สมิงจ้าวท่า
ตอนที่ 6
โรสแมรี่เสนออยากให้ดอนมาทำงานกับตน เขาแกล้งแย็บว่าอยู่ที่ค่าตอบแทนว่าของใครน่าสนใจกว่ากัน สรเดชทนไม่ไหวอีกต่อไป ปราดเข้าชกหน้าดอนล้มคว่ำ บัญชาปรี่เข้าห้ามลูกชาย เขาบอกว่าต้องการสั่งสอน
ให้รู้ว่าของใครเป็นของใคร โรสแมรี่โกรธจัดพูดใส่หน้าสรเดช
“โรสไม่ใช่สมบัติของใคร แล้วโรสก็ไม่ชอบที่ใครจะทำแบบนี้กับคนที่ช่วยชีวิตโรสไว้”
“ตอนนี้มันคงสำคัญกว่าพี่แล้วสิ”
“มันไม่เกี่ยวกันหรอก เพราะที่ผ่านมา พี่เดชก็ไม่เคยมีความสำคัญอะไรกับโรสอยู่แล้ว”
สรเดชหน้าชาเมื่อรู้ว่าที่ผ่านมาตัวเองคิดไปเองฝ่ายเดียว โรสแมรี่ไม่สน หันไปดูแลดอนอย่างห่วงใย สรเดชฮึดฮัดเดินไป ลิลลี่วิ่งตาม อ่อนศรีกับเนตรดาวมองอย่างหงุดหงิดใจ บัญชาหันมาขอโทษอลัน รับรองจะลากคอลูกชายมาขอโทษเขากับลูกสาวให้ได้ อลันกลับบอก
“ไม่จำเป็นหรอกครับ คนหนุ่มก็เลือดร้อนแบบนี้แหละ เราสองคนก็เคยเป็นแบบนี้เหมือนกันไม่ใช่เหรอครับ”
ดอนขอโทษโรสแมรี่ที่เป็นต้นเหตุให้งานกร่อย อลันเดินเข้ามาสำทับว่า ดอนยังอยู่ต่อได้ตามสบาย
แต่เขาขอตัวกลับด้วยความเกรงใจ อลันมองตามหลัง
เปรยกับลูกสาวว่า
“เห็นเขาแล้ว พ่อนึกถึงตัวเองสมัยหนุ่มๆ แต่ถึงยังไงเขาก็ไม่เหมาะกับลูกหรอกนะ”
โรสแมรี่นิ่งไม่ตอบ เพราะรู้อยู่แก่ใจในความหมายของคำพูดพ่อ...ด้านสรเดชเข่นเขี้ยวให้ลิลลี่ฟังว่า
ตนกับดอนต้องเป็นศัตรูกันไปทั้งชาติ ลิลลี่พยายามโอ้โลมปฏิโลมให้นายน้อยของเธอหายหงุดหงิด บอกคนอย่างดอนเทียบไม่ได้กับเขา อย่าไปให้ราคามัน สรเดชเริ่มกระเหี้ยนกระหือรือ จับหน้าลิลลี่ไว้อย่างดุดัน ก่อนจะประกบจูบและดันกันลงไปคลุกคลีบนเตียงนอน
ส่วนเนตรดาวก็ขุ่นเคืองใจไม่น้อย โทร.ระบายกับลูกนัทว่า ใครก็ตามที่มายุ่งกับดอน ตนไม่ปล่อยไว้แน่ ...ฟามแอบฟังอยู่หน้าห้องกำหมัดแน่นกัดฟันกรอดด้วยความเจ็บปวดใจ พลันอ่อนศรีเดินมาเรียก สั่งให้เขาจัดการเก็บดอนเสีย โทษฐานเข้ามายุ่มย่ามกับพวกเรามากเกินไป
ooooooo
ดอนขี่มอเตอร์ไซค์มารับวดีที่หน้าคอนโดแล้วพาเธอมาที่หน่วยงานของวิชา ถึงเวลาที่เขาต้องเปิดเผยตัวตน วดีแปลกใจเพราะตกลงกันว่าจะปกปิด ว่าเราคือ สมิง-จ้าวท่า ดอนบอกเราจะเปิดเผยกับคนที่ไว้ใจได้เท่านั้น วิชาเสริม
“ใช่ครับ เพื่อให้งานนี้สำเร็จ เราต้องร่วมมือกัน” วิชาเปิดภาพอลัน บัญชาและหว่องหลี “ตอนนี้เรารู้แล้วว่า โครงการลับของแก๊งมังกรทะเล เกี่ยวข้องกับคนสองกลุ่ม กลุ่มนึงก็คือบัญชากับอลัน ส่วนอีกกลุ่มก็คือหว่องหลี ตอนนี้ทั้งสองกลุ่มมีสูตรเคมีอยู่คนละครึ่ง ผมมั่นใจว่านับจากนี้ไป พวกเขาจะพยายามอย่างที่สุด ที่จะช่วงชิงสูตรเคมีที่อยู่ในมืออีกฝ่ายนึงมาให้ได้”
ดอนเสริมว่าเราต้องทำทุกวิถีทางเพื่อหยุดยั้งไม่ให้สูตรทั้งสองตกที่ใครคนใดคนหนึ่ง และหาทางเอาสูตรนั้นมาทำลายทิ้ง เป็นวิธีเดียวที่จะหยุดทุกอย่างได้
เมื่อจบการสนทนา ดอนกับวดีเดินออกมา วดี อดถามดอนไม่ได้ว่าทำไมไว้ใจวิชา ทั้งที่จับตัวเขาไปและฝังชิประเบิดไว้ในตัวเขาเพื่อให้ทำงานให้ ดอนส่ายหน้า
“ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน อาจเหมือนที่ผมไว้ใจคุณ ทั้งๆที่เราก็ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนก็ได้”
“อาจจะจริงของคุณ บางทีคนที่เราคิดว่ารู้จักดีที่สุด ก็ใช่ว่าจะเป็นคนที่เราไว้ใจได้”
