สมิงจ้าวท่า

ด้านลูกนัทกระวนกระวายเป็นห่วงพ่อ ปื๊ดกับวดีช่วยกันปลอบใจ วดีบอกเข้าใจความรู้สึกเธอดี เพราะเคยเสียพ่อไปเหมือนกัน ขอให้เธอเชื่อว่าพวกเราจะช่วยพ่อเธอกลับมาให้ได้

ในขณะที่วรวิทย์ถูกซ้อมจนสลบและมัดติดกับเก้าอี้ ต้องสะดุ้งเฮือกเมื่อโดนน้ำสาดเข้าหน้า โทนี่วางกระดาษปากกาตรงหน้า ขู่ถ้าเขายอมเขียนสูตรให้ก็จะมีรถหรูไปส่งเขากลับบ้าน วรวิทย์ยืนกรานว่าจำไม่ได้ โทนี่จึงบอกว่าคงต้องเรียกความทรงจำ ว่าแล้วก็ถอยออก ชางเดินเข้ามาพร้อมกำมีดในมือเงื้อขึ้นก่อนจะปักลงเหนือหัวเข่าวรวิทย์ เขาร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด

“พอจะจำอะไรขึ้นมาได้มั่งศาสตราจารย์”

วรวิทย์ส่ายหน้า ชางจึงปักมีดอีกเล่มลงเหนือเข่าอีกข้าง เขาร้องโหยหวนจนหมดสติไป...

ระหว่างนั้นดอนกับวิชาปรึกษากันเรื่องที่จะต้องช่วยวรวิทย์ให้ได้ เพราะเชื่อว่าเขายังไม่ถูกฆ่า เนื่องจากสมองของระดับศาสตราจารย์ต้องจำสูตรลับทั้งหมดได้แน่ แต่ที่น่าห่วงคือ เขาจะถูกทรมานยิ่งกว่าถูกฆ่าตายไปเลย

ooooooo

อลันกำลังนั่งคิดถึงวดี ก็ได้รับโทรศัพท์จากเกชาเสนอจะขายสูตรลับให้ แต่ครั้งนี้ขอเป็นเงินสดไม่มีข้อต่อรองใดๆ เพราะไม่เชื่อใจใครอีกแล้ว อลันว่าครั้งก่อนเขาคิดผิดที่ไปเสนอขายให้บัญชาเอง พอวางสาย โรสแมรี่ถามทันทีว่าเชื่อใจเกชาได้หรือ อลันคิดว่า

“เกชาอาจเป็นพวกหิวเงิน จนใครๆก็ซื้อเขาได้ แต่เขาเข้าใจธุรกิจและซื่อสัตย์ต่อลูกค้า”

“แด๊ดคิดจะบอกเรื่องนี้กับคุณลุงบัญชาหรือเปล่า”

“แล้วลูกคิดว่ายังไงล่ะ”

โรสแมรี่คิดนิดหนึ่งแล้วตอบว่า ไม่จำเป็นต้องบอก อลันยิ้มย่องคิดเหมือนกัน...ด้านฤทธิ์ณรงค์เรียกบันลือฤทธิ์มาพบที่บ้าน ให้สืบหาตัววรวิทย์ว่าอยู่กับใครที่ไหน สารวัตรมากเล่ห์บอกเหมือนควานหาเข็มในมหาสมุทร ค่าตอบแทนคงต้องสูงขึ้น นักธุรกิจมือไม่สะอาดไม่หวั่นงานเร็วเงินก็ไม่ใช่ปัญหา...บันลือฤทธิ์ยิ้มย่องขับรถออกจากบ้านฤทธิ์ณรงค์แล้วจอดโทร.สั่งการ

“บอกทุกคนให้ช่วยกันตามหาคนในรูป ใครเจอตัวก่อนจะได้เงินก้อนโตชนิดอยู่สบายไปอีกนานเลย” หลังจากส่งรูปวรวิทย์ก็วางสาย

ดาบธงชัยตามดูพฤติกรรมของบันลือฤทธิ์ พอเห็นเขาออกมาจากบ้านฤทธิ์ณรงค์ก็มั่นใจว่าเป็นอย่างที่วดีพูด จึงพยายามโทร.หาทั้งที่รู้ว่าเธอไม่รับสาย แต่เผอิญวันนี้ขณะที่วดีเข้าห้องน้ำ ปื๊ดนั่งทำงานเรียนอยู่ ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังก็กดรับสายให้ ดาบธงชัยตกใจที่ไม่ใช่วดี ปื๊ดรีบบอกว่าเธออาบน้ำอยู่ พอดีวดีเดินออกมา ปื๊ดจึงส่งมือถือให้ วดีเห็นเบอร์โทร.ก็ตั้งสติคุย

“สวัสดีดาบ เราไม่มีเรื่องอะไรต้องคุยกัน”

“ถึงว่า เพราะอย่างนี้ใช่ไหมถึงไม่ยอมรับสายเลยน่ะ”

วดีให้รีบพูดธุระมา ดาบธงชัยจึงบอกว่าสารวัตรเล่นไม่ซื่อจริงๆ ตั้งแต่วันที่วดีพูดตนก็พยายามสืบจนมั่นใจว่าเขาหักหลังพวกเราจริง วดีดีใจถามเขาจะทำอย่างไรต่อไป

“ฉันจะหาหลักฐานมามัดตัวสารวัตร เขาต้องได้รับโทษอย่างสาสม”

วดีเตือนให้ระวังตัวเพราะบันลือฤทธิ์โหดเหี้ยมจนทำทุกอย่างได้ ดาบธงชัยเชื่อว่าเขี้ยวเล็บตัวเองมีพอตัวอยู่เหมือนกัน วดีขอบใจที่เขาเชื่อ ดาบธงชัยบอกว่า เราทำงานร่วมกันมาก่อนที่สารวัตรจะเข้ามาตั้งนานทำไมจะไม่เชื่อ ต่อไปเมื่อได้หลักฐานอะไรจะโทร.บอก ให้เธอรับสายด้วย วดีหัวเราะสัญญาจะรับทันที