นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    คมแฝก

    SHARE

    อัญชันพากัลป์ไปหลบในห้องนอน การได้อยู่ด้วยกันตามลำพังอีกครั้งทำให้เธอหัวใจเต้นแรง ต้องข่มใจด้วยการคว้าเหล้ามาจิบ สีหน้าและท่าทางเคร่งเครียดของเธอทำให้เขาต้องเอื้อมไปกุมมือ

    “คุณไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้”

    “ถ้าเป็นเมื่อก่อน...คุณคงไม่ห้ามผม”

    “อยู่กับปัจจุบันเถอะค่ะ...เรื่องราวระหว่างเรา มัน คงเป็นได้แค่อดีต เพราะวันนี้คุณเลือกดอกไม้แล้ว”

    “ผมไม่มีทางเลือก”

    “แต่คุณก็ยังเลือกจะเสี่ยงชีวิตเพื่อมาช่วยผู้หญิงคนนั้น”

    “ไหนๆเราก็มีเวลากันทั้งคืน คุณช่วยฟังผมอธิบายอีกสักครั้งได้ไหม...”

    ขณะที่กัลป์ปรับความเข้าใจกับอัญชัน...เรือนใหญ่ของแสนต้องลุกเป็นไฟเพราะเหตุเผาโรงปอหรือคลังแสงขนาดย่อมของเจ้าของบ้าน แสนเจ็บใจมากและพาลไปลงกับครอบครัวของกัลป์เหมือนเคย

    มาลัยถูกยิงได้รับบาดเจ็บ แสนตกใจแต่ทำเป็นเย็นชา โวยวายเสียงเข้ม

    “ลูกชายแม่มาลัยทำฉันแสบมาก โรงปอของฉัน ข้าวของทรัพย์สินเงินทองของฉันถูกมันถล่มจนราบ”

    “มันไม่ใช่ของพ่อแสน แต่มันเป็นบ้านของพวกฉัน และถ้าพ่อแสนยังจำได้ บ้านหลังนั้นก็เคยคุ้มหัวพ่อแสน”

    ท่าทางเยือกเย็นของมาลัยไม่ได้กลัวเขาหงอเหมือนทุกครั้งทำให้แสนอึ้งไม่น้อย

    “ตอนที่ตาสนพ่อของพ่อแสนติดคุกเป็นเดือน กัลป์เขาขอให้ฉันรับพ่อแสนมาอยู่ด้วย ฉันเลี้ยงดูพ่อแสน หาข้าวหาน้ำให้กินเหมือนเป็นลูกฉันเอง พ่อแสนกำพร้าแม่แต่เล็กก็เลยเรียกฉันเสียติดปากว่าแม่มาลัย...พ่อแสนลืมแล้วใช่ไหม”

    แสนชะงัก มาลัยเอื้อมมือสั่นๆจับแขนเขา “ผัวฉัน ...พ่อแสนก็ฆ่าทิ้งไปแล้ว ไอ้กัลป์ก็ต้องหมดอนาคตกลายเป็นคนพเนจร พ่อแสน...พ่อแสนอย่าจองเวรครอบครัวฉันอีกเลย...ฉันขอร้อง”

    มาลัยร่ำไห้อย่างเหลืออด แสนอึดอัดใจมากแต่ทำเป็นไม่ยี่หระ

    “ไว้จับไอ้กัลป์ได้เมื่อไหร่ แล้วฉันจะคิดบัญชีกับพวกแม่มาลัยอีกที”

    ลับหลังครอบครัวของกัลป์ แสนก็แทบทรุด ความหลังสมัยยังเป็นเพื่อนรักของกัลป์ผุดในหัวอีกครั้ง ทุกคนในครอบครัวกัลป์ดีกับเขาเสมอ โดยเฉพาะมาลัยที่อุ้มชูดูแลเอาใจใส่เขาราวกับแม่แท้ๆ

    แสนสับสนมากต้องคว้ายากล่อมประสาทมากินระงับความฟุ้งซ่าน แต่กระนั้นภาพเก่าๆก็ตามหลอกหลอน เสียงของเด็กชายแสนเมื่อวันวานพร่ำเรียกชื่อแม่มาลัยจนเขาประสาทเสีย เพ้ออย่างคลุ้มคลั่ง

    “ไม่! พวกมันเป็นศัตรู ทุกคนคือศัตรู ไม่มีใครไว้ใจได้อีกแล้ว...ไม่มี!”

    ooooooo

    อัญชันนั่งจิบเหล้าไม่พูดไม่จา สีหน้าบึ้งตึงจนกัลป์อ่อนใจ เขารอเวลานี้มานานแต่เมื่อถึงเวลาจริงกลับไม่รู้จะเริ่มต้นอธิบายกับเธออย่างไร สุดท้ายจึงต้องรวบรวมแรงใจแย่งแก้วจากมือเธอ

    “ฉันจะดื่ม”

    “คุณเมาพอแล้ว”

    “ไม่ต้องทำมาเป็นห่วงฉันหรอก ไปห่วงดอกไม้ภรรยาของคุณเถอะ”

    ชื่อของดอกไม้ทิ่มแทงใจคนทั้งคู่ กัลป์ถอนใจยาวก่อนเริ่มเล่าเรื่องอดีต

    “ตอนพ่อคุณเสียชีวิต ผมได้ข่าวว่าคุณไปเรียนต่อที่เมืองนอก ตอนนั้นผมรู้ดีว่าคงไม่มีทางได้คุณกลับมาอีกแล้ว ผมเหมือนคนที่ตายแล้วทั้งเป็น แล้วนั่นก็คือเวลาที่ดอกไม้เข้ามาดูแลผม เธอขอร้องให้ผมเริ่มต้นชีวิตใหม่”

    “ฮึ...เหรอ...แต่ฉันไม่ยักทำเหมือนคุณ”

    “คุณอยู่กับความจริงอัญชัน ส่วนผมอยู่กับฝันร้าย คุณบอกว่าคุณดื่มเพราะนอนไม่หลับ แต่ผมไม่เคยรู้เลยว่าผมหลับหรือตื่นอยู่กันแน่ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองยังมีลมหายใจอยู่หรือว่าตายไปแล้ว”

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "หมาก" นำทีมเปิดเกมบู๊ "แต้ว" พลิกบทบาทสวยโหดแซ่บ จัดเต็มความมัน "เกมล่าทรชน"

    "หมาก" นำทีมเปิดเกมบู๊ "แต้ว" พลิกบทบาทสวยโหดแซ่บ จัดเต็มความมัน "เกมล่าทรชน"
    28 ต.ค. 2564

    03:25 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพฤหัสที่ 28 ตุลาคม 2564 เวลา 04:35 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์