เสน่ห์รักนางซิน

เนื่องจากซอยบ้านลูกค้าเล็กและแคบทำให้รถแท็กซี่เข้าไม่ถึง พริมกับวิกกี้ต้องเดินเท้าเข้าไปเอง วิกกี้เจ็บเท้าเริ่มเดินกะเผลกๆ พริมเห็นแล้วอดสงสารไม่ได้ ไม่เข้าใจทำไมเธอถึงต้องลงทุนขนาดนี้เพื่อให้ได้ไปทำงานที่ P.PAUL หวังจะเอาชนะตนแค่นั้นหรือ เพราะถ้าเธอได้ทำงานที่นั่นจริงๆคงทนทำได้ไม่นานเพราะใจไม่รัก

“ใครบอกเธอว่าฉันไม่รัก ทำๆไปมันก็สนุกดี อีกอย่างฉันคิดเอาไว้แล้ว ถ้าฉันได้ทำงานที่นั่นจริงๆ ฉันจะตั้งใจทำงานทำให้ฉันเป็นนักออกแบบรองเท้าชื่อดังให้ได้ พี่ภูจะได้ภูมิใจในตัวฉันเปลี่ยนใจกลับมารักฉัน”

“ฉันสัญญา เรากลับไปฉันจะทุ่มเทสอน ช่วยทำทุกอย่างให้คุณภูภูมิใจในตัวเธอ แต่ไอ้ที่เธอหวังว่าเขาจะเปลี่ยนใจจากฉันไปรักเธอ ฉันว่าเธอเลิกคิดเถอะ เรื่องนี้ฉันช่วยเธอไม่ได้จริงๆ”

เป็นจังหวะเดียวกับสองสาวเดินมาถึงหน้าบ้านลูกค้า พริมเห็นสภาพบ้านเก่าซอมซ่อเกือบจะเป็นบ้านร้างมองแปลกใจ วิกกี้เร่งให้เธอรีบเอารองเท้าไปส่งจะได้รีบกลับไปเรียนตัดรองเท้า พริมพยักหน้าเข้าไปกดออด แต่มันพังเธอจึงตะโกนว่าเอารองเท้ามาส่ง มีเสียงผู้ชายตะโกนตอบให้เอาเข้ามาได้เลย ตนอุ้มลูกอยู่

พริมไม่ได้เอะใจ บอกให้วิกกี้รอตรงนี้ แล้วหอบถุงทั้งสองใบเข้าไป พอเดินเข้าไปในตัวบ้าน คนร้ายที่แอบอยู่เอาผ้าชุบยาสลบโปะหน้า พริมพยายามดิ้นหนีแต่ไม่สำเร็จ ค่อยๆหมดสติ...

วิกกี้เห็นพริมหายเข้าไปนาน ตัดสินใจตามมาดู ก็เลยถูกคนร้ายโปะยาสลบไปอีกคน พัชราโทร.หาคนร้ายพอดี ว่าเป็นอย่างไรบ้าง เขาจับตัวได้เรียบร้อย แต่นังนั่นเอาเพื่อนมาด้วยจะให้จัดการอย่างไร

“อย่าปล่อยไว้ เอาให้มันตายไปทั้งคู่” พัชรายิ้มเหี้ยมโดยไม่รู้เลยว่าเพื่อนของพริมคือวิกกี้...

คนร้ายถูกใจความสวยของสองสาวก็เลยไม่ฆ่าในทันที คิดจะลวนลามเสียก่อน แต่สองสาวสู้สุดฤทธิ์ โดยเฉพาะพริมสู้เพื่อปกป้องน้องสาวต่างมารดา คว้าไม้หน้าสามใกล้มือฟาดคนร้ายทรุด แล้วประคองวิกกี้หนี คนร้ายคว้าขาเธอไว้ได้ทำให้เธอเสียหลักล้มลง แล้วตามเข้ามาจะเล่นงาน พริมถีบเขากระเด็น

“วิกกี้หนีไป...ไปตามคนมาช่วยเรา ไปสิวิกกี้...ไป”

ไม่ต้องรอให้สั่งซ้ำ วิกกี้กัดฟันวิ่งหนี ยังไม่ทันจะพ้นหน้าบ้านเกิดเป็นห่วงพริมขึ้นมาย้อนกลับไปช่วย

ooooooo

ในเวลาเดียวกัน ภูรีแวะมาหาพัชราที่บ้านเพื่อขออนุญาตแทนวิกกี้ให้กลับไปเรียนตัดรองเท้ากับพริม เธอแล้วแต่ลูก เขาต้องไปถามกันเอาเอง ภูรียิ้ม ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีปัญหาเพราะวันนี้วิกกี้ไปเรียนกับพริม แล้ว พัชราตกใจนี่ลูกของเธออยู่กับพริมหรือ เขาพยักหน้า เธอไม่รอช้าวิ่งกลับไปที่ห้องคว้ามือถือขึ้นมาโทร.หาคนร้าย