นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    แม่อายสะอื้น

    SHARE

    อีกมุมหนึ่งในห้องรับแขก สามคนพี่น้องยังคงคุยกันถึงเรื่องที่เกิดขึ้น ทรงพลบ่นอุบเรื่องทั้งหมดนี่ช่างไร้สาระสิ้นดี แม่นมน้อยเองก็ไม่มีเหตุผล ทรงวุฒิทักท้วงถ้าพี่ไม่เคลียร์กับท่านให้เข้าใจ พี่จะจัดงานแต่งโดยไม่มีท่านไปร่วมงานจริงหรือ ทรงพลมองหน้าน้องชายก่อนจะถอนใจเหนื่อยใจ

    “นมเป็นเหมือนทั้งพ่อและแม่ ฉันจะสบายใจได้ยังไงถ้านมไม่ไป...พี่เทวัญว่าผมควรจะทำยังไงดี”

    เทวัญได้แต่มองทรงพลสีหน้าครุ่นคิดหนัก...

    ด้านช่อเอื้องอารมณ์ค้างมาจากที่คุยกับพี่สาว ระบายใส่เศษใบไม้ที่ตัวเองกวาด ทรงวุฒิที่เพิ่งคุยกับพี่ชายทั้งสองคนเสร็จมาเห็น เข้าร้องถามว่าเป็นอะไร เธอหันมาค้อนหนึ่งวงก่อนจะสั่งไม่ให้มายุ่ง เขาตอแยไม่เลิกจะให้บอกให้ได้ว่าหงุดหงิดเรื่องอะไร ช่อเอื้องรำคาญทิ้งไม้กวาดเดินหนี เขาตามมาคว้าข้อมือไว้ ยังพูดไม่ทันรู้เรื่องจะเดินหนีได้อย่างไร ช่อเอื้องยิ่งโมโหไล่ตะเพิดเขาไปให้พ้นหน้า

    ทรงวุฒิยื้อมือช่อเอื้องไว้ไม่ยอมปล่อย เธอสะบัดมือหลุดผลักเขาล้มก้นจ้ำเบ้าแล้ววิ่งหนี เขามองตามน้อยใจ อุตส่าห์เป็นห่วงกลับไม่เห็นค่า ระหว่างนั้นมีสายเรียกเข้ามือถือของเขา ผู้จัดการโรงแรมที่กระบี่ โทร.มาตามตัวด่วน ทรงวุฒิรับปากจะขึ้นเครื่องบินไปที่นั่นให้เร็วที่สุด วางสายแล้วมองไปทางที่ช่อเอื้องเดินไป

    “ไล่ดีนัก มีอะไรเธอก็ดูแลตัวเองไปแล้วกัน” ทรงวุฒิหันหลังเดินไปอีกทางหนึ่ง...

    ทางด้านจิดาภายังไม่ยอมรามือง่ายๆ แวะไปหาวิไลที่ร้านเสื้อคุณนายติ๊ดวางแผนจะให้ไปแถลงข่าวเรื่องดาวนิลแต่ต้องหาหลักฐานมายืนยันเรื่องที่พามันมาขายซ่องให้ได้ก่อน วิไลร้องเอะอะขืนทำอย่างนั้นมิถูกตำรวจจับหรือ เงินสักบาทก็ยังไม่ได้ เช็คที่เซ็นให้ครั้งก่อนจิดาภาก็สั่งระงับการจ่าย เธออุตส่าห์บอกความจริงกับที่บ้านแฟนจิดาภาไปแล้วก็น่าจะพอแล้ว จิดาภาจะจ่ายเงินให้ได้อย่างไรในเมื่อแผนยังไม่สำเร็จ

    “แกจะเอาเงินไหม ห้าแสนเนี่ย ฉันจะเขียนเช็คให้แกเดี๋ยวนี้เลย”

    วิไลเข็ดแล้วขอเป็นเงินสดดีกว่าแล้วจะบอกเรื่องสำคัญอะไรให้ จิดาภาอยากรู้เรื่องที่ว่าคืออะไร

    “ก็คุณจะหาพยานยืนยันว่านังดาวนิลมันเป็นใครไม่ใช่เหรอ ฉันมีคนคนนั้นไม่ได้อยู่ไกลที่ไหนด้วย มันคือน้องสาวแท้ๆของนังดาวนิล มันอยู่ในบ้านแฟนคุณ”

    จิดาภาถึงกับตะลึงจะเป็นไปได้อย่างไร วิไลยื่นข้อเสนอ ถ้าเธอต้องการจะรู้อะไรอีก ต้องให้เงินตนก่อนถึงจะยอมพูด จิดาภายินดีจะจ่ายเงินให้แต่ในเมื่อวิไลต้องการเงินสดคงต้องขอไปเบิกธนาคารก่อน แล้วชวนคุณนายติ๊ดไปเป็นเพื่อน ทิ้งให้ผึ้งเฝ้าร้านอยู่กับวิไล ระหว่างเดินมาขึ้นรถ จิดาภาจำได้ว่าคุณนายติ๊ดเคยเล่าว่าดาวนิลมีน้องสาวที่ต้องส่งเงินไปให้ทุกเดือน เธอพยักหน้ารับคำ นังนั่นก็เคยพูดถึงพ่อของมันด้วย

