คมแฝก
ตอนที่ 3
กัลป์ เพลิง และองอาจเห็นท่าไม่ดีรีบลงไปช่วยพวกตำรวจ ช่วยกันจัดการสมุนของแสนจนแตกพ่ายและถีบมั่นลงจากรถบรรทุกได้สำเร็จ เมื่อรองเพชรได้รับแจ้งก็รีบมาดูที่เกิดเหตุ
“มีใครอธิบายได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น”
องอาจรีบรายงาน “อ๋อ...เราเป็นพลเมืองดีครับ พอดีเห็นอาวุธตกเรี่ยราดอยู่ตามถนน ขับตามไปก็มาเจอไอ้รถคันนี้มันจอดเกะกะก็เลยยึดมาแล้วมารายงานท่านเนี่ย”
รองเพชรนิ่วหน้าเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง “อะไรอยู่บนรถ”
เพลิงอดไม่ได้ย้อนถามยิ้มๆ “เอ...ทำไมต้องถามล่ะท่านรอง ท่านน่าจะรู้อยู่แล้วนะว่ามีอะไร”
รองเพชรหน้านิ่ง กัลป์เห็นดังนั้นก็เอ่ยปิดท้าย
“คำตอบของพวกเราไม่สำคัญหรอกครับท่านรอง สำคัญแต่ว่าท่านจะเอาผิดเจ้าของรถคันนี้ได้รึเปล่า...”
ooooooo
กัลป์ เพลิง และองอาจไม่ขอรับความดีความชอบเรื่องดักจับรถบรรทุกขนอาวุธสงครามของแสน ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นหน้าที่ของรองเพชร นายตำรวจตงฉินรักษาการณ์เมืองพล
มั่นแค้นใจที่ปกป้องขบวนรถอาวุธของเจ้านายไม่ได้ ต้องหอบร่างบอบช้ำไปรายงานทุกอย่างที่ไร่ราชสีห์ แสนโกรธมากและประกาศกร้าวจะตามหาคนคาบข่าวไปบอกตำรวจให้ได้!
พวกกัลป์แยกย้ายกันหลังเสร็จสิ้นภารกิจส่งของกลางให้ตำรวจ รองเพชรรีบกลับไปโรงพักเมืองพลและเรียกตัวสมิงมาสอบสวนอย่างหนักโดยเฉพาะเรื่องที่มาของอาวุธสงครามในรถบรรทุก
“ผมไม่จำเป็นต้องตอบ กะอีแค่รองสารวัตรง่อยๆบนโรงพักกระจอกๆ ไปตามผู้กำกับเมืองขอนแก่นมาดีกว่ามั้ง”
สมิงตอกอย่างยียวน รองเพชรโกรธมากกระชากคอเสื้อจะเอาเรื่องแต่สมุนเอกของแสนก็ไม่หวั่น
“ทางที่ดีปล่อยตัวผมไปดีกว่า ยังไงซะผมก็รอดอยู่ดี”
“ทำไม...แกจะรอดไปได้ยังไง”
“เดินออกไปเหมือนๆกับตอนที่เดินเข้ามา...ตำรวจไม่มีวันทำอะไรผมได้!”
รองเพชรโมโหวาจาโอหังของสมิงแต่ไม่ทันทำอะไร หมวดนิตย์ก็ให้คนมาตามไปฟังผลการตรวจสอบรถบรรทุก
“สบู่...สบู่เต็มคันรถ กับสารเคมีอีกจำนวนนึงแต่ไม่มีอาวุธสงคราม แล้วท่านรองจะจับนายแสนข้อหาอะไร ขนของหนีภาษีงั้นเหรอ ทางการให้เราจับนายแสนข้อหาค้าอาวุธ ค้ายา และซ่องโจร แต่นี่...มันแหวกหญ้า ให้งูตื่นชัดๆ”
หมวดนิตย์ตีหน้าซื่อหยิบสบู่บนรถบรรทุกมาแสดงตรงหน้า รองเพชรเสียหน้ามากแต่ตอบโต้อะไรไม่ได้ นอกจากกำหมัดแน่นและปฏิญาณกับตัวเองจะตามล่าหาความจริงทั้งหมดให้ได้!
แสนโล่งใจที่จัดการตบตารองเพชรได้แต่กระนั้นก็ยังไม่ไว้ใจ
“ตำรวจจะรู้ไหมว่าเรามีแผนอะไร”
เข้มลูกน้องคนสนิทส่ายหน้า “รองเพชรไม่ฉลาดขนาดนั้นหรอกครับนาย สิ่งที่มันเห็นก็แค่สบู่กับสารเคมี”
“ยังไงก็ต้องหาให้ได้ว่าใครคาบข่าวไปบอกมัน ในอาณาเขตแสน ราชสีห์ ใครที่แปลกหน้ามันคือผู้ต้องสงสัย”
ผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่งของแสนคือ เพลิง กัมปนาท ...คนขับรถคนใหม่ของอัญชันที่ท่าทางไม่ธรรมดา และเพื่อพิสูจน์ข้อสันนิษฐานตัวเอง แสนจึงไปดักรอเพลิงที่เรือนคนงาน
เพลิงสำเหนียกได้ถึงอันตรายรอบตัวตอนกลับถึงเรือนพักคนงานของไร่ราชสีห์ ข้าวของส่วนตัวถูกค้นกระจุยกระจาย ตำรวจหนุ่มในคราบคนขับรถค่อยๆเดินสำรวจทั่วเรือนคนงานที่เงียบเชียบผิดสังเกต ก่อนจะเบิกตาโพลงเมื่อเห็นว่าแสนรออยู่ตรงระเบียงด้านนอกพร้อมคมแฝกคู่ใจ
“เจ้านาย...มาที่นี่ทำไมครับ”
“กูควรจะถามมึงมากกว่า มึงเป็นใคร มึงเข้ามาเป็นคนงานที่นี่ทำไม”
แสนไม่พูดพร่ำทำเพลงสะบัดคมแฝกใส่จนเพลิงตกระเบียงจึงตามไปหมายจะซ้ำ
“พฤติกรรมของมึงน่าสงสัยหลายอย่าง มึงเป็นคนไปบอกตำรวจเรื่องรถบรรทุกใช่ไหม”
เพลิงไม่ตอบพยายามชันตัวขึ้น แสนโมโหมากฟาดคมแฝกใส่อีกรอบ
“ให้โอกาสอีกครั้ง บอกความจริงทั้งหมดมา... เอ็งเป็นใครกันแน่ไอ้เพลิง กัมปนาท!”
ooooooo
