เสน่ห์รักนางซิน

“ฉันไม่ได้ฆ่าวิกกี้ ฉันไม่ได้ทำ” พัชราคลั่งไล่ตบตีพงศกรอุตลุด พริมต้องดึงตัวน้องชายออกมา ภูรีขอให้บารมีช่วยพาพัชราออกไปก่อน เธอขัดขืนไม่ยอมไปจะอยู่ดูลูก สุดท้ายบารมีก็ลากเธอออกไปจนได้ ครั้นถึงมุมปลอดคน บารมีสั่งให้พัชรารออยู่ตรงนี้ ห้ามเข้าใกล้ลูกของเขาอีก ไม่อย่างนั้นเขาจะเป็นคนแจ้งความเอาผิดเธอเอง พัชราท้าทาย น้ำหน้าอย่างเขาหรือ จะกล้าทำอะไรเธอ

“รู้ไหมว่าทำไมที่ผ่านมาผมถึงยอมให้คุณกดขี่ข่มเหง ยอมไม่หย่ากับคุณเพราะผมรักวิกกี้กับพงศ์ แต่ตอนนี้ไม่มีเหตุผลอะไรที่ผมจะต้องยอมคุณอีกแล้ว” พูดจบบารมีขยับจะไป

“แต่ฉันอยากอยู่กับวิกกี้ ฉันเป็นห่วงวิกกี้ให้ฉันอยู่กับลูกเถอะนะ อย่าใจร้ายกับฉันเลย”

“คุณคิดฆ่าลูกสาวผม ผมไม่ฆ่าคุณกลับคืน ผมก็ใจดีกับคุณที่สุดแล้ว” บารมีสะบัดมือพัชราออก เธอทรุดลงกองกับพื้นร้องไห้ เขาจะกลับไปทางห้องผ่าตัด เจอพริมยืนอยู่กับภูรีก็ชะงัก พริมขอร้องบารมียอมให้พัชราไปอยู่กับวิกกี้ เพราะเธอต้องการกำลังใจจากแม่ เราต้องทำทุกอย่างเพื่อช่วยเธอ ส่วนเรื่องอื่นเอาไว้ก่อนดีกว่า แล้วประคองพัชราไปหาวิกกี้...

วิกกี้อาการวิกฤติ หมอคิดว่าเธอจะไม่รอดเนื่องจากหัวใจหยุดเต้น ต้องปั๊มอยู่หลายครั้ง แต่แล้วเหมือนมีปาฏิหาริย์ หัวใจของเธอกลับมาเต้นได้อีกครั้ง...

ในเมื่อวิกกี้รอดชีวิตมาได้ พริมจึงต้องทำตามคำมั่นที่ให้ไว้ ทำตัวห่างเหินกับภูรีจนเขาเองก็สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

ooooooo

พริมทุกข์ใจกับเรื่องนี้มาก นำพวงมาลัยดอกมะลิไปไหว้อัฐิแม่เพื่อระบายความอัดอั้นใจ บารมีรู้จากบุสกรว่าเธออยู่ที่นี่ก็เลยตามมาด้วยความเป็นห่วง ถามว่าเป็นอย่างไรบ้าง หายตกใจหรือยัง

“ดีขึ้นแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะที่เป็นห่วง”

“พริมเป็นลูกพ่อ พ่อจะไม่เป็นห่วงพริมได้อย่างไร”

หญิงสาวตัดพ้อแต่ท่านเคยบอกว่าไม่อยากรับเธอเป็นลูกไม่ใช่หรือ ท่านจำเป็นต้องทำอย่างนั้นเพราะหวังว่ามันจะช่วยปกป้องเธอจากพัชรา แต่ตอนนี้ท่านรู้แล้วว่าท่านคิดผิด ถ้าจะปกป้องเธอ ท่านจะต้องเข้มแข็งทำให้พัชรารู้ว่าใครจะทำร้ายลูกของท่านไม่ได้ แล้วขอให้เธอยกโทษให้ สองพ่อลูกคุยเปิดอกกัน และปรับความเข้าใจกันได้ในที่สุด...

เนื่องจากคุณณีป่วย คุณอัทธ์จึงมาตามอินทัชถึงบ้านปริตาให้กลับไปเยี่ยมแม่บ้าง ท่านตรอมใจไม่เป็นอันกินอันนอนตั้งแต่เขาจากมา อินทัชคิดว่าพ่อหลอกให้กลับบ้านก็เลยจะไปเยี่ยมแม่ที่โรงพยาบาลก็แล้วกัน

“แกคิดว่าฉันโกหกแกเหรอ ตามใจแกละกัน” อัทธ์กลับไปอย่างหัวเสีย

ปริตาไม่สบายใจกับเรื่องนี้จึงขอร้องอินทัชกลับบ้านไปดูแลแม่ เขาจะเลือกเธอมากกว่าเลือกพ่อแม่ไม่ได้ เขาไม่อยากเลือกแต่แม่ทำให้เขาต้องทำอย่างนี้

“คุณมาอยู่กับฉันแบบนี้ ท่านยิ่งจะไม่ชอบฉัน คุณกลับไปเถอะนะคะกลับไปทำหน้าที่ลูก ส่วนฉันจะรักคุณอยู่ตรงนี้ ถึงตัวเราจะห่างกัน แต่ใจเรายังอยู่ใกล้กันเสมอ”...