สมิงจ้าวท่า
ตอนที่ 8
ปื๊ดมองวดีเหน็บปืนเดินออกไปอย่างเท่ ก็อดชื่นชมไม่ได้ ลูกนัทเองก็อยากเก่งอย่างเธอ แล้วนึกได้ถามปื๊ดว่าวดีเป็นสายลับหรือเปล่า ปื๊ดอึกอัก เธอจึงฟันธงว่าต้องใช่
วดีมาพบกับดอนที่หน้าโรงแรมเก่าๆ ทั้งสอง
นั่งในรถคุยกัน วดีถามว่าเกชาหลบอยู่ที่นี่หรือ ดอนบอกไม่ใช่ เขาแค่ซ่อนตัวรอเวลา วดีโวยแล้วรีบเรียกตนออกมาทำไม ตนจะได้พักบ้าง
“อย่าลืมสิครับว่าเราเป็นคู่บัดดี้กัน มีคุณอยู่ด้วยแล้วมันอุ่นใจ”
“พูดจริงหรือเปล่า” วดีรู้สึกดีใจอย่างประหลาดแล้วนึกได้ ที่เขาบอกว่าชอบบินเดี่ยว
“นั่นมันเมื่อก่อน ตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว ถ้าเป็นแต่ก่อน มานั่งเฝ้าผู้ร้ายแบบนี้คงเบื่อน่าดู แต่พอมีคุณอยู่ด้วย ดันไม่เบื่อซะอย่างนั้น”
“แต่ยังไงเสร็จงานนี้ คุณก็ต้องแยกกลับไปทำงานของคุณอยู่ดี”
“ฮือ แล้วคุณล่ะ คิดว่าเสร็จงานนี้จะไปทำอะไร”
“ยังไม่รู้เหมือนกัน มันเคว้งไปหมด แต่ก็ไม่แน่นะ ถ้าดาบธงชัยหาหลักฐานเล่นงานสารวัตรบันลือฤทธิ์ได้จริงๆ ฉันก็อาจจะกลับไปทำงานที่เดิมได้”
“เลิกคิดเป็นเจ้าสาวแล้วเหรอ”
“เลิกแล้ว เลิกสนิทเลยด้วย”
“แล้วถ้าเกิดมีคนขอแต่งงานล่ะ”
“ใคร้ ใครจะมาก็มาขอ” ดอนแย็บว่าไม่แน่ “ถ้ามีคนมาขอ ก็คงต้องคิดนาน ซักประวัติกันให้ละเอียด จะได้ไม่พลาดแบบที่ผ่านมาอีก”
ดอนขำ วดีมองหน้าถามขำอะไร เขาบอกเธอทำอย่างกับจะรับสมัครงาน หญิงสาวรับว่าใครที่จะเข้ามาในชีวิตก็ไม่ต่างจากมาทำงานหรอก ดอนชอบใจคำตอบของเธอ
ภายในห้องพักโรงแรม เกชาไม่อาจข่มตานอน ได้แต่นั่งกอดกระเป๋าสูตรและจับปืนข้างตัวพร้อมจะปลิดชีวิตทุกคนที่เข้ามาแย่ง
ในคืนเดียวกัน ดาบธงชัยพยายามค้นไฟล์ข้อมูลของสำนักข่าวกรอง เห็นภาพสายลับที่ถูกฆ่าตาย ข้อมูลระบุว่าถูกฆาตกรรม ความคืบหน้าของคดี อยู่ในระหว่างการสืบสวน...ทุกคดีจะถูกระบุเป็นสีแดงว่าถูกฆาตกรรมทั้งนั้น ก็เริ่มแปลกใจ พอดีบันลือฤทธิ์เดินออกมายืนมองแล้วถามทำไมยังไม่กลับบ้าน ดาบธงชัยสะดุ้งแต่กลบเกลื่อนว่าหาข้อมูลอะไรนิดหน่อย ตนสงสัยว่าสายลับของเราถูกฆ่า ทำไมทุกคดีถึงเงียบไปเฉยๆ
“คุณก็รู้ สายลับทุกคนเซ็นชื่อยอมรับการทำงานที่เสี่ยงจนมีโอกาสตายได้ตลอดเวลา ความตายของสายลับเป็นเรื่องปกติ”
“อ้อ เป็นอย่างนั้นเหรอครับ ถ้าอย่างนั้นผมก็ไม่มีข้อสงสัยแล้วล่ะ”
บันลือฤทธิ์เข่นเขี้ยว อย่าสงสัยอะไรที่ไม่ควรสงสัย ดาบธงชัยรับคำ...รุ่งเช้าเกชากอดกระเป๋ามานั่งในสวนสาธารณะ แล้วโทร.บอกอลันให้เอากระเป๋าเงินมาวางที่เก้าอี้ทางขวาจากประตู ตนเห็นเงินแล้วจะวางกระเป๋าเอกสารไว้ให้ อลันจะต่อรองแต่เกชาย้ำว่าถ้าเขามีปัญหา ก็จะเอาไปขายให้คนอื่น ระหว่างนั้นดอนกับวดีแอบตามเฝ้าดูเกชา และให้สัญญาณแทนที่สแตนด์บายอยู่ในรถ คอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของเกชา
ทันใดนั้นเองก็มีจักรยานพุ่งเข้าชนเกชาล้มลง แล้วเก็บกระเป๋าเอกสารไป โดยที่เกชาไม่ทันยื้อแย่งกลับวูบหมดสติไป ดอนกับวดีรีบวิ่งเข้ามาดูอาการ ปรากฏว่าเขาโดนแทงที่หน้าอก
อลันได้กระเป๋ามาอย่างง่ายดาย พอเขาเอาสูตรลับออกมาวางทาบกัน ก็มีแสงเรืองรองขึ้น ชั่ววินาทีก็กลายเป็นสีแดงแล้วสลายไหม้เป็นผงไปต่อหน้าต่อตา อลันเจ็บใจที่โดนหลอก โรสแมรี่และอลันคิดเหมือนกันว่า ต้องเป็นแผนของดอนแน่ๆ เขาคงทำงานให้กับใครที่ไม่ธรรมดา โรสแมรี่คิดจะเป็นคนหาคำตอบนี้เอง
ดอนกับวดีสลดใจที่เกชาเสียชีวิต แทนวิ่งเข้ามาเสริม ดอนบอกว่าพวกนั้นหักหลังกันเอง แทนบอกว่าที่กระเป๋ามีเครื่องติดตาม แล้ววิ่งนำดอนกับวดีมาจนถึงจุดที่รถอลันจอดเมื่อครู่ พบแต่กระเป๋าที่ถูกโยนทิ้งอยู่ใต้ต้นไม้ วดีบอกพวกนั้นหนีไปได้
“ใช่ แต่ตราบใดที่พวกมันยังไม่ได้ของ พวกมันคงไม่หยุดอยู่แค่นี้แน่” ดอนคาดคะเน
ooooooo
