ตอนที่ 6
“คุณเข้าใจผิดแล้วล่ะ ปัญหาของระเบิดทั่วไปคือขนาดของมัน ยิ่งอยากได้อานุภาพมาก ก็ยิ่งต้อง
เพิ่มขนาด ปฏิบัติการที่ต้องใช้ระเบิดจึงเป็นเรื่องยุ่งยาก ทั้งการสร้างและการขนย้าย เพราะอย่างนี้ อาเหลียง
เลยระดมทีมนักวิทยาศาสตร์ชั้นยอดมาช่วยกันคิดค้นระเบิดที่มีอานุภาพสูง โดยไม่มีข้อจำกัดในเรื่องของขนาด”
หว่องหลีเล่าถึงอดีต ที่นักวิทยาศาสตร์บอก
แก่ตนว่า ทางเดียวที่จะลดขนาดของระเบิดได้ คือต้องไม่มีระเบิด เดิมทีไม่เข้าใจ ด็อกเตอร์อธิบายว่า หมายถึงการเล่นแร่แปรธาตุ เปลี่ยนสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวคนเราที่สุด ให้เป็นสิ่งที่มีอันตรายที่สุด...น้ำคือคำตอบนั้น เพียงเราใส่สารเคมีบางอย่างลงไปในน้ำ น้ำก็จะเปลี่ยนสภาพ เปลี่ยนเป็นอะไรก็ได้สารพัด รวมทั้งระเบิด
“แปลก คุณเล่ามาอย่างกับว่าคุณอยู่ในเหตุการณ์ ได้เห็นได้ฟังทุกคำพูดมาด้วยตัวคุณเองอย่างนั้นแหละ”
“ถูกต้อง ผมอยู่ที่นั่น ได้เห็นได้ฟังทุกคำพูดมาด้วยตัวผมเองจริงๆ”
“คุณเป็นใครกันเหรอ คุณหว่องหลี”
“ไม่ว่าคุณจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม ผมคืออาเหลียง”
ฤทธิ์ณรงค์เผลอหัวเราะเบาๆ “ถ้างั้นก็มาถึงคำถามสุดท้าย สูตรเคมีครึ่งหนึ่งที่คุณเก็บไว้ ตอนนี้อยู่ที่ไหน”
หว่องหลียิ้มอย่างมีเลศนัย อีกทั้งยังแอบขำ
ในที่สุดคำถามนี้มาถึงจนได้
ooooooo
ในขณะที่งานเลี้ยงดำเนินอยู่ โรสแมรี่เอาใจใส่แต่กับดอน เธอถามเขาว่าเขารู้ได้อย่างไรถึงตามไปช่วยตนไว้ได้ ดอนโบ้ยว่าบัญชาเป็นคนสั่งให้คอยติดตามเธอกับพ่อ จึงเห็นตอนที่เธอโดนจับตัว หญิงสาวข้องใจทำไมบัญชาต้องให้เขาตามดู
“ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ทางที่ดีคุณอย่าเพิ่งให้เขารู้ว่าคุณรู้ตัวแล้ว”
โรสแมรี่รับคำ ห่างออกมา สรเดชกับเนตรดาวมองสองคนคุยกันอย่างไม่พอใจ ลิลลี่เข้าถามสรเดชอย่างหึงหวงว่าชอบโรสแมรี่มากหรือ เขาบอกไม่ได้มากมายแต่ไม่ชอบเห็นใครแย่งของของตนไปต่อหน้า บอดี้การ์ดสาวแย็บถามว่าเขาจะแต่งงานกับโรสแมรี่จริงหรือ
“ถึงฉันจะแต่งหรือไม่แต่ง ก็ไม่ใช่เรื่องของความรักหรอก” สรเดชพูดให้ลิลลี่ตายใจ
ด้านเนตรดาวหงุดหงิดมาลงกับฟามที่พยายามจะปลอบใจ แถมพูดใส่หน้าว่าเบื่อขี้หน้าเขามาก แต่เขาก็นิ่งราวท่อนไม้ ด้วยความจงรักภักดีที่มีต่อนายสาว
ดอนเมื่อได้ใกล้ชิดกับโรสแมรี่ก็เลียบเคียงถาม ว่าเธอคิดจะรับไม้ต่อจากพ่อหรือไม่ เดิมทีคิดว่าเธอ
ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับงานของพ่อ แต่หลังจากเห็นเธอทำงานนี้ก็เปลี่ยนความคิด
“ถ้าเลือกได้ฉันก็คงไม่ทำหรอกค่ะ แต่ฉันโตมาโดยเห็นแด๊ดทำงานพวกนี้มาตลอด แด๊ดทำเพื่อฉันมามากแล้ว ตอนนี้ก็ถึงเวลาที่ฉันต้องทำเพื่อแด๊ดบ้าง”
ดอนเห็นสีหน้าหญิงสาวก็พอจะเข้าใจความรู้สึก...
ไม่ไกลกันนัก อลัน บัญชาและอ่อนศรียืนมองสองหนุ่มสาวคุยกันถูกคอ อ่อนศรีก็ถามอลันว่า คงไม่คิดเปลี่ยนใจเรื่องที่เราเคยคุยกันไว้ อลันรู้ว่าเธอหมายถึงการแต่งงานของลูกๆ จึงตอบว่าแน่นอนไม่คิดเปลี่ยน แต่อ่อนศรีไม่แน่ใจว่าโรสแมรี่จะยอมอยู่หรือเปล่า อลันย้ำว่าไม่ต้องกังวล เพราะเชื่อในความกตัญญูของลูกสาว










