เส้นสนกลรัก

“ไม่ต้องคิดไกลขนาดนั้นสิ เอาแค่ชีวิตตัวเองกับชีวิตคนใกล้ตัว ใครช่วยอะไรได้ก็ช่วย ช่วยไม่ได้ก็ร้องดังๆให้คนที่แข็งแรงกว่ามาช่วย เท่านี้ก็เจ๋งมากแล้วคุณมณเหมียว”

เหมียวอึ้งในความมุ่งมั่นจริงใจที่จะช่วยคนอื่นของโขง

ฝ่ายพ่อหมีคุยกับโขง นักจิตวิทยาแล้วก็ยังฮึดฮัด จนกำชัยให้เลือกเอาว่าจะฟังเขาหรือจะเข้าไปนอนในนั้นเลือกเอา พ่อหมีจำใจบอกว่า “ฟังก็ได้”

ลุงไสวที่ขับรถผ่านละแวกนั้นเห็นพ่อหมีตีลูกประจำ ทำอะไรไม่ได้ก็ถ่ายวิดีโอไว้เผื่อจะเอาไปลงโซเชียล ครั้งนี้เลยเอาให้กำชัยดู กำชัยเอาคลิปไปเปิดให้พ่อหมีดู พ่อหมีถึงกับอึ้งที่ตนทำรุนแรงกับลูกขนาดนั้นขณะเมาตัดสินใจยอมเข้ารับการบำบัดมากกว่าถูกจับขังคุก

แต่ชัยที่ถูกขังอยู่ในโรงพัก พอเห็นโขงก็อาฆาต ท้าเหยงๆให้มาลองกันตัวตัว เมื่อออกไปไม่ได้ก็อาฆาต

“ถ้ากูออกไปได้ล่ะมึ้ง!”

เหมียวไปถึงโรงงานเห็นพี่โชติคุยกับเปิ้ลอย่างตึงเครียดถามว่าคุยอะไรกัน เปิ้ลบอกว่าเปล่า พี่โชติเห็นเหมียวมาสายก็เล่นงาน เปิ้ลเร่งเหมียวให้รีบไปเถอะ พอเหมียวรีบเดินไป พี่โชติก็โวยตามหลัง

“พูดด้วยแล้วหนีทำไมวะ” เมื่อเหมียวเดินอ้าวไปก็บ่นอุบอิบ “คนนึงก็ขอเบิกเงินล่วงหน้า...อีกคนก็มาไม่ตรงเวลามันก็ต้องหักเงินรึเปล่า...เฮ้อ เป็นหัวหน้านี่มันเหนื่อยจริงๆ ไปหาชาไข่มุกกินดีกว่า”

ooooooo

โขงกลับไปถึงสำนักงาน เจียรไนยเห็นก็เล่นงานทันทีเพราะจ้องอยู่แล้ว นับเวลามาสายเป็นวินาทีกันเลย สุรารักษ์ผสมโรงอย่างสะใจ แต่แล้วก็ชะงักหน้าเสีย เมื่อนารีเดินออกมาบอกโขงว่า

“โขง...พี่ได้รับรายงานแล้วนะ โขงทำได้ดีมาก”

“คุณโขง...” กำชัยเดินมาจากอีกทางบอกข่าวดีว่า “นายหมียอมเข้ารับการบำบัดแล้วนะ”

“ไปคุยกันที่ห้องพี่ดีกว่า” นารีบอกแล้วเดินนำไป

เจียรไนยกับสุรารักษ์มองหน้ากันแล้วรีบตามไปอย่างอยากรู้อยากเห็น แล้วทั้งเจียรไนยและสุรารักษ์ก็ยิ่งหมั่นไส้ อิจฉา เมื่อทั้งนารี กำชัย กระทั่งทิชาที่มาทีหลังต่างชื่นชมโขงที่ทำงานอย่างจริงจังเจ็บตัวก็ไม่เลิกถูกด่าก็ไม่สน

สุรารักษ์หาว่าโขงสร้างภาพเอาหน้า ตนจะกระชากหน้ากากออกมาให้ได้ ผู้กองกำชัยดูออกตามไปคุยด้วยเล่าผลงานของโขงทั้งเรื่องช่วยแรงงานต่างด้าวที่ถูกขบวนการค้ามนุษย์ล่อลวง ช่วยหาเบาะแสจนตำรวจทลายซ่องได้สำเร็จ ช่วยผู้หญิงที่ถูกล่อลวงและที่ถูกทำร้าย ช่วยตามหาเด็กหาย...

สุรารักษ์ทนฟังไม่ได้ถามว่าเขาอยู่ทีมเดียวกับโขงใช่ไหม

“ถ้ามีเป้าหมายเดียวกัน ตั้งใจจะช่วยประชาชนเหมือนกัน ไม่ว่าคุณ ผม คุณโขงก็อยู่ทีมเดียวกันทั้งนั้นนะครับ” สุรารักษ์ไม่เชื่อ กำชัยจึงให้เวลาพิสูจน์ แล้วอ่อยทิ้งท้ายว่า “คุณก็อย่าไปตั้งแง่กับคุณโขงนักเลย ยิ่งจับผิดคิดมากหน้าก็ยิ่งแก่ ผมชอบตอนคุณอารมณ์ดีมากกว่า ตอนคุณยิ้มน่ารักกว่าตั้งเยอะ” แล้วขอตัวเลย

สุรารักษ์อึ้ง เคลิ้มที่กำชัยชมว่าน่ารัก พึมพำหน้ายิ้มปริ่มเปรม...

“อะไรอ่ะ น่าร้งน่ารักอะไร บ้าจริง...ผู้กองนี่”

กำชัยมาถามโขงว่าได้ยินว่าเขาไปตามหาคนหายที่ผับคุณพีระ แล้วชวนกันไป เมื่อเข้าไปในผับก็กวาดตามองอย่างสำรวจ เมื่อเจอแสนก็เลียบเคียงถาม แสนปกป้องพีระสุดชีวิตยืนยันว่าคุณพีระเป็นคนดี เขาใจดีกับลูกน้องใครเดือดร้อนเขาก็ช่วย