ชาติเสือพันธุ์มังกร

ทรงวาดเป็นห่วงปิ่นมุกกลัวใจลี่เง็กจะทำร้ายสาวน้อยในอุปการะอีก ทิเหล็งซึ่งสืบจนรู้ว่าลี่เง็กจ้างคนมาทำร้ายปิ่นมุกก็กังวลไม่แพ้กันเพราะรู้จักนิสัยเธอดี ทรงวาดได้แต่ปลอบให้มือขวาหนุ่มใจเย็นเพราะตนไปขู่ลูกพี่ลูกน้องสาวด้วยตัวเองมาแล้ว หากยังไม่หยุดเขาคงต้องใช้วิธีเด็ดขาด

ลี่เง็กยังไม่ได้ส่งคนไปทำร้ายปิ่นมุกซ้ำแต่หันไปเจรจากับพ่อให้ยอมรับรณชิตในฐานะคนรักของตน เม่งฮงเห็นว่าถ้าได้ตำรวจเป็นลูกเขยคงเอื้อประโยชน์ให้โรงน้ำชาไม่น้อยเลยอนุญาตให้ลูกสาวพามากราบ

เมื่อไต้เกียวรู้เรื่องก็ยิ้มร้ายก่อนแกล้งตกใจที่ลี่เง็กทำอะไรโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง

“แล้วลื้อไปพูดอย่างนั้นทำไม ถ้าพาจ่ารณชิตไปไม่ได้ลื้อโดนอาเจ็กเล่นงานหนักแน่ๆ”

“ก็อั๊วไม่มีทางเลือก ขืนไม่พูดอย่างงั้นอาป๊าก็บังคับอั๊วสิ ลื้ออย่าเพิ่งพูดอะไรมากช่วยอั๊วคิดก่อนว่าจะเอายังไงดี”

“โธ่...เรื่องความเฉลียวฉลาดอั๊วไม่ได้เสี้ยวของลื้อเลยนะอาเง็ก จะไปช่วยอะไรลื้อได้นอกจากเรื่องที่เคยคุยกันไว้นั่นแหละ แต่ลื้อก็ไม่ยอมทำไม่ใช่เหรอ...”

ไต้เกียวแสร้งทำเหมือนเข้าใจลี่เง็กแต่ในใจเต็มไปด้วยแผนร้ายจะยืมมือเม่งฮงจัดการปิ่นมุกเพื่อยุให้แตกกับทรงวาด แถมทำให้ลี่เง็กต้องขายขี้หน้าด้วยการยุให้เข้าหารณชิต

ลี่เง็กคิดเข้าหารณชิตเพื่อมัดมือชกเขาโดยคิดไม่ถึงเลยว่าวีรกรรมของตนจะทำให้เกิดเรื่องไม่คาดฝัน!

ทรงวาดไปช่วยงานชาญยุทธ เมื่อเรียบร้อยจะแยกย้ายแต่ถูกพี่ชายบุญธรรมรั้งตัวเพื่อพูดเรื่องเล่นการเมืองท้องถิ่น ทรงวาดบ่ายเบี่ยงเหมือนเคยจนชาญยุทธชักสีหน้าแต่ไม่ทันพูดอะไรพันเดชก็โผล่ขัดจังหวะ

สองพี่น้องต่างมารดาต่อปากต่อคำอย่างไม่ลดละ ทั้งเรื่องงานและเรื่องอรุณรุ่งที่ทั้งสองแข่งกันจีบ กระนั้นก็ไม่ได้รุนแรงมากเพราะทั้งสองอยู่ต่อหน้านักข่าวกลุ่มใหญ่

ทรงวาดยืนมองชาญยุทธกับพันเดชถ่ายรูปคู่ราวกับไม่เคยมีเรื่องขัดแย้งด้วยสีหน้าบอกไม่ถูก วิสูตรซึ่งยืนอยู่ด้วยเข้าใจความรู้สึกทรงวาดดีและอดแซวไม่ได้

“ของอย่างนี้ก็เหมือนน้ำขุ่นไว้ในน้ำใสไว้นอก คุณเสือยังไม่ชินอีกเหรอครับ”

“ฉันคงไม่มีทางชินหรอกวิสูตร ไม่กี่วันก่อนยังขนทั้งปืนทั้งระเบิดมาฆ่ากัน มาวันนี้ถ่ายรูปฉีกยิ้มคู่กันซะแล้ว ฉันทำไม่ได้หรอก แต่จะว่าไปสองคนนี่ก็เหมือนกันจริงๆนะ...สมเป็นพี่น้องกัน”

“เหมือนท่านด้วยล่ะครับ รับรองสำเนาถูกต้องโดยไม่ต้องพิสูจน์สายเลือดเลยครับ”