สมิงจ้าวท่า

“ไม่มีทางหรอก เราจะออกไปจากเกาะนี้ได้ยังไง ทั้งคนของพวกนั้นทั้งฝูงฉลามในทะเล”

วรวิทย์ย้ำต้องหาทางให้ได้ พอดีเสียงเนตรดาวร้องเรียกลูกนัท วรวิทย์รีบบอกลูกว่าพรุ่งนี้เราจะหนีไปด้วยกัน แล้วรีบหลบกลับไป ลูกนัทยังเหวอกับเรื่องที่พ่อพูด เนตรดาวทำน้ำผลไม้มาให้เพื่อนลองดื่ม เธอไม่รู้เลยว่าเพื่อนกำลังมีปัญหา

ด้านโรสแมรี่ขอให้สรเดชกลับไป เขาหาว่าเธอโกรธเรื่องวันก่อน หรือเธอเปลี่ยนใจเพราะดอน หญิงสาวจึงโพล่งออกมาว่าไม่เคยเปลี่ยนเพราะไม่เคยรักเขา

ตั้งแต่แรก สรเดชโกรธคว้าแขนจะลากเธอกลับ ดอนจึงเข้ามาขวางอ้างต้องปกป้องคนที่ช่วยชีวิตตน ยิ่งสร้างความโกรธแก่สรเดช เขาเงื้อหมัดชกดอน แต่ดอนหลบและสวนกลับเข้าที่ท้องจนสรเดชจุกตัวงอเป็นกุ้ง

“คราวที่แล้วฉันยอมให้แกต่อย แต่คงไม่คิดหรอกนะว่าจะต่อยฉันฝ่ายเดียวได้ทุกครั้ง...ที่พูดนี่ไม่เฉพาะนายพวกแก พวกแกด้วย” ดอนหันไปมองพวกสมุน

ที่ดาหน้าเข้ามา

ทันใดนั้นเองอลันเดินแหวกทุกคนเข้ามาบอกให้หยุด แล้วพูดกับลูกสาวว่าเธอต้องกลับกับพ่อ ไม่มีข้อต่อรองใดๆ โรสแมรี่หน้าเจื่อนไม่กล้าขัดใจพ่อ สบตาดอนละห้อย ลิลลี่ประคองสรเดชไปขึ้นรถ เขาเข่นเขี้ยวอาฆาตดอน ระหว่างเราไม่จบแค่นี้แน่

 ก่อนอลันจะขึ้นรถ เขาหันมาพูดกับวดี “สำหรับคุณ ผมก็คงบังคับคุณไปกับผมเหมือนที่ทำกับโรสแมรี่ไม่ได้ แต่จำไว้ สักวันคุณจะต้องเป็นฝ่ายมาหาผมเอง”

ดอนรู้สึกว่าอลันจะชอบวดีมาก เธอย้อนว่าไม่ต่างจากที่โรสแมรี่ชอบดอน แล้วถามเขาไม่เสียดายเธอหรือ ดอนมองหน้าวดีแย็บถามหึงหรือ เธอโวยวายว่าบ้าไปแล้ว ใครจะไปหึง ว่าแล้วก็เดินไป วันทิมองออกเข้ามาพูดกับดอน

“วดีเขาชอบคุณนะ...จริงจริ๊ง ของแบบนี้ดูไม่ยากหรอก”

ดอนมองหน้าวันทิด้วยหัวใจฟูฟ่อง

ooooooo

ค่ำคืนนั้นดอนยืนมองท้องฟ้าครุ่นคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่ที่บ้าน วดีเข้ามาแซวว่าคิดถึงใคร ดอนย้อนให้ว่า

“มีคนให้ผมคิดถึงไม่มากหรอกครับ ไม่เหมือนคุณนี่ มีทั้งหนุ่มใหญ่แบบอลัน แล้วก็หนุ่มฉกรรจ์อย่างฤทธิ์ณรงค์ให้คิดถึง”

“เลิกพูดชื่อนี้เถอะค่ะ”

“โทษที ผมไม่ได้ตั้งใจทำให้คุณอารมณ์เสีย แค่แกล้งแหย่คุณเล่นเท่านั้น”

วดีบอกเรื่องตนกับฤทธิ์ณรงค์ไม่มีวันกลับมาเหมือนเดิม ดอนเสียใจด้วยอย่างจริงใจ วดียืดอกบอกชีวิตต้องก้าวเดินต่อไป ดอนจึงพูดอย่างจริงใจว่าจากนี้ไปไม่ว่าเธอจะไปทางไหน ให้รู้ไว้ว่ามีบัดดี้คนนี้อยู่ข้างๆเสมอ วดีมองอย่างซาบซึ้งใจ...

ค่ำคืนเดียวกันโรสแมรี่ครุ่นคิดถึงดอน อลันรู้ใจลูกสาวดี แต่ก็ต้องย้ำเตือนว่า เรื่องการแต่งงานของเธอกับสรเดชจะล้มเลิกไม่ได้ เพราะมันหมายถึงอนาคต

ของเราทุกคน ถ้าไม่มีการแต่งงาน ความสัมพันธ์ระหว่างเรากับพวกเขาคงต้องจบ หญิงสาวเปรยเศร้าๆ

“แต่มันต้องแลกกับชีวิตทั้งชีวิตของหนูเลยนะคะ”

“ในวันข้างหน้าลูกจะเข้าใจว่าทั้งหมดนี้ก็เพื่อลูก... พ่อรักลูกนะ”

โรสแมรี่พยายามจะเข้าใจ แล้วย้อนถามพ่อถึงเรื่องวดี มาเฟียฮ่องกงเข่นเขี้ยวว่าจะต้องทำให้วดียอมเป็นของตนให้ได้ ผู้เป็นลูกขอร้อง อย่าทำอะไรดอน เขาสัญญา