ชื่อเรื่อง “เจ้าบ่าวมหาโจร” อยู่ใน “นิทานกริมม์” ยาค็อบและวิลเฮล์ม กริมม์ เขียน อาษา ขอจิตต์เมตต์ แปล (บริษัท ต้นอ้อ 1999 จำกัด พิมพ์ครั้งที่ 5 พ.ศ.2542) เล่ม 2 ผมกำลังจดจ่ออยู่กับเรื่องโจร ทั้งโจรปล้นโลก โจรปล้นเมือง จึงพยายามอ่านในนิทานมีวิธีจับโจรแบบไหน?เจ้าของโรงโม่ บ้านเมืองนั้นมีลูกสาวสวย เขาตั้งใจเร่งให้เธอแต่งงาน เพราะอยากอุ้มหลาน สะดุดตาหนุ่มหน้าตาดี...ไม่ทันทบทวนเทือกเขาเหล่ากอ ก็ออกปากยกเธอให้ ทำเรื่องหมั้นกันเลยแต่ลูกสาวกลับรู้สึกไม่ชอบคู่หมั้นเอาเสียเลย วันหนึ่่งเขาชวนไปเยี่ยมบ้าน ชี้ทิศทางไปในป่า...“ทางไกล” เขาว่า “ฉันโรยขี้เถ้านำทางเธอไว้แล้ว”วันที่หญิงสาวไปเธอเห็นป่ารกครึ้มด้วยต้นไม้ใหญ่ เธอไม่ไว้ใจผงขี้เถ้าที่เขาโรย จึงโรยถั่วเขียวที่เธอติดตัวไปซ้ำ ไปถึงบ้านหลังนั้น นอกจากเธอจะรู้คู่หมั้นเป็นหัวหน้าโจร แล้วก็ยังเกิดเรื่องสยองขวัญ มากมาย แต่มีปาฏิหาริย์ เธอหนีรอดกลับไปบอกพ่อที่โรงโม่ได้เจ้าของโรงโม่ฟังแล้วพยักหน้า นัดวันเชิญแขกเหรื่อมาร่วมงานแต่ง สงสัยทำไมเล่า บอกแล้วนี่คือนิทานระหว่างงานเลี้ยง ชาวบ้านแถวนั้น มีธรรมเนียมบันเทิง แขกทุกคนต้องมีเรื่องเล่าน่าสนใจให้ฟัง หลายเรื่องเล่าตลกคะนอง เรียกเสียงหัวเราะครื้นเครงมีแขกบางคนสังเกต ขณะที่ทุกคนหัวเราะร่า เจ้าสาวคนเดียวเท่านั้นนั่งเงียบแล้วก็ถึงคิว...คนเล่าสำคัญ ลีลาเล่าและเนื้อหาเรื่องของเจ้าบ่าวพอฟังได้ เมื่อเขาเล่าจบก็หันไปบอกเจ้าสาว “ถ้าเธอไม่มีเรื่องราวสำคัญจะเล่า ที่รัก ก็ลองหาโน่นนิด นี่หน่อย มาเล่าให้เราฟังก็แล้วกัน” เจ้าสาวถูกรุกเร้าก็ต้องเล่า...จนได้ แต่ผิดคาด เธอที่เล่าตั้งแต่เริ่ม ไม่เหมือนคนอื่น“ฉันมีแต่เรื่อง...ฝัน” ที่จริงเรื่องที่่เธอเล่า คือเรื่องที่เกิดขึ้นจริงๆ วันที่เดินทางเข้าป่าไปหาเจ้าบ่าวถึงบ้านในป่า“ฉันฝันว่าเดินคนเดียว ไปถึงบ้านโดดเดี่ยวหลังหนึ่ง ฉันเปิดประตูบ้านเข้าไป ไม่มีคนอยู่ ฉันเจอกรงนกเล็กๆแขวนอยู่่ เจ้านกตัวนั้นมันร้องขึ้นว่า “กลับไปเสียๆ เจ้าสาวคนสวย มิฉะนั้นชีวิตเธอจะมอดม้วยในบ้านหลังนี้”ฉันกำลังตั้งสติ เจ้านกก็ร้องซ้ำ นี่เป็นเรื่องในฝันนะ ฉันเดินเข้าไปในห้องหลายห้อง ทุกห้องว่างเปล่าซึมเซาพิกล สุดท้ายฉันเดินลงห้องใต้ดิน หญิงแก่จนหัวสั่นคนนั้นนั่งอยู่เรื่องในฝัน...หญิงแก่บอก “เธอไม่รู้ตัวเลยหรือ เข้ามาอยู่ในซ่องมหาโจรร้าย”หญิงแก่พูดถึงตอนนี้ พอดีเจ้ามหาโจรยกโขยงลูกน้องกลับมา หญิงแก่รุนหลังให้เธอเข้าไปซ่อนที่หลังถังไม้ ฉันจึงเห็นภาพที่พวกโจร ยื่นเหล้าองุ่นสามอย่าง แดง ขาว เหลืองให้เธอดื่ม ครู่เดียวเธอล้มลงขาดใจตาย“นี่ฉันฝันนะ!” เธอย้ำ แล้วพูดต่อ ฉันฝันว่า พวกโจรถอดเสื้อผ้าตัดตัวเธอออกเป็นชิ้นๆ โจรคนหนึ่่งเห็นแหวนทองคำที่นิ้วเธออยากได้ แต่ถอดเท่าไหร่ก็ถอดไม่ออกมันจึงใช้ขวานฟันทีเดียว นิ้วที่สวมแหวนก็ขาดกระเด็นเจ้ากรรม! มาหล่นตกที่ตักของฉันพอดีประโยคท้าย “นี่ไง! นิ้วและแหวน” เรื่องจริงจากปากเจ้าสาว เป็นหลักฐาน ขณะแขกเหรื่อทั้งงานตื่นเต้นตกใจ เจ้าบ่าวหน้าขาวซีดทำท่าจะวิ่งหนี แต่ช้าไป แขกชายกำยำล่ำสันกรูกันเข้าจับเขาส่งทางการนิทานเรื่องนี้จบลงตรงทางการขยายผลตามไปจับลูกน้องเจ้าบ่าวมหาโจรมาประหารชีวิตทุกคนข้อสังเกตคนอ่านรุ่นผม เรื่องในนิทาน ผู้ร้ายใจโหด ก็โหดร้ายทารุณเกินจริง...และก็เรื่องในนิทาน ตอนจะจับก็จับกันได้ง่ายๆ เรื่องจบได้แบบแฮปปี้เอนดิ้ง...เกินจริงตอนนี้ เรื่องจริงที่ชาวโลกเจอ จะทำไง! ไอ้คุณทรัมป์บ้า...เจอทางจบสงครามกับอิหร่าน...เรื่องจริงบ้านเรา...ข่าวจับกลโกงโรงกลั่นโกงน้ำมัน อ่านกันแล้ว เฮกันทั้งบ้าน เมื่อไรจะถึงคิวจับตัวการหัวหน้าโจรปล้นเมือง.กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ “ชักธงรบ” เพิ่มเติม
