ในย่ำรุ่งอรุณรอนของวันที่ 3 กันยายน 2544 ได้พรากพาเอาลมหายใจสุดท้ายของเขาไปในอายุขัยเพียง 50 ปี ด้วยโรคหัวใจล้มเหลวเฉียบพลันศิลปินล้านนาแห่งยุคสมัย, ศิลปินผู้ยิ่งใหญ่, ราชาโฟล์กซองคำเมือง, มหาคีตกวีล้านนา, ราชันย์แห่งดุริยศิลป์, อัจฉริยคีตกวีศิลปิน และนักรบวัฒนธรรมแห่งท้องถิ่นทั้งหมดนี้คือเกียรติยศ-เกียรติภูมิฉายาที่เขาได้รับท่วมท้นดวงชีวิต จากปี 2519-2544 แต่เกียรติยศเกียรติภูมินี้ จะคงอยู่คู่แผ่นดินตราบชั่วฟ้าดินสลาย“จรัล มโนเพ็ชร” เสกสร้างรังสรรค์ผลงานประทับแผ่นดิน ประดับวงการบันเทิงไว้อย่างมหาศาล ใน 25 ปีของการทำงานในแวดวงสุนทรียศิลป์แทบทุกขั้วแขนงบทเพลงกว่า 200 บทเพลง, งานพากย์เสียงภาพยนตร์, ดนตรี-เพลงประกอบภาพยนตร์, ละครโทรทัศน์และสารคดี, งานแสดงละครโทรทัศน์-ภาพยนตร์เขาได้รับรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ นักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์ “ด้วยเกล้า” ของปรมาจารย์ผู้กำกับฯ ผู้ล่วงลับ “บัณฑิต ฤทธกล” ในปี 2530ในปี 2538 เพลง “ลมเหนือ” หนึ่งเพลงชีวิตในชุด “ศิลปินป่า” โดย “ระย้า รถไฟดนตรี” ได้รับคัดเลือกไปทำเป็น “มิวสิกภาพยนตร์” งานวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกของนักศึกษาไทย มหาวิทยาลัยภาพยนตร์แห่งชาติ กรุงมอสโกว์ อันเป็นความทรงจำล้ำค่าไม่มีวันลบเลือนครบ 20 ปีที่เขาลับล่วงดวงชีวิตไปแนวเพลงโฟล์ก คันทรีและบลูส์ที่เขาโปรดปราน ยังคงอยู่ในสายเลือดคนเพลง-คนดนตรี-กวี-คีตกร-ศิลปิน-นักเขียน-วาทยากร ฯลฯ ทุกสรรพชีวิตคิดถึงกวีโศกเสลาบทหนึ่ง “หนาวลมเหนือเมื่อหนาวแผ่วคราวไหน เหมือนมีใครมา ทวงถามถึงความหลัง ไม่หนาวเพราะลมพลิ้วทิวไม้บัง หนาวเพราะชังความชั่วของตัวเอง”แต่ “หนาวลมเหนือ” ครานี้ คิดถึง “อัครอภิมหาคีตกวีศิลปิน-จรัล มโนเพ็ชร” ท่วมท้นหัวใจครับ“ดร.ศาสตร์ธนิก จุลมณี”‘‘แจ๋วริมจอ’’jaewrimjor@gmail.com
