เสน่ห์รักนางซิน

บุสกรไหว้พระประธานในโบสถ์เสร็จแล้ว แต่ปริตายังขอพรไม่จบ เธอรำคาญก็เลยออกมารอข้างนอก เห็นบารมีถือช่อดอกไม้เดินอยู่ไกลๆ สงสัยมาทำไมแถวนี้รีบเดินตาม เห็นท่านตรงไปยังทางที่เจดีย์เก็บอัฐิของพาพรตั้งอยู่ แต่ยังเดินไม่ทันถึง มีเสียงปริตาตะโกนโหวกเหวกเรียกบุสกรดังขึ้นเสียก่อน

บารมีหันขวับเห็นปริตาวิ่งตรงมาหาบุสกรที่ยืนอยู่ห่างออกมา ปริตาต่อว่าบุสกรไหนบอกว่าจะรออยู่หน้าโบสถ์ทำไมมายืนตรงนี้ เธออ้างว่าทำเหรียญตก แล้วแกล้งหันไปเห็นบารมี ยกมือไหว้ทักทายว่ามาทำอะไรที่นี่ ท่านจะเอาดอกไม้มาไว้อาลัยเพื่อน แต่ยังหาเจดีย์ที่เก็บอัฐิไม่เจอสงสัยจะจำวัดผิด ปริตาไม่ติดใจสงสัยอะไร ผิดกับบุสกรที่ไม่ค่อยจะเชื่อนัก บารมีพอจะมองสายตาของบุสกรออกรีบเปลี่ยนเรื่องคุย

“แล้วพริมล่ะไม่มาด้วยเหรอ”

บุสกรกำลังจะบอกว่าพริมอยู่บ้านกับภูรีแต่ปริตาดึงแขนไว้ไม่ให้พูด บารมีตกใจคิดว่าเกิดเรื่องกับพริมรีบขับรถมาที่บ้านของเธอเนื่องจากเป็นห่วง สองสาวติดรถท่านกลับมาด้วย เห็นท่านลงจากรถได้จ้ำพรวดๆ ไปหาพริม ทั้งคู่ต้องตามมาขวางไว้ ขอร้องให้ใจเย็นๆก่อน พริมไม่ได้เป็นอะไร แต่อยู่กับภูรี บารมีไม่เข้าใจอยู่กับภูรีแล้วทำไมทั้งคู่ต้องทำท่าอึกอักด้วย ปริตาแก้ตัวว่าเป็นเพราะท่านเป็นพ่อของวิกกี้ บารมีถึงบางอ้อ

“เธอก็เลยกลัวว่าฉันจะหวงภูแทนวิกกี้...งั้นเธอก็เข้าใจใหม่นะ ฉันรู้ว่าภูไม่เคยรักวิกกี้เลย เขารักพริมและพริมก็น่าจะรู้สึกไม่ต่างกัน เพราะฉะนั้น คนที่ต้องทำใจยอมรับความจริงให้ได้ก็คือวิกกี้”

ปริตาชมเปาะไม่เคยเห็นพ่อแม่คนไหนใจกว้างเป็นมหาสมุทรแบบบารมีมาก่อน ปกติเห็นมีแต่พ่อแม่ที่เข้าข้างลูกตัวเอง บารมีชะงักไปเล็กน้อย แต่ไม่พ้นสายตาจ้องจับผิดของบุสกร...

ทางฝ่ายพัชราถูกนักเลงที่จ้างให้ไปทำร้ายพริม โทร.มาขอเงินเพิ่ม เธอมัวแต่เล่นงานเขาก็เลยไม่เห็นพงศกรยืนฟังอยู่ข้างหลัง พัชราขู่ไม่ให้นักเลงมาต่อรองใดๆ ทั้งสิ้น

“ฉันอุตส่าห์ไม่เอาเรื่องแก ฉันสั่งให้แกไปสั่งสอนนังพริมแต่ไม่เห็นว่ามันจะเป็นอะไร...ไม่ต้องแก้ตัว ฉันไม่อยากฟัง” พัชราวางสายอย่างหัวเสีย แล้วหันกลับมาอีกทีต้องตกใจที่เจอพงศกรยืนยิ้มกวนอยู่...

พริมกับภูรีเดินออกจากบ้านมาเจอบารมี ปริตาและบุสกรพร้อมหน้าก็ร้องทักทำไมถึงมาด้วยกัน ท่านกำลังจะแวะมาเยี่ยมเธอ พอดีไปเจอสองสาวที่วัดก็เลยรับกลับมาด้วย จังหวะนั้นลุงดำเอารองเท้าที่เพิ่งทำส้น เสร็จมาให้พริม เจอบารมีอยู่ด้วยของขึ้นทันทีด่ากระทบต่างๆนานา พริมกับปริตามองหน้ากันงงๆว่าลุงดำพูดอะไร มีเพียงบุสกรเท่านั้นที่สังเกตเห็นบารมีมองลุงดำด้วยสายตาไม่พอใจ ก่อนจะเมินหน้าไปทางอื่น

“ลุงดำครับ เราไปที่บ้านลุงดำกันเถอะครับ ผมมีเรื่องจะปรึกษากับลุง”