    “เผลอๆ ไอ้ลูกพิการของมัน ถ้าไม่เอาไปทิ้งก็คงหอบไปให้พ่อกับน้องมันเลี้ยงที่บ้านนั่นแหละค่ะ”

    พลันภาพในอดีตตอนขับรถเข้าไปในบ้านทรงพลแล้วเจอคำปันกับกลองผุดขึ้นมาในสมองของจิดาภา ถามคุณนายติ๊ดว่าลูกนังนั่นตอนนี้อายุประมาณเท่าไหร่ คุณนายมองอีกฝ่ายงงๆ อยากรู้เรื่องนี้ไปทำไม

    ooooooo

    เทวัญทำหน้าที่เป็นกาวใจพาทรงพลมาง้อแม่นมน้อยถึงห้องพัก พบว่าท่านกำลังเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเหมือนที่เคยทำทุกครั้งเวลาถูกขัดใจ จึงพยักพเยิดให้ทรงพลเป็นคนคุยเอง เขากลับส่ายหน้าไม่ยอมพูดอะไรด้วย เทวัญก็เลยต้องถามท่านเองว่าคิดจะทำอะไร ท่านจะไปให้พ้นๆ จะได้ไม่อยู่เกะกะใคร

    “แล้วก็ไม่ต้องให้ใครมาทำให้เสียใจด้วย”

    ทรงพลเห็นพี่ชายมองหน้าเป็นเชิงให้พูดอะไรบ้างก็ส่ายหน้าอีกครั้ง แก้ตัวว่าไม่ได้จะไล่แม่นมน้อยออกจากบ้านสักหน่อย ท่านโต้ไม่ยอมแพ้ถึงไม่ได้ออกปากไล่ แต่ก็ทำเหมือนท่านเป็นส่วนเกิน แบบนี้ท่านขอไปอยู่บ้านคนชราสบายใจกว่า สองคนปะทะคารมกัน เทวัญทนไม่ไหวขอร้องให้คุยกันด้วยเหตุผลไม่ได้หรือ

    “นมครับ เจ้าพลมันโตแล้วนะครับ ถ้ามันจะแต่งงานกับใครก็ปล่อยให้มันตัดสินใจเองเถอะครับ”

    “แปลว่าคุณเทวัญเห็นด้วยที่คุณพลจะแต่งงานกับผู้หญิงคนนี้เหรอคะ”

    คุณหมอหนุ่มพยักหน้ารับคำ แม่นมน้อยทักท้วงแล้วเรื่องที่ดาวนิลโกหกพวกเราจะว่าอย่างไร ทรงพลรับรองหนักแน่นว่าเธอไม่ได้โกหก ท่านต่อรองให้ทรงพลเอาหลักฐานอย่างเช่นรูปถ่ายหรืออะไรก็ได้ที่ยืนยันว่าเธอเคยอยู่เมืองนอกมาแล้วจริงๆ ท่านจะยอมให้เขาแต่งงานกับเธอ ทรงพลตอบตกลงทันทีถ้าท่านต้องการแค่นั้นโดยไม่ฟังเสียงทัดทานของเทวัญที่จะให้เขาถามเจ้าตัวก่อน...

    จากนั้นไม่นาน ทรงพลลงมาหาดาวนิลซึ่งรออยู่ที่รถ เธอร้อนใจมากถามว่าเป็นอย่างไรบ้าง พอรู้ว่าแม่นมน้อยยอมให้เราแต่งงานกันได้แต่มีข้อแม้ว่าเธอจะต้องหารูปถ่ายสมัยอยู่เมืองนอกมาให้ท่านดูก่อนถึงกับหน้าเครียด ทรงพลเห็นว่าไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร ถึงเธอจะเคยบอกว่าไม่ได้เอาอะไรกลับมาเลย แต่แค่รูปถ่ายรูปเดียวเธอให้ใครทางโน้นส่งมาให้ก็ได้ ดาวนิลอยากรู้เขาจะแน่ใจได้อย่างไรว่าแม่นมน้อยจะยอมจบแค่นี้

    “ท่านสัญญาแล้ว พี่เทวัญก็ฟังอยู่ด้วย”

    ดาวนิลไม่รับปากจะขอคิดดูก่อน ทรงพลหงุดหงิดขึ้นมาทันทีเรื่องแค่นี้เอง จะช่วยถอยสักก้าวเพื่อตนไม่ได้เลยหรือ เธอรีบตัดบทไว้เราค่อยคุยกันได้ไหม ตอนนี้เธอรู้สึกไม่ค่อยสบาย ทรงพลเลิกเซ้าซี้เปิดประตูขึ้นไปนั่งรอบนรถ ดาวนิลมองตามกลุ้มใจไม่รู้จะไปหารูปที่ไหนมาให้

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    สมการรอคอย "กระเช้าสีดา" ตอนใหม่ ทวงคืนบัลลังก์เรตติ้ง ขึ้นอันดับ 1 ละครหลังข่าว

    สมการรอคอย "กระเช้าสีดา" ตอนใหม่ ทวงคืนบัลลังก์เรตติ้ง ขึ้นอันดับ 1 ละครหลังข่าว
    23 ต.ค. 2564

    11:15 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันเสาร์ที่ 23 ตุลาคม 2564 เวลา 11:40 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์