เรื่องที่ 36 ในหนังสือ “คารมคมปัญญา ข้อคิดทรงคุณค่าเพื่อชีวิตที่งดงาม” (สุขภาพใจ พิมพ์ พ.ศ.2568) คุณประสิทธิ์ ฉกาจธรรม เรียบเรียงจากคัมภีร์เยี่ยนจื่อ ชุนชิว ชื่อเรื่อง ความผิดร้ายแรงกษัตริย์ฉีจิ่งกงชอบการล่าสัตว์เป็นชีวิตจิตใจ เกมล่าที่กำลังติดพันที่สุดตอนนั้น คือการเลี้ยงเหยี่ยวไว้ช่วยจับกระต่ายป่าวันนั้น คนเลี้ยงเหยี่ยวเกิดเผอเรอ ปล่อยเหยี่ยวตัวโปรดบินหนีไป เมื่อทรงทราบเรื่องก็พิโรธมาก สั่งให้นำตัวคนเลี้ยงเหยี่ยวไปประหารเยี่ยนจื่อ ที่ปรึกษาใหญ่รู้เรื่อง จึงรีบเข้าเฝ้า“ขอเวลาให้ข้าพระองค์ ประกาศความผิดคนเลี้ยงเหยี่ยวให้เป็นที่รับรู้กันทั้งหมด แล้วค่อยนำตัวไปประหารก็ยังไม่สายเกินไป”“คนเลี้ยงเหยี่ยวคนนี้มีความผิดร้ายแรงถึง 3 ประการ จะปล่อยตัวไปง่ายๆได้อย่างไร”ฉีจิ่งกงทรงผงกพระเศียร เยี่ยนจื่อจึงหันไปชี้หน้าคนเลี้ยงเหยี่ยว แล้วประกาศต่อ“เจ้ามีหน้าที่ดูแลเหยี่ยว แต่กลับปล่อยให้มันบินหนีนี่คือความผิดประการแรกเจ้าทำให้กษัตริย์ของบ้านเมืองนี้ ต้องประหารชีวิตคน เพราะสูญเสียเหยี่ยวตัวหนึ่ง นี่คือความผิดฉกรรจ์ประการที่สองเมื่อเจ้าถูกประหารแล้ว ราษฎรทั่วแผ่นดิน รวมถึงบ้านเมืองใกล้เคียงรับรู้กันว่า ประมุขของประเทศนี้เห็นความสำคัญของสัตว์มากกว่าชีวิตมนุษย์ นี่คือความผิดประการที่สาม”แจกแจงแยกแยะความผิดคนเลี้ยงเหยี่ยว เสียงดังฟังชัดได้ยินทั่วกันแล้ว ฉีจิ่งกงก็สรุปประโยคสุดท้าย“บัดนี้ ข้าได้ประกาศความผิดของเจ้าครบถ้วนแล้ว นำตัวไปประหารได้”นับแต่ฟังประโยคแรก ฉีจิ่งกงยังตั้งพระองค์ไม่ทันทรงผงกพระเศียรเห็นด้วย เมื่อทรงได้ฟังประโยคต่อ และต่อไปก็ทรงรับรู้ความนัย พระเนตรที่เริ่มแดงก็ยิ่งแดงกํ่าท่ามกลางสายตาของขุนนางน้อยใหญ่ หลายคนคิดกันว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉีจิ่งกงทรงยกพระหัตถ์ห้าม“ไม่ต้องประหารใคร? ทั้งนั้น ข้าเข้าใจในสิ่งที่ท่านพูดแล้ว”ประสิทธิ์ ฉกาจธรรม เขียนบทจบเรื่องนี้ว่า โชคดีอย่างมหันต์ ที่เยี่ยนจื่อมีเจ้านายที่มีพระทัยเป็นธรรม สถานการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ หากเป็นกษัตริย์พระองค์อื่นไม่ว่าที่ปรึกษาใหญ่ระดับเฉียนจื่อ หรือชื่ออื่น คงหัวขาดตายตามคนเลี้ยงเหยี่ยวไปในบัดดลนั้นทุกเรื่องที่ประสิทธิ์ ฉกาจธรรม ค้นคว้ามาเล่า เขาต้องมีแง่คิดแหลมลึกต่อท้ายโทษประหารคนเลี้ยงเหยี่ยวทำให้คนทั้งบ้านเมืองรู้ว่า ผู้นำคนนี้รักสัตว์ยิ่งกว่าคน หัวหน้างานที่ขึ้นชื่อว่า ไม่รักถนอมชีวิตผู้ใต้บังคับบัญชา จะเรียกหาความจงรักภักดีจากใคร?ไม่แค่นั้นผลที่จะพลอยไปถึง คนดีมีความสามารถใกล้ไกล รู้เรื่องก็คงไม่กล้าเข้ามาสวามิภักดิ์ เพราะไม่แน่ใจในชะตาชีวิตตัวเองนี่คือเรื่องเล่าเก่าถึงสามพันปีครับ สมัยนี้ สมัยผู้คนฉลาดใช้ปัญญา เรื่องโง่ๆงี่เง่าแบบนี้คงไม่มีเกิดขึ้นอีกแล้ว.กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ “ชักธงรบ” เพิ่มเติม
