที่เกิดขึ้น เสี่ยโจกับซิตี๋ก็รีบหายานอนหลับมายัดใส่ปากตี้หลุงจนหมดโอกาสพูดต่อ
ooooooo
