คมแฝก
ตอนที่ 3
แสนมั่นใจว่าเป็นต่อฟาดฟันไม่ยั้ง กัลป์กับเพลิงได้แต่ตั้งรับแม่ไม้คมแฝกรุนแรงของเจ้าพ่อเมืองพลจนเกือบเสียท่า โชคดีที่องอาจมาช่วยทันเวลาและพาเพลิงกับกัลป์หนีไปได้
องอาจใช้ระเบิดกระป๋องดึงความสนใจสมุนของแสน รวมทั้งเหล่าคนงานให้วิ่งพล่านเพราะคิดว่ามีคนบุกรุก ช่วยกัลป์และเพลิงให้เล็ดลอดออกไปได้ ส่วนตัวเองกลับไปที่รถเพื่อรับไม้ต่อจากตะโพนซึ่งเริ่มจะพากย์ผิดพากย์ถูก
แสนโกรธมากที่พลาดโอกาสจัดการเพลิงและกัลป์ แถมต้องหัวเสียแทบคลั่งเมื่อพวกสมุนรายงานเรื่องมีคนบุกรุกโกดังหลังไร่ซึ่งซ่อนอาวุธสงครามของเขาไว้
กระรอกได้ยินสมุนของแสนคุยกันเรื่องกัลป์กับเพลิง แต่ไม่รู้ว่าใครเป็นคนมาช่วยสองหนุ่มไว้ มาลัยกับดอกไม้โล่งใจมากแต่ไม่ทันได้พูดอะไรกันมากกว่านั้น แสนก็โผล่มาอาละวาด
“นี่คงจับกลุ่มให้กำลังใจไอ้กัลป์มันอยู่ใช่ไหม วันนี้คนของฉันตาย มันเข้ามาหยามฉันถึงในบ้าน มันหยามศักดิ์ศรีฉัน ซึ่งต้องมีคนรับผิดชอบ...กระรอก แม่มาลัย กลับไปที่ห้องได้แล้ว!”
ดอกไม้รู้ชะตากรรมตัวเองดี ไม่ยินดียินร้ายเมื่อเขากระชากตัวกระแทกฝาผนังเพื่อระบายอารมณ์
“เธอยังรักมันอยู่ใช่ไหม...สะใจเธอแล้วใช่ไหม...
เธอคงดีใจมากใช่ไหมที่มันหนีฉันไปได้ เธอรู้ไหมว่าฉันต้องเจ็บปวดทุกครั้งที่เห็นหน้ามัน...แต่ตอนนี้เธอเป็นเมียฉัน...แสน ราชสีห์...เธอจะต้องแบ่งปันความเจ็บปวดของฉันไปด้วย”
แสนจะตบ ดอกไม้ฮึดสู้ตอกไม่ไว้หน้า “ใช่สิ...ฉันดีใจที่กัลป์เขาหนีไปได้ แต่เสียใจที่เขาไม่ได้ฆ่าคุณให้ตาย คนอะไรดีแต่โทษคนอื่น ฉันเป็นเมียคุณอยู่ตรงนี้ทั้งคน แต่คุณกลับไปริษยาอาฆาตผู้ชายคนอื่น ที่คุณฆ่าเขา กำจัดเขาไม่ได้...น่าสมเพช...เอาสิ...จะเอายังไงกับฉันก็เชิญ!”
ดอกไม้สบตาไม่กลัวแต่ไม่ยอมตอบสนองสัมผัสร้อนแรงของเขา แสนเจ็บใจมากแต่ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ทุบกระจกในห้องแตกกระจายเพื่อระบายความคับแค้นใจ...
กัลป์พาเพลิงหนีไปตั้งหลักที่ร้านกาแฟของปานกับแจ้ ตะเภาถอนใจยาวให้กับสังหรณ์ของตัวเองที่ว่าอาจมีเหตุร้าย แล้วก็เป็นเรื่องจนได้เมื่อเพลิงถูกแสนทำร้ายบาดเจ็บสาหัส
ตะเภาดูแลแผลให้เพลิงแบบขอไปที ต่างจากกับกัลป์ที่เธอช่วยดูให้ด้วยความเอาใจใส่ เพลิงเห็นแล้วหมั่นไส้ เมื่อสบโอกาสอยู่ตามลำพังกับกัลป์จึงอดแขวะไม่ได้
“ผู้หญิงที่เขินม้วนต้วนตอนอยู่ใกล้ชิดกับผู้ชายเนี่ยแสดงว่าเขาต้องคิดอะไรแน่”
“คิดบ้าอะไร ฉันเห็นตะเภาเป็นน้องสาวแท้ๆ เห็นมาตั้งแต่ตัวแค่เนี้ย”
“แต่ตอนนี้น้องสาวคนที่ว่าตัวโตเท่านี้แล้ว ไม่เคยได้ยินเรื่องรักแรกของเด็กสาวหรือไง”
กัลป์อึ้งไปอึดใจเพราะไม่คิดเรื่องนี้มาก่อน เมื่อเธอมากอดลาตอนเขากลับจึงอดเตือนไม่ได้
“ตะเภา...เราเป็นสาวแล้ว ทำแบบนี้ใครเห็นเข้ามันจะไม่งาม”
“ไม่เห็นเป็นอะไร ก็พี่กัลป์ไม่ใช่คนอื่นคนไกลที่ไหน หรือว่าพี่กัลป์รังเกียจตะเภา”
“พูดอะไรอย่างนั้น ตะเภาเป็นน้องสาวที่น่ารักของพี่เสมอ”
คำว่าน้องสาวทำให้ตะเภาเจ็บแปลบแต่เธอก็รู้สถานะตัวเองดี
“แหม...พี่ย้ำคำว่าน้องสาวถี่เหลือเกินนะ พี่กัลป์ไม่ต้องสนใจอาการเขินบ้าๆบอๆของตะเภาหรอก ตะเภารู้ว่ายังไงหัวใจพี่ก็เป็นของคนอื่น ตะเภาแค่มีความสุขแล้วก็ภูมิใจที่ได้รักคนดีๆอย่างพี่...แบบพี่ชายเท่านั้นเอง”
ooooooo
องอาจรอดจากการถูกสงสัยเพราะกลับไปพากย์หนังทันเวลา เช้าวันต่อมาก็ไม่รอช้าจะส่งข่าวบอกรองเพชรให้บุกโกดังของแสน ราชสีห์...คลังแสงขนาดย่อมที่เต็มไปด้วยอาวุธสงครามผิดกฎหมาย
แสนได้รับแจ้งจากสายตำรวจเลยคิดแผนตลบหลังรองเพชรด้วยการส่งสมุนจำนวนหนึ่งไปถล่มโรงพักเมืองพลจนราบเป็นหน้ากลอง โดยมีหมวดนิตย์เป็นกำลังสำคัญในฐานะหนอนบ่อนไส้คอยส่งข่าวให้แสน
